ज्वरैस्तु पीडितान्देवान्दृष्ट्वा विष्णुर्हसन्निव ४.
देवांना तापांनी त्रस्त होताना पाहून विष्णू हसल्यासारखा झाला.
देवाश्चिनौ तदाहूय व्याधीन्हंतुं तदा भृतिम् ४.
तेव्हा देवांनी वैद्यांना बोलावून त्या रोगांचा नाश करण्याची आज्ञा दिली.
ज्वरांश्च सन्निपातांश्च अन्ये भूतद्रुहस्तदा विज्वरानथ देवांश्च कृत्वा मुमुदतुश्चिरम्॥ ४.
त्या भूतद्रोही लोकांनी ताप आणि इतर विकार दूर करून देवांना निरोगी केलं, त्यामुळे ते दीर्घकाळ आनंदी राहिले.
तैर्जितं योगिनीचक्रं भैरवं व्याकुलीकृतम् ४.
त्यांनी योगिनींचा समूह जिंकला आणि भैरवाला गोंधळात टाकलं.
सुरैर्विद्रावितं सैन्यं विलोक्य पतितं भुवि ४.
देवतांनी पराभूत केलेलं आणि जमिनीवर पडलेलं सैन्य पाहून—
त्वं शूरोसि महाबाहो देवानां पालको ह्यसि ४.
तू खरोखर शूर आहेस, महाबाहू आहेस आणि देवांचा रक्षक आहेस.
इत्युक्त्वा तं समासाद्य विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् ४.
असं सांगून तो सर्व देवतांचा स्वामी असलेल्या विष्णूंकडे गेला.
तदा चक्रेण भगवान्वीरभद्रं जघान सः ४.
तेव्हा भगवंताने आपल्या चक्राने वीरभद्रावर प्रहार केला.
ग्रसितं चक्रमालोक्य विष्णुः परपुरंजयः ४.
ते चक्र गिळले गेलेले पाहून, शत्रूंच्या नगरांचा विजेता विष्णू,
स्वचक्रमादाय महानुभावो दिवं गतोऽथो भुवनैकभर्ता ४.
स्वतःचे चक्र परत घेऊन, तो महानुभाव एकमेव जगाचा अधिपती स्वर्गात गेला.
विष्णौ गते तदा सर्वे देवाश्च ऋषिभिः सह ५.
विष्णू निघून गेल्यावर, सर्व देवता आणि ऋषी एकत्र झाले.
भृगुं च पातयामास स्मश्रूणां लुंचनं कृतम् ५.
त्यांनी भृगूला खाली पाडले आणि त्याची दाढी उपटली.
विडंबिता स्वधा तत्र ऋषयश्च विडंबिताः ५.
तेथे स्वधा आणि ऋषी यांची थट्टा करण्यात आली.
अनिर्वाच्यं तदा चक्रुर्गणाः क्रोधसमन्विताः ५.
त्या वेळी रागाने भरलेल्या गणांनी असे काही केले, जे शब्दात सांगता येणार नाही.
तं निलीनं समाज्ञाय आनिनायरुषान्वितः ५.
तो कुठे लपला आहे हे कळताच, ते सर्व रागाने त्याला बाहेर आणले.
अभेद्यं तच्छिरो मत्वा वीरभद्रः प्रतापवान् ५.
वीरभद्राने, आपल्या तेजाने उजळलेला, त्या डोक्याला भेदता येणार नाही असे मानले.
गंधरात्पाट्यमानाच्च शिरश्छिन्नं दुरात्मनः तच्छिरः सुहुतं कुंडे ज्वलिxxxxxxx॥ ५.
गंधर्व गाणे करत असताना, त्या दुष्टाचा शिर छाटण्यात आले; ते शिर अग्नीच्या ज्वालांत योग्य रीतीने अर्पण केले गेले.
ये चान्य ऋषयो देवाः पितरो यक्षराक्षसाः ५.
इतर सर्व ऋषी, देवता, पितर, यक्ष आणि राक्षस,
चंद्रादित्यगणाः सर्वे ग्रहनक्षत्रतारकाः ५.
सर्व चंद्र-सूर्यगण, ग्रह, नक्षत्रे आणि तारे,
सत्यलोकं गतो ब्रह्मा पुत्रशोकेन पीडितः ५.
ब्रह्मा, आपल्या पुत्राच्या दुःखाने व्याकुळ होऊन सत्यलोकात गेला.
मनसा दूयमानेन शंन लेभे पितामहः ५.
त्याचे मन दुःखाने भरलेले होते, म्हणून पितामहाला कुठेही समाधान मिळाले नाही.
गमनाय मतिं चक्रे कैलासं पर्वतं प्रति ५.
कैलास पर्वताकडे जाण्याचा त्याने निर्धार केला.
प्रविष्टः पर्वतश्रेष्ठं स ददर्श सदाशिवम् ५.
तो त्या श्रेष्ठ पर्वतात प्रवेशला आणि त्याने सदाशिवाचे दर्शन घेतले.
कपर्द्दिनं श्रिया युक्तं वेदांगानां च दुर्गमम् ५.
त्याने जटा असलेल्या, तेजस्वी आणि वेदांनाही दुर्लभ अशा महादेवाला पाहिले.
दंडवत्पतितो भूमौक्षमापयितुमुद्यतः स्तुतिं कर्तुं समारेभे शिवस्य परमात्मनः॥ ५.
तो जमिनीवर लोटांगण घालून, क्षमा मागण्यासाठी उठला आणि परमात्मा शिवाची स्तुती करायला सुरुवात केली.
नमो रुद्राय शांताय ब्रह्मणे परमात्मने ५.
रुद्र, शांतस्वभावी, ब्रह्म आणि परमात्मा तुला नमस्कार.
नमो रुद्राय महते नीलकंठाय वेधसे ५.
रुद्र, महान, निळ्या गळ्याचा सृष्टीकर्ता तुला नमस्कार.
ओंकारस्त्वं वषट्कारः सर्वारंभप्रवर्तकः ५.
तूच ओंकार आहेस, वषट्कार आहेस, सर्व कार्यांची सुरुवात करणारा आहेस.
सर्वेषां यज्ञकर्तॄणां त्वमेव प्रतिपालकः रक्ष रक्ष महादेव पुत्रशोकेन पीडितम्॥ ५.
सर्व यज्ञ करणाऱ्यांचा रक्षण करणारा फक्त तूच आहेस. महादेव, पुत्रशोकाने व्याकुळ झालेल्याचे रक्षण कर.
श्रृणुष्वावहितो भूत्वा मम वाक्यं पितामह ५.
पितामह, माझे शब्द लक्षपूर्वक ऐक.