व्रजंतु विज्वराः सर्वे न स वः पदमिच्छति
सर्वजण चिंता सोडून जावोत, कारण तो तुमचं स्थान इच्छित नाही.
न तस्माद्भगवद्भक्ताद्भेतव्यं केनचित्क्वचित्
भगवंताच्या भक्ताला कुणीही, कुठेही घाबरू नये.
आराध्य विष्णुं देवेशं लब्ध्वा तस्मात्स्वकांक्षितम्
देवतांचा स्वामी विष्णूची भक्ती करून, त्याच्याकडून आपली इच्छा पूर्ण करून—
निशम्येति च गीर्वाणाः प्रणीतं ब्रह्मणो वचः 4.1.20.
ब्रह्मदेवाचं हे बोलणं ऐकून सर्व देवांनी लक्षपूर्वक ऐकलं.
अथ नारायणो देवस्तं दृष्ट्वा दृढमानसम्
मग नारायणाने त्याचा दृढ निश्चय पाहिला.
श्रीविष्णुरुवाच प्रसन्नोस्मि महाभाग वरं वरय सुव्रत
श्रीविष्णू म्हणाले: मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे, महाभागा. व्रतस्थांनो, तू हवा तो वर माग.
वचोऽमृतं समाकर्ण्य पर्युन्मील्य विलोचने
ही अमृतासारखी वचने ऐकून त्याने डोळे मोठे उघडले.
प्रत्यग्रविकसन्नीलोत्पलानां निकुरंबकैः
नव्या उमललेल्या निळ्या कमळांच्या घड्यांनी—
लक्ष्मीदेवीकटाक्षोघैः कटाक्षितमिवाखिलम्
लक्ष्मीदेवीच्या कटाक्षांच्या वर्षावाने सर्वत्र जणू तिची नजर फिरली.
प्रोद्यत्कादंबिनीमध्य विद्युद्दामसमानरुक्
उगवत्या ढगांच्या मध्ये, वीजेच्या चमकासारखा तेजस्वी.
नभो निकष पाषाणो मेरुकांचन रेखितः
आकाश जणू कसोटीच्या दगडासारखं, मेरूच्या सोन्याच्या रेषांनी चिन्हांकित.
सुनीलगगनं यद्वद्भूषितं तु कलावता
जसं सुंदर निळं आकाश चंद्राच्या कलांनी शोभून दिसतं.
दंडवत्प्रणिपत्याथ परितः परिलुठ्य च
मग त्याने दंडवत घालून, सर्व बाजूंनी लोळण घेतली.
नारदेन सनंदेन सनकेन सुसंस्तुतः 4.1.20.
नारद, सनंदन आणि सनक यांनी त्याची मोठ्या प्रेमाने स्तुती केली.
स्पर्शनाद्देवदेवस्य सुसंस्कृतमयी शुभा
देवताधिदेवाच्या स्पर्शाने ती शुभ, सुंदर घडवलेली देहाकृती—
न तृप्तिमधिगच्छामि शृण्वन्वाराणसीकथाम्
वाराणसीच्या कथा ऐकत असताना मला कधीच समाधान मिळत नाही.
अनुग्रहो यदि मयि योग्योस्मि श्रवणे यदि
माझ्यावर तुझी कृपा असेल, आणि मी ऐकण्यास योग्य असेन,
कोसौ भैरवनामात्र काशिपुर्यां व्यवस्थितः
काशी नगरीत राहणारा हा भैरव कोण आहे?
कथमाराधितश्चैव सिद्धिदः साधकस्य वै
त्याची उपासना कशी करतात, आणि तो साधकाला सिद्धी कशी देतो?
तथा न कस्यचिन्मन्ये ततो वक्ष्याम्यशेषतः
माझ्या मते दुसरा कोणीही असा नाही; म्हणून मी सर्व काही सांगतो.
प्रादुर्भावं भैरवस्य महापातकनाशनम्
भैरवाचा प्रादुर्भाव मोठ्या पापांचा नाश करणारा आहे.
पाणिभ्यां परितः प्रपीड्य सुदृढं निश्चोत्य निश्चोत्य च ब्रह्मांडं सकलं पचेलिमरसालोच्चैः फलाभं मुहुः
हातांनी सर्व बाजूंनी घट्ट दाबून, पुन्हा पुन्हा पिळून, संपूर्ण ब्रह्मांड पचेलिमा फळांच्या रसासारखे वारंवार फळासारखे होते.
कुंभयोने न वेत्त्येव महिमानं महेशितुः
कुंभातून जन्मलेल्याला महेश्वराची खरी महती कळत नाही.
न चित्रमत्र भूदेव भवमाया दुरत्यया
हे भूमीचे देव, यात काहीच आश्चर्य नाही, कारण भवाच्या मायेतून सुटणे फार कठीण आहे.
वेदयेद्यदिचात्मानं स एव परमेश्वरः 4.1.31.
जो स्वतःला ओळखतो, तोच खरा परमेेश्वर आहे.
स सर्वगोपि नेक्ष्येत स्वात्मारामो महेश्वरः
तो सर्वत्र असला तरी दिसत नाही; महेश्वर स्वतःच्या आनंदात मग्न असतो.
पुरा पितामहं विप्र मेरुशृंगे महर्षयः
पूर्वी पितामह आणि महर्षी मेरूच्या शिखरावर होते.
समा यया महेशस्य मोहितो लोकसंभवः
ज्याच्यामुळे महेशासह सृष्टीचा जन्म झालेला मोहित झाला.
जगद्योनिरहं धाता स्वयंभूरेक ईश्वरः
मीच जगाचा मूळ स्रोत, पालन करणारा, स्वयंभू आणि एकमेव ईश्वर आहे.
प्रवर्तको हि जगतामहमेको निवर्तकः
मीच जगाचा आरंभ करणारा आणि मीच त्याचा अंत करणारा आहे.