यावंति विष्वक्तेजांसि सिद्धरूपगुणानि च
जितकी सर्वत्र विखुरलेली तेजे आणि सिद्ध स्वरूप व गुण आहेत,
अहो निजगुणस्पर्शः सततं मातरिश्वना
खरंच, त्याच्या स्वतःच्या गुणांचा स्पर्श मातेच्या वाऱ्यास नेहमीच लाभतो.
व्योम्नापि शब्दगुणिना ध्रुवाराधनबुद्धिना
आकाशातही, जो ध्वनीचा गुण आहे, ध्रुवाच्या पूजेला मन लावल्यावर,
आराधितोऽनुदिवसं सभूतैरपि पंचभिः 4.1.20.
तो दररोज, पाचही भूतांसह, भक्तीने पूजिला जातो.
कौस्तुभोद्भासितहृदः पीतकौशेयवाससः
त्याच्या हृदयावर कौस्तुभ मणीचा तेज झळकत होतं आणि तो पिवळ्या रेशमी वस्त्रांत नटलेला होता.
मरुत्वतातिमहती चिंताऽप्ता तत्तपोभयात्
वायुदेवतेच्या मनात मोठी चिंता निर्माण झाली, कारण त्याला तपश्चर्या आणि दुःख या दोन्हीमुळे त्रास झाला होता.
समर्थस्त्वप्सरोवर्गो नियंतुं यमिनां यमान्
अप्सरांचा समूह अगदी संयम करणाऱ्यांनाही आवर घालू शकतो.
तपस्विनां तपो हंतुं द्वौ मत्साहाय्यकारिणौ
तपस्व्यांचे तप नष्ट करण्यासाठी माझ्या मदतीला दोन जण नेहमीच असतात.
एक एव किलोपायो बाले मे प्रभविष्यति
त्या मुलासाठी एकच उपाय माझ्यासाठी खरा उपयोगी ठरेल.
बालत्वाद्भीषितो भूतैस्तपस्त्यक्ष्यत्यसौ ध्रुवम्
तो अजून लहान असल्यामुळे, भुतांच्या भीतीने तो नक्कीच आपली तपश्चर्या सोडून देईल.
भल्लूकाकारसर्वांग उष्ट्रलंबशिरोधरः
संपूर्ण अंगाने अस्वलासारखा, उंटासारखं डोकं आणि मान खाली वाकलेली.
तं व्याघ्रवदनः कश्चिद्व्यादाय विकटाननम्
कोणी तरी वाघासारखा चेहरा घेऊन, मोठ्या भीषण जबड्यांनी तोंड उघडून उभा होता.
रयात्तु मांसकं भुंजन्कश्चिद्विकटदंष्ट्रकः
दुसरा एखादा, भयंकर दात असलेला, जमिनीवरचं मांस खात होता.
अतितीक्ष्णैर्विषाणाग्रैस्तटानुच्चान्विदारयन् 4.1.20.
कोणी तरी आपल्या अतिशय तीक्ष्ण शिंगांनी पृथ्वी फाडून वर उचलत होता.
कश्चिद्धि पन्नगी भूय फटाटोपभयानकः
एखादा खरंच सापासारखा रूप घेऊन, फणा फडफडवत भीतीदायक आवाज करत होता.
कश्चिच्च महिषाकारः क्षिपञ्शृंगाग्रतो गिरोन्
दुसरा कोणीतरी, महिषासारखा दिसणारा, आपल्या शिंगांच्या टोकाने दगड फेकत होता.
कश्चिद्दावानलालीढ खर्जूरद्रुमसन्निभम्
कोणी तरी जणू दावानळाने चाटलेला, खजूराच्या झाडासारखा दिसत होता.
मौलिजैरभ्रसंघर्षं कुर्वन्दीर्घकृशोदरः
लांब आणि सडपातळ पोटाचा, केसांच्या जटा आकाशात उंचावून ढग एकमेकांवर आपटत होता.
कृपाणपाणिर्भग्नास्यो वामहस्तकपालधृत्
हातात तलवार धरलेला, तोंड तुटलेलं, डाव्या हातात कवटी पकडलेला.
विशाल सालमादाय कुर्वन्किल किलारवम्
मोठं सालाचं झाड उचलून, तो भीषण गर्जना करत होता.
तमः संकेतसदनं व्याघ्रं वै वदनं महत्
एक मोठं वाघाचं तोंड, जणू काळोख आणि गूढतेचं घरच.
उलूकाकारतां धृत्वा फूत्कारैरतिदारुणैः
घुबडाचं रूप धारण करून, अतिशय भयंकर आवाजात किंचाळत होता.
यक्षिणी काचिदानीय रुदंतं कस्यचिच्छिशुम्
एका यक्षिणीने कोणाचातरी रडणारे मूल आणले.
पिपासिताद्य रुधिरं तेपि पास्याम्यहं धुव 4.1.20.
आज मला तहान लागली आहे, मी नक्कीच तुझे रक्त पिणार.
अनीय तृणदारूणि परिस्तीर्य समंततः
तिने गवत आणि लाकूड आणून सगळीकडे पसरवले.
वेताली रूपमास्थाय भंक्त्वा काचित्तरून्गिरीन्
एका वेताळीने वेगळे रूप धारण करून अनेक डोंगरांचे कडे फोडले.
अन्या सुनीतिरूपेण तमभिप्रेक्ष्य दूरतः
दुसरीने सुनितीचे रूप घेऊन दूरून त्याच्याकडे पाहिले.
उवाच च वचश्चाटु बहुमाया विनिर्मितम्
तिने फार कपटाने गोड बोलणे केले.
त्वदेकशरणां वत्स बत मृत्युर्जिघांसति
अरे बाळा, फक्त माझ्यावर विसंबून असलेल्या तुला मृत्यूच धोका देतोय.
प्रतिग्रामं प्रतिपुरं प्रत्यध्वं प्रतिकाननम्
गावोगाव, शहराशहर, रस्त्योरस्त्यावर, जंगलाजंगलात,