भल्लूकाकारसर्वांग उष्ट्रलंबशिरोधरः
संपूर्ण अंगाने अस्वलासारखा, उंटासारखं डोकं आणि मान खाली वाकलेली.
तं व्याघ्रवदनः कश्चिद्व्यादाय विकटाननम्
कोणी तरी वाघासारखा चेहरा घेऊन, मोठ्या भीषण जबड्यांनी तोंड उघडून उभा होता.
रयात्तु मांसकं भुंजन्कश्चिद्विकटदंष्ट्रकः
दुसरा एखादा, भयंकर दात असलेला, जमिनीवरचं मांस खात होता.
अतितीक्ष्णैर्विषाणाग्रैस्तटानुच्चान्विदारयन् 4.1.20.
कोणी तरी आपल्या अतिशय तीक्ष्ण शिंगांनी पृथ्वी फाडून वर उचलत होता.
कश्चिद्धि पन्नगी भूय फटाटोपभयानकः
एखादा खरंच सापासारखा रूप घेऊन, फणा फडफडवत भीतीदायक आवाज करत होता.
कश्चिच्च महिषाकारः क्षिपञ्शृंगाग्रतो गिरोन्
दुसरा कोणीतरी, महिषासारखा दिसणारा, आपल्या शिंगांच्या टोकाने दगड फेकत होता.
कश्चिद्दावानलालीढ खर्जूरद्रुमसन्निभम्
कोणी तरी जणू दावानळाने चाटलेला, खजूराच्या झाडासारखा दिसत होता.
मौलिजैरभ्रसंघर्षं कुर्वन्दीर्घकृशोदरः
लांब आणि सडपातळ पोटाचा, केसांच्या जटा आकाशात उंचावून ढग एकमेकांवर आपटत होता.
कृपाणपाणिर्भग्नास्यो वामहस्तकपालधृत्
हातात तलवार धरलेला, तोंड तुटलेलं, डाव्या हातात कवटी पकडलेला.
विशाल सालमादाय कुर्वन्किल किलारवम्
मोठं सालाचं झाड उचलून, तो भीषण गर्जना करत होता.
तमः संकेतसदनं व्याघ्रं वै वदनं महत्
एक मोठं वाघाचं तोंड, जणू काळोख आणि गूढतेचं घरच.
उलूकाकारतां धृत्वा फूत्कारैरतिदारुणैः
घुबडाचं रूप धारण करून, अतिशय भयंकर आवाजात किंचाळत होता.
यक्षिणी काचिदानीय रुदंतं कस्यचिच्छिशुम्
एका यक्षिणीने कोणाचातरी रडणारे मूल आणले.
पिपासिताद्य रुधिरं तेपि पास्याम्यहं धुव 4.1.20.
आज मला तहान लागली आहे, मी नक्कीच तुझे रक्त पिणार.
अनीय तृणदारूणि परिस्तीर्य समंततः
तिने गवत आणि लाकूड आणून सगळीकडे पसरवले.
वेताली रूपमास्थाय भंक्त्वा काचित्तरून्गिरीन्
एका वेताळीने वेगळे रूप धारण करून अनेक डोंगरांचे कडे फोडले.
अन्या सुनीतिरूपेण तमभिप्रेक्ष्य दूरतः
दुसरीने सुनितीचे रूप घेऊन दूरून त्याच्याकडे पाहिले.
उवाच च वचश्चाटु बहुमाया विनिर्मितम्
तिने फार कपटाने गोड बोलणे केले.
त्वदेकशरणां वत्स बत मृत्युर्जिघांसति
अरे बाळा, फक्त माझ्यावर विसंबून असलेल्या तुला मृत्यूच धोका देतोय.
प्रतिग्रामं प्रतिपुरं प्रत्यध्वं प्रतिकाननम्
गावोगाव, शहराशहर, रस्त्योरस्त्यावर, जंगलाजंगलात,
यदा प्रभृति रे बाल निरगात्तपसे भवान्
बाळा, ज्या दिवसापासून तू तपासाठी निघून गेलास,
तैस्तैः सपत्नीदुर्वाक्यैर्दुनोपि त्वं यथार्भक
सहपत्नींच्या कठोर शब्दांनी तू लहान मुलासारखा दुःखी झालास.
न निद्रामि न जागर्मि नाश्नामि न पिबाम्यहम्
मी ना झोपते, ना जागी राहते, ना खात, ना पिते.
निद्रादरिद्रनयना स्वप्नेपि न तवाननम् 4.1.20.
झोप न आलेल्या डोळ्यांनी, मी स्वप्नातही तुझे तोंड पाहत नाही.
त्वदाननप्रतिनिधिर्विधुर्विधुरया मया
तुझ्या चेहऱ्याचा आठव म्हणून चंद्रालाही मी विरहाने एकटा केला आहे.
त्वदालापसमालापं कलयन्किलकाकलीम्
तुझे आणि माझे बोलणे आठवत मी हळूवार कुजबुज करते.
त्वदंगसंगमधुरो ध्रुवधूपितयामया
तुझ्या शरीराच्या संगाचा गोडवा माझ्या तापाने नक्कीच विरघळला आहे.
के देशाः काश्च सरितः के शैलास्त्वत्कृते ध्रुव
कुठले प्रदेश, कुठल्या नद्या, कुठले डोंगर तुझ्यासाठी आहेत, खरंच?
अध्रुवं सर्वमेवैतत्पश्यंत्यंधीकृतास्म्यहम्
हे सगळेच क्षणिक आहे; हे पाहून मी अंध झाली आहे.
मृदुलानि तवांगानि क्वेमानि क्व तपस्त्विदम्
तुझे अंग मऊ आहे—हे कुठे आणि हे कठोर तप कुठे?