ततो नंदिनमागत्य पुरोधा गतमानसम् ५.
मग नंदी त्या पुरोहिताजवळ गेला, ज्याचं मन दुसरीकडे गेलेलं होतं.
पुरोहितं प्रति तदा नन्दी वचनमब्रवीत्॥ ५.
त्या वेळी नंदीने पुरोहिताला हे शब्द सांगितले.
अद्य दृष्टं मया विप्र अमेध्यं शिवसंनिधौ ५.
आज, ब्राह्मण, मी शिवाच्या सान्निध्यात काही अपवित्र गोष्ट पाहिली.
ततः पुरोधा वचनं नन्दिनं चाब्रवीत्तदा सोऽपि मूढो न संदेहः कार्याकार्येषु मंदधीः॥ ५.
मग पुरोहिताने नंदीला उत्तर दिलं: तोही गोंधळलेला आहे; यात शंका नाही, काय करावं किंवा करू नये याबद्दल त्याचं मन मंद आहे.
तस्माच्चिंता न कर्तव्या त्वया अणुरपि प्रभो ५.
म्हणून, प्रभो, तुला अगदी थोडीशीही चिंता करू नये.
निरीक्षणार्थं दुष्टस्य तत्कार्यं विदधाम्यहम् ५.
त्या दोषी व्यक्तीला पाहण्यासाठी मी स्वतः ते काम करीन.
आस्थितः स्वगृहे नक्तं दूयमानेन चेतसा ५.
तो रात्री आपल्या घरात राहिला, मनात चिंता घेऊन.
गतः शिवालयं नन्दी समं तेन महात्मना ५.
नंदी त्या महात्म्यासोबत शिवाच्या मंदिरात गेला.
सम्यक्प्रपूजनं कृत्वा नानारत्नपरिच्छदम् ५.
त्याने विविध रत्नांच्या वस्तूंनी योग्य पूजा केली.
अनेकस्तुतिभिः स्तुत्वा गिरीशं ब्राह्मणैः सह ५.
त्याने ब्राह्मणांसोबत अनेक स्तुतींनी गिरीशाची स्तुती केली.
आयातो हि महाकालस्तथारूपो महाबलः ५.
खरंच, तो महान काळ अशा रूपात, प्रचंड बळ घेऊन आला आहे.
तं दृष्ट्वा भयवित्रस्तो नन्दी स विललाप ह ५.
त्याला पाहून नंदी घाबरून, भीतीने व्याकुळ होऊन रडू लागला.
किरातेन कृतं तत्र यथापूर्वमविस्खलम् ५.
तेथे किराताने पूर्वीप्रमाणेच, कुठलीही चूक न करता सर्व विधी केले.
स्नपनं तस्य कृत्वा च ततो गंडूषवारिणा ५.
त्याने स्नान करून, मग तोंड धुण्यासाठी पाणी घेतले.
दण्डवत्पतितो भूमावुत्थाय स्वगृहं गतः ५.
तो जमिनीवर दंडवत पडला, मग उठून आपल्या घरी गेला.
पुरोधसा सह तदा नंदीव्याकुलचेतसा ५.
तेव्हा पुजाऱ्यासोबत, नंदी व्याकुळ मनाने होता.
निवेद्य तेषु तत्सर्वं किरातेन च यत्कृतम् ५.
त्यांनी तेथे किराताने केलेले सर्व काही सांगितले.
संप्रधार्य ततः सर्वे मिलित्वा धर्मशास्त्रतः ५.
मग सर्वांनी एकत्र येऊन, धर्मशास्त्राप्रमाणे विचार केला.
इदं विघ्नं समुत्पन्नं दुर्निवार्यं सुरैरपि ५.
हा विघ्न उद्भवला आहे, जो देवांनाही टाळता येणार नाही.
तथेति मत्वासौ नंदी शिवस्योत्पाटनं तदा ५.
असं ठरवून, नंदीने मग शंकराची मूर्ती हलविण्याचा निर्णय घेतला.
सुवर्णपीठिकां कृत्वा नवरत्नसुशोभिताम् ५.
त्याने सोन्याचा पाट तयार केला, जो नवरत्नांनी सुंदर सजवलेला होता.
अथापरे द्युरायातः किरातः शिवमंदिरम् ५.
मग दुसऱ्या दिवशी, किरात शंकराच्या मंदिरात आला.
मौनं विहाय सहसा ह्याक्रोशन्निदमब्रवीत् ५.
मौन सोडून, तो अचानक जोरात ओरडला आणि म्हणाला:
न दृष्टोसि मया त्वं हि त्यजाम्यद्य कलेवरम् ५.
मी तुला पाहिलं नाही; आज मी हे शरीर सोडतो.
हे रुद्र हे महादेव दर्शयात्मानमात्मना॥ ५.
हे रुद्र, हे महादेव, स्वतःच्या स्वरूपाने मला दर्शन दे.
एवं साक्षेपमधुरैर्वाक्यैः क्षिप्तः सदाशिवः ५.
अशा टोचणाऱ्या पण गोड शब्दांनी, सदा शिव चिडला.
विभेदाशु ततो बाहूनास्फोट्यैव रुषाब्रवीत् ५.
मग त्याने पटकन आपले हात फोडले, रागाने त्यांना आपटून बोलला.
इति क्षिप्त्वा ततोंत्राणि मांसमुत्कृत्य सर्वतः ५.
असं करत त्याने स्नायू फेकून दिले, आणि सर्व अंगावरचं मांस फाडलं.
स्वस्थं च हृदयं कृत्वा सस्नौ तत्सरसि ध्रुवम् ५.
आपलं मन शांत करून त्याने त्या पवित्र सरोवरात स्नान केलं.
पूजयित्वा यथान्यायं दंडवत्पतितो भुवि॥ ५.
योग्य पद्धतीने पूजा करून तो जमिनीवर दंडवत पडला.