अथ तैः प्रमथैर्विष्णोरनुगा गदिता रणे
मग त्या प्रमथगणांनी रणात विष्णूचं पाठलाग केलं आणि बोलू लागले—
ततस्तार्क्ष्यरथः क्रुद्धस्त्वेकैकं रणमूर्धनि
मग तक्षकाचा रथ संतापून युद्धाच्या अग्रभागी प्रत्येकाशी भिडला.
ते भिन्नवक्षसः सर्वे गणा रुधिरवर्षिणः
त्यांच्या छाती फाटल्या आणि सगळ्या गणांनी रक्ताचा वर्षाव केला.
क्षरंत इव मातंगाः स्रवंत इव पर्वताः
ते जखमी हत्तींसारखे वाहू लागले, किंवा पर्वतातून रस झरत असल्यासारखे दिसले.
ततः प्रहस्य गणपोऽब्रवीद्वै कुंठनायकम्
मग गणांचा स्वामी हसत कुंठनायकाला म्हणाला,
परं युध्यसि दैत्येंद्रैर्दानवेंद्रैर्न पार्षदैः
तू दैत्य आणि दानवांच्या राजांशी मोठ्या ताकदीने लढतोस, सेवकांशी नाही.
गदिनाऽथ गदा तूर्णं दैत्येंद्रगिरिरेणुकृत्
मग गदाधारीने आपली गदा जोरात फेकली आणि ती पर्वतासारख्या दैत्यराजावर आदळली.
तदंगसंगमासाद्य विदद्रे शतधा तया
ती त्याच्या अंगावर आदळली आणि त्याला शंभर तुकड्यांत फोडून टाकले.
जघान वासुदेवोपि तरसाऽज्ञातवेदनम् 4.2.89.
वसुदेवानेही, समोर कोण आहे हे न कळता, जोरात आघात केला.
आताड्य सव्यदोर्दंडे गदां भूमावपातयत्
डाव्या हातावर मार बसल्यावर त्याने आपली गदा खाली टाकली.
स च चक्रं समागच्छद्दृष्ट्वा सस्मार शंकरम् कंठमासाद्यवीरस्य सम्यग्जातं सुदर्शनम्
मग चक्र जवळ येताना पाहून त्याने शंकराचे स्मरण केले; आणि वीराच्या गळ्यात सुंदर सुदर्शन प्रकट झाले.
तेन चक्रेण शुशुभे नितरां स गणेश्वरः
त्या चक्रामुळे गणेश्वर अधिकच तेजस्वी दिसू लागला.
ततः सुदर्शनं दृष्ट्वा तत्कंठाभरणं हरिः
मग सुदर्शन त्याच्या गळ्यातील अलंकारासारखे पाहून हरि—
सनंदकं करं तस्य प्रोद्यतं मधुविद्विषः
—मधुचा शत्रू—त्याने सणंदक अस्त्र हातात उचलले.
अभ्यधावच्च वेगेन गृहीत्वा शूलमुज्ज्वलम्
तो वेगाने पुढे धावला आणि उजळणारे शूल हातात घेतले.
वारितो गणराजः स मा कार्षीः साहसं त्विति
गणराजाला थांबवले गेले: 'हे धाडस करू नकोस.'
प्राप्य दक्षं विनद्योच्चैर्धिक्त्वामीश्वरनिंदकम् स कथं सेश्वरं कर्म न कुर्याद्दक्षतांदधत्
तो दक्षाजवळ पोहोचून मोठ्याने गर्जला, 'अरे, प्रभूची निंदा करणारा, तुला लाज नाही का? दक्ष नाव धारण करून, कौशल्याचा दावा करत, प्रभूविरुद्ध कसे वागू शकतोस?'
येनास्येन पवित्रेण भवता निंदितः शिवः
तुझ्या पवित्र तोंडाने शिवाची निंदा केलीस.
इत्युक्त्वा तस्य दक्षस्य हरपारुष्यभाषिणः ।। 4.2.89.
अशा प्रकारे हराची निंदा करणाऱ्या दक्षाला त्याने बोलले,
ततस्त्वदितिमुख्यानां मिलितानां महोत्सवे
मग, तुझ्यासह आणि इतर श्रेष्ठ देवतांच्या एकत्र येण्याने तो मोठा उत्सव सुरू झाला.
वेणीदंडाश्च कासांचित्तेनच्छिन्ना महारुषा
काहींच्या वेण्या आणि काठ्या मोठ्या रागाने छाटल्या गेल्या.
नासापुटांस्तथान्यासां पाटयामास पार्षदः
काहींच्या नाकाच्या छिद्रांनाही त्या सेवकाने फाडले.
ये ये निनिंदुर्देवेशं ये ये च शुश्रुवुस्तदा
ज्यांनी त्या वेळी देवाधिदेवाचा अपमान केला किंवा ऐकले,
केचिदुल्लंबिता यूपे पाशयित्वा दृढं गले
काहींना गळ्यात दोर बांधून यूपावर टांगले गेले.
द्विजराजश्च धर्मश्च भृगुमारीचिमुख्यकाः
ब्राह्मणांचा राजा, धर्म आणि भृगु, मरीचि हे प्रमुख,
एते जामातरस्तस्य यतो दक्षस्य दुर्धियः
हे सर्व दक्षाचे जावई होते, कारण दक्षाचा बुद्धी वाईट होती.
तानि कुंडानि ते यूपास्ते स्तंभाः स च मंडपः
ती कुंडे, ते यूप, ते खांब आणि तो मंडप—
ते च वै यज्ञसंभारास्ते ते यज्ञप्रवर्तकाः
तेच यज्ञाचे साहित्य आणि तेच यज्ञ सुरू करणारे होते.
स्तोकेनैव हि कालेन यथर्धिः परवंचनात् 4.2.89.
थोड्याच वेळात, नियतीप्रमाणे, फसवणुकीमुळे सर्व काही नष्ट झाले.
विधीरितमिति श्रुत्वा स्मित्वा देवो महेश्वरः 4.2.89.
हे सर्व घडले असे ऐकून, महादेव हसले.