चामराणि प्रयच्छंति देवदेवस्य शूलिनः ५.
देवांचा देव असलेल्या त्रिशूळधारी महादेवाला लोक चामर अर्पण करतात.
दीपदानं प्रयच्छंति महादेवालये नराः ५.
महादेवाच्या मोठ्या मंदिरात लोक दिवे अर्पण करतात.
धूपं ये वै प्रयच्छन्ति शिवाय परमात्मने ५.
जे लोक परमात्मा शिवाला धूप अर्पण करतात,
नैवेद्यं ये प्रयच्छंति भकया हरिहराग्रतः ५.
जे भक्तिभावाने हरि आणि हराच्या समोर नैवेद्य ठेवतात,
भग्नं शिवालयं ये च प्रकुर्वंति नरोत्तमाः ५.
आणि जे श्रेष्ठ पुरुष तुटलेले शिवमंदिर दुरुस्त करतात,
नूतनं ये प्रकृर्वंति इष्टकैरश्मनापि वा यशो भूमौ द्विजश्रेष्ठा कार्या विचारणा॥ ५.
किंवा जे नवीन मंदिर विटांनी किंवा दगडांनी बांधतात, त्यांची कीर्ती या पृथ्वीवर नक्कीच लक्षात ठेवावी, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
कारयंति च ये विप्राः प्रासादं बहुभूमिकम् ५.
आणि जे ब्राह्मण अनेक मजल्यांचे मंदिर बांधायला लावतात,
शुद्धं धवलितं ये च कुर्वन्ति हरमंदिरम् ५.
आणि जे हराचे मंदिर स्वच्छ आणि शुभ्र करतात,
वितानं ये प्रयच्छति नराः सुकृतिनोपि हि ५.
जे पुण्यवान लोक मंदिरात छत्र अर्पण करतात,
ये च नादमयीं घंटां निबध्नंति शिवालये ५.
आणि जे शिवमंदिरात धातूची घंटा लावतात,
एककालं द्विकालं वा त्रिकालं चानुपश्यति ५.
जो कोणी एकदा, दोनदा किंवा तीनदा पूजा करतो,
श्रद्धावान्भजते यो वा शिवाय परमात्मने ५.
किंवा जो श्रद्धेने परमात्मा शिवाची भक्ती करतो,
अत्रैवोदाहरंतीम मितिहासं पुरातनम् ५.
येथे मी एक प्राचीन कथा उदाहरण म्हणून सांगतो.
पुरा कृतयुगे ह्यसीदिन्द्रसेनो नराधिपः ५.
पूर्वी कृतयुगात इंद्रसेन नावाचा एक राजा होता.
अब्रह्मण्यः सदा क्रूरः केवलासुतृपः सदा ५.
तो नेहमी ब्राह्मणांचा अनादर करणारा, क्रूर आणि दुसऱ्याच्या धनाचा लोभी होता.
परस्त्रीलं पटोऽत्यंतं परद्रव्येषु लोलुपः ५.
तो नेहमी दुसऱ्याच्या स्त्रियांकडे आसक्त आणि दुसऱ्याच्या संपत्तीवर लोभी होता.
गुरुलत्पगतोत्यर्थं सदा सौवर्णतस्करः ५.
तो धनासाठी आपल्या गुरूच्याही कडून सोनं चोरायचा.
एवं बहुविधं राज्यं चकार स दुरात्मवान् ५.
अशा अनेक प्रकारे त्या दुष्ट मनाच्या राजाने आपले राज्य चालवले.
तदा याम्यैश्च नीतोऽसाविंद्रसेनो दुरात्मवान् ५.
त्या वेळी यमाच्या सेवकांनी त्या दुष्ट मनाच्या इंद्रसेनाला घेऊन गेले.
यमेन दृष्टस्तत्रासाविंद्रसेनोग्रतः स्थितः ५.
तेथे इंद्रसेनाने समोर यमधर्मराज उभा आहे असे पाहिले.
दूतान्संभर्त्सयामास यमो धर्मभृतां वरः ५.
धर्माचे पालन करणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या यमाने आपल्या दूतांना झाडले.
गच्छ पुण्यतमाँल्लोकान्भुंक्ष्व राजन्यसत्तम ५.
राजांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या राजा, तू आता पुण्यवान लोकांमध्ये जा आणि त्या लोकांचा आनंद उपभोग.
पंचभूतानि यावच्च तावत्त्वं च सुखी भव ५.
जितका काळ पंचमहाभूतं राहतील, तितका काळ तू सुखी राहो.
यमस्य वचनं श्रुत्वा इंद्रसेनोभ्यभाषत ५.
यमाचे शब्द ऐकून इंद्रसेनाने उत्तर दिले.
तच्छ्रुत्वा वचनं तस्य यमो भाष्यमभाषत ५.
त्याचे बोलणे ऐकून यमाने पुन्हा बोलायला सुरुवात केली.
तेन कर्मविपाकेन सदा पूतोसि मानद ५.
मान देणारा, तुझ्या कर्माच्या फळामुळे तू नेहमीच शुद्ध झालेला आहेस.
एवं संभाषमाणस्य यमस्य च महात्मनः ५.
अशा प्रकारे महात्मा यम बोलत असताना,
नीलकंठा दशभुजाः पंचवक्त्रास्त्रिलोचनाः ५.
दहा हात, पाच तोंडे, तीन डोळे आणि निळ्या गळ्याचे असे काही दिव्य पुरुष तिथे प्रकट झाले.
तान्दृष्ट्वा सहसोत्थाय यमो धर्मभृतां वरः ५.
त्यांना पाहताच धर्माचे पालन करणाऱ्यांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या यमाने झटकन उठून उभा राहिला.
त्वरीरेनैव ते सर्वे ऊचुर्वैवस्वतं यमम् नाम्नाः प्रवर्त्तको नित्यं रुद्रस्य च महात्मनः॥ ५.
ते सर्वजण घाईने वैवस्वत यमाजवळ गेले आणि म्हणाले, 'हा नेहमीच महात्मा रुद्राचे नाव घेणारा आहे.'