किं कर्म्म किमकर्म्मेति तन्न पश्यसि दुर्म्मते ३.
काय कर्म, काय अकर्म — हे तू पाहत नाहीस, हे मूढ.
सेश्वरं कर्म विद्ध्योतत्समर्थत्वेन जायते ३.
ईश्वरासह कर्म ओळख, ते प्रकट सामर्थ्याने जन्मते.
ईश्वरस्य च ये भक्ताः शांतास्तद्गतमानसाः ३.
जे ईश्वराचे भक्त आहेत, शांत आहेत, ज्यांचे मन त्याच्यात आहे,
केवलं कर्म चाश्रित्य निरीश्वरपरा जनाः ३.
पण जे लोक फक्त कर्मावरच अवलंबून असतात, ईश्वराशिवाय काहीतरी साध्य करतात,
पुनः कर्ममयैः पाशैर्बद्धा जन्मनिजन्मनि ३.
पुन्हा कर्माच्या बंधनात बांधले जाऊन, ते जन्मानंतर जन्म घेतात.
विष्णुनोक्तं वचः श्रुत्वा दक्षो वचनमब्रवीत् ४.
विष्णूने सांगितलेले शब्द ऐकून दक्षाने उत्तर दिले.
वैदिकं कर्म चोत्सृज्य कथं सेश्वरतां व्रजेत् ४.
वैदिक कर्म सोडून, परमेश्वराशी एकरूपता कशी मिळवता येईल?
दक्षेणोक्तो महाविष्णुरुवाच परिसांत्वयन् ४.
दक्षाने विचारल्यावर, महाविष्णूने त्याचे सांत्वन करत बोलले.
वेदोदितानि कर्माणि ईश्वरेण विना कथम् ४.
वेदांनी सांगितलेली कर्मे परमेश्वराशिवाय कशी करता येतील?
तस्मात्सर्वप्रयत्नेन ईश्वरं शरणं व्रऐजा वीरभद्रेण सदृशो ददृशुस्तं तदा सुराः॥ ४.
म्हणून सर्व प्रयत्नांनी परमेश्वराचा आश्रय घ्या; त्या वेळी देवांनी वीरभद्रासारखा एक पाहिला.
इंद्रोपि प्रहसन्विष्णुमात्मवादरतं तदा ४.
त्या वेळी इंद्रही हसत, विष्णूला स्वतःच्या स्तुतीत मग्न पाहिला.
भृगुणाचारितः शीघ्रमुच्चाटनपरेण हि ४.
भृगुने, उचाट करण्याच्या उद्देशाने, विधी पटकन पूर्ण केला.
शरतोमरनागचैर्जघ्नुस्ते च परस्परम् ४.
ते एकमेकांवर बाण, भाले आणि गदा यांनी हल्ला करू लागले.
तथा दुन्दुभयो नेदुः पटहा डिंडिमादयः लोकपालैश्च सहिता जघ्नुस्ताञ्छिवकिंकरान्॥ ४.
त्यावेळी दुंदुभी, पाट आणि डिंडिम वाजू लागले; लोकपालांसह त्यांनी शिवाचे सेवकांवर हल्ला केला.
खड्गैश्चापि हताः केचिद्गदाभिश्च विपोथिताः ४.
काही तलवारीने मारले गेले, तर काही गदांनी फोडले गेले.
इंद्राद्यौर्लोकपालैश्च गणास्ते च पराङ्गमुखाः ४.
इंद्र आणि इतर लोकपालांनी त्या गणांना पाठी वळवायला भाग पाडले.
उच्चाटनं कृतं तेषां भृगुणा यज्विना तदा ४.
त्या वेळी यज्ञ करणाऱ्या भृगुने त्यांच्यावर उचाट करण्याचा विधी केला.
तेनैव देवा जयिनो जातास्तत्क्षणमेव हि ४.
त्याच कृतीमुळे देवांना त्या क्षणी विजय मिळाला.
भूतान्प्रेतान्पिशाचांश्च कृत्वा तानेव पृष्ठतः तीक्ष्णं त्रिशूलमादाय पातयामास तान्रणे॥ ४.
भूत, प्रेत आणि पिशाच्चांना मागे ठेवून, त्याने तीक्ष्ण त्रिशूल घेतला आणि युद्धात त्यांना खाली पाडले.
देवान्यक्षान्पिशाचांश्च गुह्यकान्राक्षसां स्तथा ४.
देव, यक्ष, पिशाच्च, गुह्यक आणि राक्षससुद्धा—
केचिद्द्विधाकृताः खङ्गैर्मुद्गरैश्चापि पोथिताः ४.
काही तलवारीने दोन भागात कापले गेले, तर काही मुगदरांनी फोडले गेले.
शूलैर्भिन्नाश्च शतशः केचिच्च शकलीकृताः ४.
शेकडो भालेने भेदले गेले, आणि काही तुकडे तुकडे झाले.
परस्परं परिष्वज्य गतास्तेपि त्रिविष्टपम् बृहस्पतिं पृच्छमानाः कुतोस्माकं जयो भवेत्॥ ४.
एकमेकाला मिठी मारून, ते सगळेही स्वर्गात गेले आणि बृहस्पतीला विचारू लागले, "आमचं यश कसं मिळेल?"
बृहस्पतिरुवाचेदं सुरेंद्रं त्वरितस्तदा बृहस्पतिरुवाच ४.
तेव्हा बृहस्पतीने देवेंद्राला पटकन असं सांगितलं.
अस्ति चेदीश्वरः कश्चित्फलरूप्यस्य कर्म्मणः ४.
कर्माच्या फळांचा खरा दाता असा एक परमेश्वर आहेच.
न मंत्रौषधयः सर्वे नाभिचारा न लौकिकाः ४.
सर्व मंत्र, औषधं, जादूटोणा किंवा इतर कोणतीही सांसारिक साधनं—
ज्ञातुमीशाः संभवंति भक्त्याज्ञेयस्त्वनन्यया ४.
—त्यांना त्याचं खरं स्वरूप कळू शकत नाही; ती फक्त एकनिष्ठ भक्तीनेच ओळखता येते.
तेन सर्वं संभवंति सुखदुःझखात्मकं जगत् ४.
त्याच्यामुळेच हे सगळं जग, सुखदुःखांनी भरलेलं, निर्माण झालं आहे.
त्वमिंद्र बालिशो भूत्वा लोकपालैः सहाद्य वै ४.
इंद्रा, आज तू आणि इतर लोकपाल अगदी लहान मुलांसारखे वागता आहात.
एते रुद्रसहायाश्च गणाः परमशोभनाः ४.
हे सर्व गण, रुद्रांचे साथीदार, फारच तेजस्वी आणि सुंदर आहेत.