भक्ष्यमाणं तदा सैन्यं विलोक्य सुरराट्स्वयम् ४.
त्या वेळी आपलं सैन्य खात आहेत हे पाहून देवांचा राजा स्वतः—
वीरभद्रो विहायैव विष्णुं देवेन्द्रमास्थितः ४.
वीरभद्राने विष्णूला सोडून देवेंद्राकडे सरळ धाव घेतली.
वीरभद्रं यदा शक्रो हंतुकामस्त्वरान्वितः ४.
शक्राने मोठ्या घाईने वीरभद्राचा वध करण्याचा प्रयत्न केला—
वीरभद्रो रुषाविष्टो दुर्निवार्यो महाबलः ४.
वीरभद्र रागाने भरला, थांबवता न येणारा आणि प्रचंड शक्तिमान झाला—
सगजं च सवज्रं च वासवं ग्रस्तुमुद्युतः ४.
तो वासवाला त्याच्या ऐरावतासह आणि वज्रासह गिळायला सज्ज झाला—
वीरभद्रं तताभूतं तथाभूतं हंतुकामं पुरंदरम् ४.
अशा अवस्थेत असलेला वीरभद्र पुरंदराचा वध करण्यास तयार झाला—
शक्रं च पृष्ठतः कृत्वा योधयामास वै तदा ४.
त्याने शक्राला मागे ठेवून लढायला सुरुवात केली.
शस्त्रास्त्रैर्विविधाकारैर्योधयामासतुस्तदा ४.
तेव्हा त्यांनी विविध शस्त्रास्त्रांनी एकमेकांवर आक्रमण केलं.
द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां प्रमथैः सह ४.
देव आणि प्रमथ यांच्या मध्ये अतिशय प्रचंड द्वंद्वयुद्ध घडलं.
गणान्पराङ्मुखान्दृष्ट्वा सर्वे ते व्याधयो भृशम् ४.
सर्व गणांनी पाठ फिरवली हे पाहून त्या सर्व रोगांनी त्यांना फार त्रास दिला.
ज्वरैस्तु पीडितान्देवान्दृष्ट्वा विष्णुर्हसन्निव ४.
देवांना तापांनी त्रस्त होताना पाहून विष्णू हसल्यासारखा झाला.
देवाश्चिनौ तदाहूय व्याधीन्हंतुं तदा भृतिम् ४.
तेव्हा देवांनी वैद्यांना बोलावून त्या रोगांचा नाश करण्याची आज्ञा दिली.
ज्वरांश्च सन्निपातांश्च अन्ये भूतद्रुहस्तदा विज्वरानथ देवांश्च कृत्वा मुमुदतुश्चिरम्॥ ४.
त्या भूतद्रोही लोकांनी ताप आणि इतर विकार दूर करून देवांना निरोगी केलं, त्यामुळे ते दीर्घकाळ आनंदी राहिले.
तैर्जितं योगिनीचक्रं भैरवं व्याकुलीकृतम् ४.
त्यांनी योगिनींचा समूह जिंकला आणि भैरवाला गोंधळात टाकलं.
सुरैर्विद्रावितं सैन्यं विलोक्य पतितं भुवि ४.
देवतांनी पराभूत केलेलं आणि जमिनीवर पडलेलं सैन्य पाहून—
त्वं शूरोसि महाबाहो देवानां पालको ह्यसि ४.
तू खरोखर शूर आहेस, महाबाहू आहेस आणि देवांचा रक्षक आहेस.
इत्युक्त्वा तं समासाद्य विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् ४.
असं सांगून तो सर्व देवतांचा स्वामी असलेल्या विष्णूंकडे गेला.
तदा चक्रेण भगवान्वीरभद्रं जघान सः ४.
तेव्हा भगवंताने आपल्या चक्राने वीरभद्रावर प्रहार केला.
ग्रसितं चक्रमालोक्य विष्णुः परपुरंजयः ४.
ते चक्र गिळले गेलेले पाहून, शत्रूंच्या नगरांचा विजेता विष्णू,
स्वचक्रमादाय महानुभावो दिवं गतोऽथो भुवनैकभर्ता ४.
स्वतःचे चक्र परत घेऊन, तो महानुभाव एकमेव जगाचा अधिपती स्वर्गात गेला.
विष्णौ गते तदा सर्वे देवाश्च ऋषिभिः सह ५.
विष्णू निघून गेल्यावर, सर्व देवता आणि ऋषी एकत्र झाले.
भृगुं च पातयामास स्मश्रूणां लुंचनं कृतम् ५.
त्यांनी भृगूला खाली पाडले आणि त्याची दाढी उपटली.
विडंबिता स्वधा तत्र ऋषयश्च विडंबिताः ५.
तेथे स्वधा आणि ऋषी यांची थट्टा करण्यात आली.
अनिर्वाच्यं तदा चक्रुर्गणाः क्रोधसमन्विताः ५.
त्या वेळी रागाने भरलेल्या गणांनी असे काही केले, जे शब्दात सांगता येणार नाही.
तं निलीनं समाज्ञाय आनिनायरुषान्वितः ५.
तो कुठे लपला आहे हे कळताच, ते सर्व रागाने त्याला बाहेर आणले.
अभेद्यं तच्छिरो मत्वा वीरभद्रः प्रतापवान् ५.
वीरभद्राने, आपल्या तेजाने उजळलेला, त्या डोक्याला भेदता येणार नाही असे मानले.
गंधरात्पाट्यमानाच्च शिरश्छिन्नं दुरात्मनः तच्छिरः सुहुतं कुंडे ज्वलिxxxxxxx॥ ५.
गंधर्व गाणे करत असताना, त्या दुष्टाचा शिर छाटण्यात आले; ते शिर अग्नीच्या ज्वालांत योग्य रीतीने अर्पण केले गेले.
ये चान्य ऋषयो देवाः पितरो यक्षराक्षसाः ५.
इतर सर्व ऋषी, देवता, पितर, यक्ष आणि राक्षस,
चंद्रादित्यगणाः सर्वे ग्रहनक्षत्रतारकाः ५.
सर्व चंद्र-सूर्यगण, ग्रह, नक्षत्रे आणि तारे,
सत्यलोकं गतो ब्रह्मा पुत्रशोकेन पीडितः ५.
ब्रह्मा, आपल्या पुत्राच्या दुःखाने व्याकुळ होऊन सत्यलोकात गेला.