पुराविदः प्रशंसंति त्वां महामोहहारिणीम्
पुरातन ज्ञान असणारे तुला मोठ्या मोहाचा नाश करणारी म्हणून गौरवतात.
प्रेषयिष्याम्यहं सर्वान्भवती मोहयिष्यति
मी त्यांना सर्वांना पाठवीन; तू त्यांना मोहात पाडशील.
तथापि प्रेषयिष्यामि यावान्मेस्ति परिच्छदः
तरीही, माझ्या सेवेत जितके आहेत तितके मी पाठवीन.
नोद्यमाद्विरतिः कार्या क्वापि कार्ये विचक्षणैः
शहाण्यांनी कोणत्याही कामात कधीही प्रयत्न सोडू नयेत.
शीतोष्णभानू स्वर्भानु ग्रस्तावपि नभोंगणे
आकाशातील सूर्य आणि चंद्र राहू-केतूने जरी ग्रासले तरी,
दैवं पूर्वकृतं कर्म कथ्यते नेतरत्पुनः 4.2.53.
पूर्वीच्या कर्मामुळेच भाग्य घडते, दुसऱ्या कुठल्या कारणाने नाही.
भाजनोपस्थितं दैवाद्भोज्यं नास्यं स्वयं विशेत्
नशिबामुळे समोर आलेले अन्न आपोआप तोंडात जात नाही.
इत्युद्यमं समर्थ्येशो निश्चितं दैवजित्वरम्
म्हणून समर्थतेचा स्वामी प्रयत्न ठरवतो, पण श्रेष्ठ फळ मात्र भाग्याने मिळते.
सोमनंदी नंदिषेणः कालपिंगलकुक्कुटाः
सोमनंदी, नंदिषेण, काळपिंगळ आणि कुक्कुट—
तेपि स्वनाम्ना लिंगानि शंभुसंतुष्टि काम्यया
त्यांनीही आपल्या नावाने, शंभूला संतुष्ट करण्याच्या इच्छेने लिंगांची स्थापना केली.
सोमनंदीश्वरं दृष्ट्वा लिंगं नंदवने परम्
नंदवनात सोमनंदीश्वराचे श्रेष्ठ लिंग पाहिल्यावर,
तदुत्तरे विलोक्याथ नंदिषेणेश्वरं नरः
त्याच्या उत्तरेला मग मनुष्य नंदिषेणेश्वराचे लिंग पाहतो.
कालेश्वरं महालिंगं गंगायाः पश्चिमोत्तरे
गंगाच्या वायव्य दिशेला काळेश्वर हे महान लिंग आहे.
पिंगलेश्वरमभ्यर्च्य कालेशात्किंचिदुत्तरे
काळेश्वराच्या थोडं उत्तरेला पिंगलेश्वराचं भक्तीपूर्वक पूजन केल्यावर—
कुक्कुटेश्वर लिंगस्य येत्र भक्तिं वितन्वते
जिथे कुठे भक्त कु्क्कुटेश्वर लिंगाची भक्ती करतात—
आनंदकाननं प्राप्य स्थितेषु स्थाणुरब्रवीत् ।। 4.2.53.
आनंदकाननात पोहोचल्यावर, सगळे जमल्यावर, स्थिर असलेल्या भगवानांनी बोलायला सुरुवात केली.
कार्यमस्माकमेवैतद्यदि सम्यग्विमृश्यते
हे काम नीट विचार केलं तर फक्त आपलंच आहे.
प्रमथेषु प्रविष्टेषु मायावीर्यमहत्स्वपि
प्रमथगण, जे मायावी शक्तीने परिपूर्ण होते, ते आत गेले—
क्रमेण प्रेषयिष्यामि योस्ति मे स्वपरिच्छदः
माझ्या सेवकांपैकी जे आहेत, त्यांना मी योग्य क्रमाने पाठवीन.
संप्रधार्येति हृदये देवदेवेन शूलिना
असं मनाशी ठरवून, त्रिशूळधारी देवाधिदेव—
कुंडोदरो मयूराख्यो बाणो गोकर्ण एव च
कुंडोदऱ, मयूर नावाचा, बाण आणि गोकरण—
कृत्वोपायशतं तैस्तु दिवोदासस्य संभ्रमे यदैकोपि समर्थो न तदा तत्रैव संस्थितम्
दिवोदासाच्या गोंधळात त्यांनी शंभर उपाय केले, तरी एकही यशस्वी झाला नाही, म्हणून ते तिथेच थांबले.
अपराधशतेष्वीशः केन तुष्यति कर्मणा
शेकडो अपराध असतानाही, कोणत्या कृतीने प्रभू संतुष्ट होतात?
एकस्मिञ्शांभवे लिंगे विधिनात्र समर्चिते
इथे जरी एक शंभूचं लिंग विधीपूर्वक पूजलं, तरी—
न तुष्यति तथा शंभुर्यज्ञदानतपोव्रतैः
यज्ञ, दान किंवा तपाने शंभू तितका प्रसन्न होत नाही.
लिंगार्चनविधानज्ञो लिंगार्चनरतः सदा 4.2.53.
जो लिंगपूजेची योग्य पद्धत जाणतो आणि नेहमी त्यात मग्न असतो—
न गोशतप्रदानेन न स्वर्णशतदानतः
शंभर गायी दान दिल्याने किंवा शंभर सोनं दिल्यानेही—
अश्वमेधादिभिर्यागैर्न तत्फलमवाप्यते
अश्वमेधासारख्या यज्ञांनी ते फळ मिळत नाही.
स्नापयित्वा विधानेन यो लिंगस्नपनोदकम्
जो विधीपूर्वक लिंगाचं स्नान करतो आणि त्या स्नानाचं पाणी वापरतो—
लिंग स्नपनवार्भिर्यः कुर्यान्मूर्ध्न्यभिषेचनम्
जो लिंगस्नानाचं पाणी डोक्यावर अभिषेक म्हणून घालतो—