निर्मीयते सुनिर्माणो जन्मि निर्वाणदायिनः
मुक्ती देणारा जन्मदाता सुंदर आणि परिपूर्ण सृष्टी निर्माण करतो.
यत्रातिमित्रतेजोभिः शलाकाभिः समंततः 4.2.66.
तेथे अपरंपार तेजाच्या किरणांनी सर्व बाजूंनी काठ्या उभ्या केलेल्या आहेत.
यत्र संति शतं स्तंभा भास्वंतो द्वादशोत्तराः
तेथे एकशे बारा उजळणारे खांब आहेत.
चतुर्दशसु या शोभा विष्टपेषु समंततः
चौदा लोकांत जी शोभा आहे, ती सर्व बाजूंनी येथे दिसते.
चंद्रकांतमणीनां च स्तंभाधार शिलाश्च याः
खांबांना आधार देणाऱ्या दगड चंद्रकांत मणींचे आहेत.
पद्मरागेंद्रनीलानां शालीनाः शालभंजिकाः
महाल आणि स्त्रियांच्या मूर्ती पद्मराग व नीलम या रत्नांनी बनवलेल्या आहेत.
स्फुरत्स्फटिकनिर्माण श्लक्ष्ण पद्मशिलातले
तेथे झळाळत्या स्फटिक आणि कमळाच्या दगडांचे गुळगुळीत तळ आहेत.
आरक्तपीतमंजिष्ठ नीलकिर्मीरवर्णकैः
गडद लाल, पिवळा, मंजिष्ठा आणि निळ्या कमळाच्या तंतूंच्या रंगांनी सर्वत्र रंग भरलेला आहे.
दृक्पिच्छिला विलोक्यंते माणिक्यस्तंभराजयः
माणिक्यांसारख्या चमकदार खांबांचे राजे तिथे पाहायला मिळतात.
रत्नाकरेभ्यः सर्वेभ्यो गणा रत्नोच्चयान्बहून्
सर्व रत्नांच्या सागरांतून अनेक रत्नांचे ढीग आणले जातात.
यत्र पातालतलतो नागानां कोशवेश्मतः
तेथे पाताळातील नागांच्या खजिन्यांचे भांडार सापडते.
शिवभक्तः स्वयं यत्र पौलस्त्यः स्वद्रिकूटतः 4.2.66.
शिवभक्त पौलस्त्य स्वतः आपल्या शिखरावर तेथे आहे.
प्रासादनिर्मितिं श्रुत्वा भक्ता द्वीपांतरस्थिताः
महलाची निर्मिती ऐकून, इतर बेटांवर राहणारे भक्त येतात.
चिंतामणिः स्वयं यत्र कमर्णे विश्वकर्मणे
तेथे, इच्छित वस्तू देणारा मणी विश्वकर्म्याच्या कानात आहे.
नानावर्णपताकाश्च यत्र कल्पमहीरुहः
तेथे कल्पवृक्ष विविध रंगांच्या पताकांनी सजलेले आहेत.
अब्धयो यत्र सततं दधिक्षीरेक्षुसर्पिषाम्
तेथे समुद्र नेहमी दही, दूध, ऊसाचा रस आणि तुपाने भरलेले आहेत.
यत्र कामदुघा नित्यं स्नपयेन्मधुधारया
तेथे कामधेनू गायी नेहमी मधाच्या धारांनी स्नान घालतात.
गंधसाररसैर्यं च सेवते मलयाचलः
मलय पर्वत सुगंधी लाकडांच्या सार आणि रसांनी त्याची सेवा करतो.
इत्याद्य पूर्वं यत्रास्ति प्रत्यहं शंकरालये
अशा प्रकारे सुरुवातीपासून जिथे दररोज शंकराच्या मंदिरात पूजा होते,
इति तस्य समृद्धिं तां दृष्ट्वा जामातुरद्रिराट
म्हणून जावयाची ती समृद्धी पाहून पर्वतराज आनंदला,
तस्मै कार्पटिकायाथ स दत्त्वा पारितोषिकम्
मग त्या भिक्षुकाला त्याने बक्षीस दिले,
उवाचेति मनस्येव विस्मयोत्फुल्ललोचनः 4.2.66.
आणि मनात विचार करत, डोळे विस्फारून आश्चर्याने तो म्हणाला.
यस्य देशो न विदितो यस्तु वृत्तिपराङ्मुखः 4.2.66.
ज्याला आपला देश माहीत नाही, जो उपजीविकेकडे पाठ फिरवतो,
सुपर्वणि सुपात्राय सुताथ श्रद्धयाधिकम् 4.2.66.
शुभ दिवशी, योग्य पात्राला आणि पूर्ण श्रद्धेने,
प्रणम्य दंडवद्भूमौ कृतांजलिपुटौ गणौ 4.2.66.
मग जमिनीवर दंडवत घालून, हात जोडून त्या गणांना वंदन केले,
उमा श्रुत्येति संहृष्टा कदंबकुसुमश्रियम् 4.2.66.
हे ऐकून उमा आनंदली, कदंब फुलांच्या गुच्छासारखी तेजस्वी झाली.
श्रुत्वा शैलेश माहात्म्यं श्रद्धया परया नरः
जो कोणी पर्वतराजाचे माहात्म्य मोठ्या श्रद्धेने ऐकतो,
अन्यच्च शृणु विप्रेंद्र वृत्तातं तत्र संभवम्
आणि आता, श्रेष्ठ ब्राह्मण, तिथे काय घडले ते पुढे ऐक.
इत्थं कथां प्रकुर्वाणे रत्नशेस्य महेश्वरे
अशा प्रकारे रत्नशेष महेश्वराला ही कथा सांगत असताना,
महिषासुरपुत्रोसौ समायाति गजासुरः
महि्षासुराचा पुत्र गजासुर तिथे येत आहे.