स्नात्वा तु मणिकर्णिक्यां प्रीणिता ब्राह्मणा धनैः
मणिकर्णिकेवर स्नान करून, जे ब्राह्मणांना धन देऊन त्यांना प्रसन्न करतात,
ततः काशीं समासाद्य तेन पुण्येन नोदिताः
नंतर काशीला पोहोचल्यावर, त्या पुण्यामुळे त्यांना काहीही त्रास होत नाही.
अविमुक्ते कृतं कर्म यदल्पमपि मानवैः
अविमुक्त क्षेत्रात माणसांनी केलेले अगदी थोडेसे कर्मसुद्धा,
अहो वैश्वेश्वरे क्षेत्रे मरणादपिनोभयम्
वैश्वेश्वराच्या क्षेत्रात, मृत्यूनेही दोन्ही फल मिळतात.
ब्राह्मणेभ्यः कुरुक्षेत्रे यैर्दत्तं वसु निर्मलम्
ज्यांनी कुरुक्षेत्रात ब्राह्मणांना शुद्ध संपत्ती दिली,
पितामहं समासाद्य गयायां यैः पितामहाः
ज्यांनी गया येथे पितरांना, म्हणजे आजोबांना, तर्पण केले,
न स्नानेन न दानेन न जपेन न पूजया
स्नान करून, दान देऊन, जप करून किंवा पूजा करून असे काही साध्य होत नाही.
सोपस्कराणिवेश्मानिमु सलोलूखलादिभिः
जे लोक सर्व वस्तूंनी सज्ज असे घर बांधतात, जिथे ओखळी वगैरे सर्व साधने असतात—
ब्रह्मशालां कारयंति वेदमध्यापयंति च
जे लोक वेदशाळा उभारतात आणि तिथे वेद शिकवतात—
पुराणानि च ये दद्युः पुस्तकानि ददत्यपि 4.1.2.
जे लोक पुराणे किंवा इतर ग्रंथ दान करतात—
यज्ञार्थं च विवाहार्थं व्रतार्थं ब्राह्मणाय वै
यज्ञासाठी, विवाहासाठी, व्रतासाठी किंवा ब्राह्मणाला—
आरोग्यशालां यः कुर्याद्वैद्यपोषणतत्परः
जो आरोग्यशाळा बांधतो आणि वैद्यांची काळजी घेतो—
मुक्ती कुर्वंति तीर्थानि ये च दुष्टावरोधतः
आणि जे लोक जीर्ण किंवा अडथळा आलेली तीर्थस्थळे पुन्हा उभारतात—
विष्णोर्वाममवाशंभोर्ब्राह्मणा एव सुप्रियाः
फक्त ब्राह्मणच विष्णूच्या आणि शंकराच्या डाव्या बाजूला सर्वात प्रिय असतात.
ब्राह्मणाश्चैव गावश्च कुलमेकं द्विधाकृतम्
ब्राह्मण आणि गायी हे एकाच कुटुंबाचे दोन भाग आहेत.
ब्राह्मणा जंगमं तीर्थं निर्मितं सार्वभौमिकम्
ब्राह्मण हे सर्व लोकांसाठी फिरणारे तीर्थस्थान आहेत.
गावः पवित्रमतुलं गावो मंगलमुत्तमम्
गायी अतिशय पवित्र आहेत, त्यांना तोड नाही; गायी हे सर्वात मोठे मंगल आहेत.
शृंगाग्रे सर्वतीर्थानि खुराग्रे सर्व पर्वताः
गायींच्या शिंगाच्या टोकावर सर्व तीर्थे आहेत आणि त्यांच्या खुरांच्या टोकावर सर्व पर्वत आहेत.
दीयमानां च गां दृष्ट्वा नृत्यंति प्रपितामहाः
गायी दान करताना पाहून पूर्वज आनंदाने नाचू लागतात.
रोरूयंते च पापानि दारिद्र्यं व्याधिभिः सह 4.1.2.
पापे ओरडू लागतात आणि दारिद्र्य आजारांसह दूर पळते.
गवां स्तुत्वा नमस्कृत्य कृत्वा चैव प्र दक्षिणाम्
गायींची स्तुती करून, त्यांना वंदन करून आणि त्यांची प्रदक्षिणा घालून—
या लक्ष्मीः सवर्भूतानां या देवेषु व्यवस्थिता
सर्व जीवांत जी लक्ष्मी आहे, देवांमध्ये जी स्थिर आहे—
विष्णोर्वक्षसि या लक्ष्मीः स्वाहा चैव विभावसोः
विष्णूच्या छातीवरील लक्ष्मी आणि अग्निची स्वाहा—
गोमयं यमुना साक्षाद्गोमूत्रं नर्मदा शुभा
गोमय म्हणजे प्रत्यक्ष यमुना आणि गोमूत्र म्हणजे शुभ नर्मदा.
गवामंगेषु तिष्ठंति भुवनानि चतुर्दश
गायीच्या अंगात चौदा लोकांचा वास आहे.
इति मंत्रं समुच्चार्य धेनूर्वाधेनुमेव वा
हा मंत्र जरी गाय किंवा वासरावर उच्चारला,
मया च विष्णुना सार्धं शिवेन च महर्षिभिः । विचार्य गोगुणान्नित्यं प्रार्थनेति विधीयते
मी, विष्णू, शंकर आणि महर्षी यांनी गायीचे गुण विचारात घेऊन नेहमी ही प्रार्थना करावी असे सांगितले आहे.
गावो मे पुरतः संतु गावो मे संतु पृष्ठतः
माझ्या पुढे गायी असाव्यात, माझ्या मागेही गायी असाव्यात.
नीराजयति योंगानि गवां पुच्छेन भाग्यवान्
जो गायीच्या शेपटीने अंगावर आरती करतो, तो खरोखर भाग्यवान असतो.
गोभिर्विप्रश्च वेदैश्च सतीभिः सत्यवादिभिः 4.1.2.
गायी, ब्राह्मण, वेद, सती स्त्रिया आणि सत्य बोलणारे यांच्या संगतीत,