अव्युच्छिन्नप्रदीपार्चिः क्षणमप्यादधाति यः
जो दिव्याची ज्योत एक क्षणही विझू देत नाही.
हारीतः कोपि संप्राप्तः शाखानीडो ममांतिके
हिरवा पक्षी माझ्या जवळच्या फांदीवर घरटं बांधायला आला आहे.
गावः प्रस्रवणैः सिक्ता वत्सस्मरणसंभवैः 1.3.1.9.
गायींना त्यांच्या वासरांची आठवण येऊन डोळ्यांतून पाणी येतं.
काकः पक्षजवातेन बलिग्रहणलोलुपः
बळी उचलायला लालायित असलेला कावळा आपल्या पंखाच्या वाऱ्याने उडतो.
मूषको मद्गुहाभागं मणिसंघविकर्षणैः
माझ्या गुहेत उंदीर रत्नांचे गट ओढतो.
छायावृक्षत्वमास्थातुं मुनयस्त्रिदशा अपि
सावली देणाऱ्या झाडाचं रूप घ्यावं असं ऋषी आणि देवतांनाही वाटतं.
गोपुरं शिखरं शालां मण्डपं वापिकामपि
गोपुर, शिखर, सभागृह, मंडप आणि तळी सुद्धा.
सदा मर्त्त्यैरनासाद्यमग्निलिंगमिदं मम
माझं अग्निलिंग नेहमी माणसांना अप्राप्य असतं.
वीक्षणस्पर्शनध्यानैः स्वभूतं निखिलं जगत्
दृष्टी, स्पर्श आणि ध्यान यांमुळे सगळं जग माझ्या स्वरूपात सामावलं जातं.
सर्वलोकैकजननी संप्राप्ता नित्ययौवनम्
सर्व लोकांची एकमेव जननी शाश्वत तारुण्याला पोहोचली आहे.
क्षणात्तस्य पुरोभागे वसतां प्राणिनामिह
क्षणातच त्याच्या समोर, जिथे सर्व जीव राहत होते,
अप्रमेयगुणाधारमपेक्षितवरप्रदम्
तो अनंत गुणांचा आधार आहे आणि मागणाऱ्यांना हवी ती वरदानं देणारा आहे.
लब्धकामा पुनः शम्भुमाश्रयिष्यसि सुव्रते 1.3.1.9.
तुला हवी ती इच्छा पूर्ण झाल्यावर, सुशील स्त्री, तू पुन्हा शंभूच्या आश्रयाला जाशील.
न केवलं तव तपः स्ववांछितफलप्रदम्
फक्त तुझे तपच नाही, तर ते तुला हवी ती फळं देतं,
कारणांतरमाशंक्य तपः कुर्वंति देवताः
देवताही काहीतरी वेगळं कारण आहे असं वाटून तप करतात.
वयं च सहसंवासास्तव व्रतनिरीक्षणात्
आणि आम्हीही तुझ्यासोबत राहून, तुझे व्रत पाहून,
इति तस्य मुनेर्वाक्यमर्थगर्भं निशम्य सा
म्हणून त्या ऋषींचं अर्थपूर्ण वचन ऐकून ती,
तपः किमन्यत्कर्तव्यं लब्धं तव तु दर्शनम्
आता तुझे दर्शन झाल्यावर अजून कोणते तप करायचे राहिले आहे?
अहो भूमेस्तु वैचित्र्यं यतो दृष्टा दिवोऽधिका
वा रे या पृथ्वीचं वैचित्र्य! कारण इथे स्वर्गाहून मोठी दृश्यं पाहायला मिळतात.
शिवः प्रसादसिद्धो मे दर्शितं स्थानमात्मनः
शिवाच्या कृपेने माझी इच्छा पूर्ण झाली; माझ्या आत्म्याचं स्थान मला दिसलं.
अविनाभूतमैक्यं मे देवेन भवतात्सदा
माझं देवासोबतचं एकरूपत्व नेहमीच तुटू नये.
इति गौतमसंनिधौ तदानीं कृतसंवित्तप आदरेण कर्तुम्
गौतमांच्या उपस्थितीत, त्या वेळी, जागरूकता येऊन तिने आदराने कृतीसाठी तयारी केली.
सुकुमारतनुः सरोरुहाक्षी घनतुंगस्तनकल्पितोत्तरीया 1.3.1.9.
तिचं शरीर नाजूक, डोळे कमळासारखे, आणि तिच्या उंच, गोल स्तनांनी वरचं वस्त्र आकार घेतलं होतं.
नियमैर्बहुभिस्तपोविशेषैः क्रतुषु प्राप्तविचित्रयोगबंधैः
अनेक नियम, खास तप, यज्ञ आणि विचित्र योगसाधना करून तिने अद्भुत योगस्थिती मिळवली.
तपसा विविधेनतप्यमाना न कदाचित्परिखेदमाप तन्वी
विविध प्रकारचं तप करत असूनही, ती नाजूक स्त्री कधीच थकली नाही.
नत्वा गौरीं तपस्यंतीं जग्मुः शरणमाकुलाः
गौरीला नमस्कार करून, ती तप करत असताना, ते सगळे व्याकुळ होऊन तिच्या आश्रयाला गेले.
अथ तानभयं देहि देवीति भयविह्वलान्
मग ते भीतीने व्याकुळ होऊन म्हणाले, 'देवी, आम्हाला भीतीपासून वाचवा!'
ततो विज्ञापयामासुर्दैत्येंद्राद्भयमात्मनाम्
नंतर त्यांनी तिला सांगितलं की त्यांच्या भीतीचं कारण दैत्यांचा राजा आहे.
ऐरावतमुखान्सर्वान्दिङ्नागान्निजमंदिरे
एरावतासह सर्व दिशा सांभाळणारे हत्ती त्याने आपल्या राजवाड्यात आणले.
आवसयन्विनोदार्थमंगनाभिः सहागतान्
मनोरंजनासाठी त्याने त्या हत्तीना स्त्रियांसह तेथे ठेवले.