कुंडोदरो मयूराख्यो बाणो गोकर्ण एव च
कुंडोदऱ, मयूर नावाचा, बाण आणि गोकरण—
कृत्वोपायशतं तैस्तु दिवोदासस्य संभ्रमे यदैकोपि समर्थो न तदा तत्रैव संस्थितम्
दिवोदासाच्या गोंधळात त्यांनी शंभर उपाय केले, तरी एकही यशस्वी झाला नाही, म्हणून ते तिथेच थांबले.
अपराधशतेष्वीशः केन तुष्यति कर्मणा
शेकडो अपराध असतानाही, कोणत्या कृतीने प्रभू संतुष्ट होतात?
एकस्मिञ्शांभवे लिंगे विधिनात्र समर्चिते
इथे जरी एक शंभूचं लिंग विधीपूर्वक पूजलं, तरी—
न तुष्यति तथा शंभुर्यज्ञदानतपोव्रतैः
यज्ञ, दान किंवा तपाने शंभू तितका प्रसन्न होत नाही.
लिंगार्चनविधानज्ञो लिंगार्चनरतः सदा 4.2.53.
जो लिंगपूजेची योग्य पद्धत जाणतो आणि नेहमी त्यात मग्न असतो—
न गोशतप्रदानेन न स्वर्णशतदानतः
शंभर गायी दान दिल्याने किंवा शंभर सोनं दिल्यानेही—
अश्वमेधादिभिर्यागैर्न तत्फलमवाप्यते
अश्वमेधासारख्या यज्ञांनी ते फळ मिळत नाही.
स्नापयित्वा विधानेन यो लिंगस्नपनोदकम्
जो विधीपूर्वक लिंगाचं स्नान करतो आणि त्या स्नानाचं पाणी वापरतो—
लिंग स्नपनवार्भिर्यः कुर्यान्मूर्ध्न्यभिषेचनम्
जो लिंगस्नानाचं पाणी डोक्यावर अभिषेक म्हणून घालतो—
लिंगं समर्चितं दृष्ट्वा यः कुर्यात्प्रणतिं सकृत्
जे कुणी पूजलेलं लिंग पाहून एकदाच जरी नमस्कार करतात, त्यांना मोठं पुण्य मिळतं.
लिंगं यः स्थापयेद्भक्त्या सप्तजन्मकृतादघात्
जो भक्तिभावाने लिंगाची स्थापना करतो, त्याचे सात जन्मांचे पाप नष्ट होतात.
विचार्येति गणैः काश्यां स्वामिद्रोहोपशांतये
गणांसह काशीमध्ये स्वामीद्रोह शांत करण्यासाठी असे विचार करण्यात आले.
कुंडोदरेश्वरं लिंगं दृष्ट्वा लोलार्कसन्निधौ
लोलार्काच्या सान्निध्यात कुंडोदरश्वराचं लिंग पाहिलं जातं.
कुंडोदरेश्वराल्लिंगात्प्रतीच्यामसिरोधसि
कुंडोदरश्वराच्या लिंगापासून पश्चिमेला, डोक्याच्या टोकावर,
मयूरेशप्रतीच्यां च लिंगं बाणेश्वरं महत् 4.2.53.
मयुरेशाच्या पश्चिमेला, बाणेश्वर नावाचं मोठं लिंग आहे.
गोकर्णेशं महालिंगमंतर्गेहस्य पश्चिमे
गोकर्णेशाचं मोठं लिंग घराच्या आत, पश्चिमेला आहे.
गोकर्णेश्वर भक्तस्य पंचत्व समये सति
गोकर्णेश्वराचा भक्त मरणाच्या वेळी,
महिमानं महत्त्वं तु तत्काश्याः पर्यवर्णयत्
त्याने त्या काशीचे मोठेपण आणि महिमा सांगितला.
वैष्णव्या मायया विश्वं भ्राम्येतात्र ययाखिलम्
विष्णूच्या मायेमुळे या सृष्टीतील सर्व जग इकडे तिकडे फिरतं.
अपास्य सोदरान्दारान्पुत्रं क्षेत्रं गृहं वसु
भाऊ, पत्नी, मुलगा, शेती, घर, संपत्ती हे सर्व सोडून,
मरणादपि नो काश्यां भयं यत्र मनागपि
काशीमध्ये मृत्यूचं किंचितही भय नाही.
मरणं मंगलं यत्र विभूतिर्यत्र भूषणम्
जिथे मृत्यू मंगल आहे, आणि वैभव हेच अलंकार आहे,
निर्वाणरमणी यत्र रंकं वाऽरंकमेव वा
जिथे मुक्ती सुंदर वाटते, गरीब असो वा अगदी दरिद्री,
मृतानां यत्र जंतूनां निर्वाणपदमृच्छताम्
जिथे मरण पावलेल्या जीवांना मुक्तीचं स्थान मिळतं,
यत्र काश्यां मृतो जंतुर्ब्रह्मनारायणादिभिः 4.2.53.
जिथे काशीमध्ये मरण पावलेला जीव ब्रह्मा, नारायण आणि इतर देवांच्या सोबत नेला जातो,
यत्र काश्यां शवत्वेपि जंतुर्नाशुचितां व्रजेत्
जिथे काशीमध्ये मृत्यू आल्यानंतरही जीवाला अपवित्रता लागत नाही,
यस्तु काशीति काशीति द्विस्त्रिर्जपति पुण्यवान्
जो पुण्यवान 'काशी, काशी' असे दोन-तीन वेळा उच्चारतो,
येन काशी हृदि ध्याता येन काशीह सेविता
ज्याने काशीला आपल्या मनात आठवली, ज्याने इथे काशीची सेवा केली,
काशीं यः सेवते जंतुर्निर्विकल्पेन चेतसा
जो जंतू आपल्या मनाशी एकाग्र राहून काशीची सेवा करतो,