तथेत्युक्त्वा तु वीरोऽसौ वीरभद्रो महाबलः ४.
‘तसेच होईल’ असे म्हणून, तो वीर आणि बलाढ्य वीरभद्र—
विष्णुश्चापि महाघोषं शंखनादं चकार सः ४.
मग विष्णूने मोठ्या आवाजात शंख फुंकला.
व्यूहं चक्रुस्तदा सर्वे लोकपालाः सवासवाः ४.
त्या वेळी, सर्व लोकपाल आणि इंद्र यांनी आपली युद्धाची मांडणी केली.
नंदीना च हतः शक्रस्त्रिशूलेन स्तनांतरे ४.
नंदीने इंद्राला त्रिशूळाने छातीमध्ये घाव घातला.
शूलेन सितधारेण संनद्धो दण्डधारिणा ४.
काठी धरणाऱ्याने धारदार त्रिशूळाने त्याला भोसकले.
कुबेरेण च संगम्य कूष्मांडानां पतिः स्वयम् ४.
कुबेरासोबत मिळून, कूष्मांडांचा स्वामी स्वतः—
युयुधे परयाशक्त्या त्रैलोक्यं विस्मयन्निव ४.
त्याने अत्यंत सामर्थ्याने युद्ध केले, जणू काही तीनही लोकांना आश्चर्यचकित करत होता.
युयुधे परमास्त्रेण नैर्ऋत्यं च विडंबयन् ४.
त्याने श्रेष्ठ अस्त्राने युद्ध केले, नैऋत्य दिशेला उपहास करत.
विदार्य देवानखिलान्पपौ शोणितमद्बुतम् ४.
त्याने सर्व देवतांना फाडून टाकले आणि त्यांच्या अद्भुत अशा रक्ताचा पान केला.
साकिनी डाकिनी रौद्रा नवदुर्गास्तथैव च नेदुः पपुः शोणितं च बुभुजुः पिशितं बहु॥ ४.
साकिनी, डाकिनी, रौद्र आणि नवदुर्गा यांनीही मोठ्या आवाजात आरोळी दिली, रक्त प्यायलं आणि पुष्कळ मांस खाल्लं.
भक्ष्यमाणं तदा सैन्यं विलोक्य सुरराट्स्वयम् ४.
त्या वेळी आपलं सैन्य खात आहेत हे पाहून देवांचा राजा स्वतः—
वीरभद्रो विहायैव विष्णुं देवेन्द्रमास्थितः ४.
वीरभद्राने विष्णूला सोडून देवेंद्राकडे सरळ धाव घेतली.
वीरभद्रं यदा शक्रो हंतुकामस्त्वरान्वितः ४.
शक्राने मोठ्या घाईने वीरभद्राचा वध करण्याचा प्रयत्न केला—
वीरभद्रो रुषाविष्टो दुर्निवार्यो महाबलः ४.
वीरभद्र रागाने भरला, थांबवता न येणारा आणि प्रचंड शक्तिमान झाला—
सगजं च सवज्रं च वासवं ग्रस्तुमुद्युतः ४.
तो वासवाला त्याच्या ऐरावतासह आणि वज्रासह गिळायला सज्ज झाला—
वीरभद्रं तताभूतं तथाभूतं हंतुकामं पुरंदरम् ४.
अशा अवस्थेत असलेला वीरभद्र पुरंदराचा वध करण्यास तयार झाला—
शक्रं च पृष्ठतः कृत्वा योधयामास वै तदा ४.
त्याने शक्राला मागे ठेवून लढायला सुरुवात केली.
शस्त्रास्त्रैर्विविधाकारैर्योधयामासतुस्तदा ४.
तेव्हा त्यांनी विविध शस्त्रास्त्रांनी एकमेकांवर आक्रमण केलं.
द्वंद्वयुद्धं सुतुमुलं देवानां प्रमथैः सह ४.
देव आणि प्रमथ यांच्या मध्ये अतिशय प्रचंड द्वंद्वयुद्ध घडलं.
गणान्पराङ्मुखान्दृष्ट्वा सर्वे ते व्याधयो भृशम् ४.
सर्व गणांनी पाठ फिरवली हे पाहून त्या सर्व रोगांनी त्यांना फार त्रास दिला.
ज्वरैस्तु पीडितान्देवान्दृष्ट्वा विष्णुर्हसन्निव ४.
देवांना तापांनी त्रस्त होताना पाहून विष्णू हसल्यासारखा झाला.
देवाश्चिनौ तदाहूय व्याधीन्हंतुं तदा भृतिम् ४.
तेव्हा देवांनी वैद्यांना बोलावून त्या रोगांचा नाश करण्याची आज्ञा दिली.
ज्वरांश्च सन्निपातांश्च अन्ये भूतद्रुहस्तदा विज्वरानथ देवांश्च कृत्वा मुमुदतुश्चिरम्॥ ४.
त्या भूतद्रोही लोकांनी ताप आणि इतर विकार दूर करून देवांना निरोगी केलं, त्यामुळे ते दीर्घकाळ आनंदी राहिले.
तैर्जितं योगिनीचक्रं भैरवं व्याकुलीकृतम् ४.
त्यांनी योगिनींचा समूह जिंकला आणि भैरवाला गोंधळात टाकलं.
सुरैर्विद्रावितं सैन्यं विलोक्य पतितं भुवि ४.
देवतांनी पराभूत केलेलं आणि जमिनीवर पडलेलं सैन्य पाहून—
त्वं शूरोसि महाबाहो देवानां पालको ह्यसि ४.
तू खरोखर शूर आहेस, महाबाहू आहेस आणि देवांचा रक्षक आहेस.
इत्युक्त्वा तं समासाद्य विष्णुं सर्वेश्वरेश्वरम् ४.
असं सांगून तो सर्व देवतांचा स्वामी असलेल्या विष्णूंकडे गेला.
तदा चक्रेण भगवान्वीरभद्रं जघान सः ४.
तेव्हा भगवंताने आपल्या चक्राने वीरभद्रावर प्रहार केला.
ग्रसितं चक्रमालोक्य विष्णुः परपुरंजयः ४.
ते चक्र गिळले गेलेले पाहून, शत्रूंच्या नगरांचा विजेता विष्णू,
स्वचक्रमादाय महानुभावो दिवं गतोऽथो भुवनैकभर्ता ४.
स्वतःचे चक्र परत घेऊन, तो महानुभाव एकमेव जगाचा अधिपती स्वर्गात गेला.