शुभावयवसंस्थाना शुभलक्षणलक्षिता
तिला सुंदर अंग आणि शुभ चिन्हे लाभली.
सम्यग्गीतरहस्यज्ञा नितरां मधुरस्वरा 4.2.74.
ती गाण्याचं गूढ पूर्णपणे जाणणारी आणि अतिशय मधुर आवाजाची झाली.
ताना एकोनपंचाश ताला एकोत्तरंशतम्
तिने एकुण एकोणपन्नास राग आणि एकशेएक ताल शिकले.
306b षड्विंशद्रागरागिण्य इति रागि मुदावहाः
ती छवीस रागांमध्ये पारंगत होती आणि ते राग आनंद देणारे होते.
यावंत एव तालाः स्यु रागास्तावंत एव हि
जितके ताल आहेत तितकेच रागही आहेत.
माधवी मधुरालापा सदोंकारं समर्चयेत्
माधवी, मधुर बोलणारी, नेहमी ओंकाराचा नाद करून पूजा करायची.
प्राग्जन्मवासनायोगादोंकारं बह्वमंस्त वै
पूर्वजन्मातील संस्कारांमुळे तिने ॐ या अक्षराला फार मोठा मान दिला.
दमनस्थैर्यमगमद्योगेनेव महात्मनः
स्वतःवर संयम ठेवून आणि मन स्थिर ठेवून तिने महात्म्य प्राप्त केले.
अतंद्रितमना आसीत्सा तल्लिंग निरीक्षणे
ती त्या चिन्हाकडे पाहताना तिचे मन एकाग्र आणि अढळ राहिले.
तावत्कालस्तया साध्व्या महान्विघ्नोऽनुमीयते लिंगानवेक्षणात्तत्र प्रायश्चित्तं कथं भवेत
जितका काळ ती साध्वी त्या लिंगाकडे न पाहता राहिली, तितका मोठा अडथळा जाणवला; मग तिथे प्रायश्चित्त कसे मिळेल?
इति संचितयंत्येव सेवां तत्याज नोंकृतेः
अशी विचार करत असतानाही तिने ॐची सेवा सोडली नाही.
नान्य द्दिदृक्षिणी तस्या अक्षिणी श्रुतिगे अपि 4.2.74.
तिच्या डोळ्यांना दुसरे काहीच पाहायचे नव्हते, आणि तिच्या कानांना दुसरे काहीच ऐकायचे नव्हते.
तस्याः शब्दग्रहौ नान्य शब्दग्रहणतत्परौ
तिच्या ऐकण्याच्या शक्तीला दुसरा कोणताही आवाज ऐकण्यात रस नव्हता.
नान्यत्र चरणौ तस्याश्चरतः सुखवांछया
तिचे पाय इतरत्र कधीच गेले नाहीत; ते फक्त आनंदाच्या शोधातच चालत.
ओंकारं प्रणवं सारं परब्रह्मप्रकाशकम्
ॐ हे पवित्र अक्षर सर्व सार आहे, जे परब्रह्म प्रकट करते.
सदक्षरं चादिरूपं विश्वरूपं परावरम्
हे अक्षर चिरंतन आहे, आदिरूप आहे, विश्वरूप आहे आणि श्रेष्ठ-कनिष्ठ सर्वांपेक्षा वरचे आहे.
307a सर्वलोकैकजनकं सर्वलोकैकरक्षकम्
हे सर्व लोकांचे एकमेव सर्जक आणि एकमेव रक्षक आहे.
आद्यंतरहितं नित्यं र्शिवं शंकरमव्ययम्
हे सुरुवात आणि शेवट नसलेले, शाश्वत, मंगल, कल्याणकारी आणि अविनाशी आहे.
निरुपाधिं निराकारं निर्विकारं निरंजनम्
हे कोणत्याही उपाधीशिवाय, निराकार, बदलरहित आणि कलंकरहित आहे.
स्वात्माराममनंतं च सर्वगं सर्वदर्शिनम्
हे स्वतःमध्ये आनंद मानणारे, अनंत, सर्वत्र व्यापलेले आणि सर्व काही पाहणारे आहे.
वागिंद्रियं तदीयं च प्रोच्चरत्तदहर्निशम्
तिची वाणी आणि इंद्रिये त्यालाच समर्पित होती; ती दिवस-रात्र त्याचे उच्चारण करत असे.
एतन्नामाक्षररसं रसयंती दिवानिशम् 4.2.74.
ती हे अक्षय नावाचा रस दिवस-रात्र अनुभवत असे.
संमार्जनं रंगमालाः प्रासादं परितः सदा
ती नेहमी मंदिर झाडत असे, फुलांच्या माळांनी सजवत असे आणि प्रदक्षिणा घालत असे.
तत्र पाशुपता ये वै प्रणवेशार्चने रताः
त्या ठिकाणी जे ॐच्या उपासनेत आणि लिंगसेवेत रमलेले असतात, त्यांना पाशुपत म्हणतात.
वैशाखस्य चतुर्दश्यामेकदा सा तु माधवी
वैशाख महिन्याच्या चतुर्दशीला एकदा ती माधवी प्रकट झाली.
यात्रामिलितभक्तेषु प्रातर्यातेषु सर्वतः
यात्रेसाठी भक्त एकत्र आले आणि सकाळी सर्व बाजूंनी निघून गेले,
गायंती मधुरं गीतं नृत्यंती निजलीलया
ती मधुर गाणं गात होती आणि आपल्या लीलाखेळीत नाचत होती.
अनेनैव शरीरेण पार्थिवेन महामतिः
त्याच या पृथ्वीवरील देहाने, ती महात्मा प्रकट झाली.
प्रादुर्बभूव यल्लिंगाज्ज्योतिर्जटिलितांबरम्
ती त्या लिंगातून तेजस्वी रूपात, गुंतलेल्या वस्त्रांनी सजून प्रकट झाली.
राधशुक्लचतुर्दश्यामद्यापि क्षेत्रवासिनः
आजही राधेच्या शुक्ल पक्षातील चतुर्दशीला, त्या क्षेत्रातील रहिवासी