मंडपं तत्र कुर्वीत कदलीस्तंभमंडितम्
तेथे केळीच्या खांबांनी सजवलेला मंडप उभारावा.
चित्रवस्त्रैः स्वलंकृत्य तत्र देवं प्रपूजयेत्
रंगीत वस्त्रांनी तो मंडप सुशोभित करून, तेथे देवाची पूजा करावी.
शृणुयादूर्जमाहात्म्यं नियमेन शुचिः पुमान् 2.4.36.
शुद्ध आणि नियमाने वागणाऱ्या पुरुषाने ऊर्जेचे माहात्म्य ऐकावे.
मुहूर्तं वाऽपि शृणुयात्कथां पुण्यां दिनेदिने
किंवा रोज थोडा वेळ जरी का होईना, पुण्यकथा ऐकावी.
पुण्यमासेऽथवा पुण्यतिथौ संशृणुयादपि
किंवा पुण्य महिन्यात किंवा शुभ तिथीला देखील ती कथा ऐकावी.
पुराणज्ञः शुचिर्दक्षः शांतो विगतमत्सरः
जो पुरुष पुराणांचा जाणकार, शुद्ध, कुशल, शांत आणि मत्सररहित आहे—
व्यासासनं समारूढो यदा पौराणिको भवेत्
जेव्हा तो पुराणपाठ करणारा व्यासासनावर बसतो—
न दुर्जनसमाकीर्णे न शूद्रश्वापदावृते
ती कथा वाईट लोकांनी भरलेल्या किंवा शूद्र व वन्य प्राण्यांनी व्यापलेल्या ठिकाणी नसावी.
श्रद्धाभक्तिसमायुक्ता नाऽन्यकार्येषु लालसा
तेथे जमलेले लोक श्रद्धा आणि भक्तीने युक्त असावेत, आणि दुसऱ्या कोणत्याही गोष्टीची इच्छा नसावी.
अभक्ता ये कथां पुण्यां शृण्वंति मनुजाऽधमाः
जे अधम मनुष्य भक्तीशिवाय पुण्यकथा फक्त ऐकतात—
पौराणिकं च मासांते पूजयेद्भक्तितत्परः
मासाच्या शेवटी, भक्तीने परिपूर्ण असणाऱ्याने पुराणपाठ करणाऱ्याचा सन्मान करावा.
शृण्वंति च कथां भक्त्या न दरिद्रा न पापिनः
जे भक्तीने कथा ऐकतात, ते कधीही गरीब किंवा पापी होत नाहीत.
कथायां कीर्त्यमानायां ये गच्छंत्यन्यतो नराः 2.4.36.
कथा सांगितली जात असताना, जे पुरुष दुसरीकडे निघून जातात—
उच्चासनसमारूढो न नरः प्रणतो भवेत्
उंच आसनावर बसलेला पुरुष नम्र असावा.
कथायां कीर्त्यमानायां विघ्नं कुर्वंति ये नराः
कथा सांगितली जात असताना, जे पुरुष अडथळे निर्माण करतात—
ये श्रावयंति मनुजाः कथां पौराणिकीं शुभाम्
जे पुरुष शुभ पुराणकथा इतरांना ऐकवतात—
आसनार्थे प्रयच्छति पुराणज्ञस्य ये नराः
जे लोक पुराण जाणणाऱ्याला आसन देतात,
परिधानीयवस्त्राणि प्रयच्छंति च ये नराः
आणि जे लोक त्याला घालायला वस्त्र देतात,
वाचके परितुष्टे तु तुष्टाः स्युः सर्वदेवताः तस्य पुण्यफलं पूर्णं भवत्येव न संशयः
पुराण वाचणारा समाधानी झाला की सर्व देवता प्रसन्न होतात; त्याचे पुण्य फळ पूर्ण मिळते, यात शंका नाही.
यत्फलं सर्वयज्ञेषु सर्वदानेषु यत्फलम्
सर्व यज्ञांत आणि सर्व दानांत जे फळ मिळते,
कलौ युगे विशेषेण पुराणश्रवणादृते पुराणश्रवणाद्विष्णोर्नास्ति संकीर्तनात्परम्
कलियुगात विशेष करून, पुराण ऐकण्याशिवाय विष्णूच्या पुराणाच्या कीर्तनापेक्षा श्रेष्ठ काहीच नाही.
य एतदूर्जमाहात्म्यं शृणुयाच्छ्रावयेदपि
जो कोणी ऊर्जेचे हे माहात्म्य ऐकतो किंवा दुसऱ्यांना ऐकवतो,
सर्वरोगापहं सर्वपापनाशकरं शुभम् ।। 2.4.36.
ते सर्व रोग दूर करते, सर्व पाप नष्ट करते आणि शुभ आहे.
श्रुत्वा चैकपदे यो वै अगम्यागमने रतः
जो मनुष्य निषिद्ध कर्मांत रत असला, तरी एकच श्लोक ऐकला तरी,
माहात्म्यमेतदाकर्ण्य पूजयेद्यस्तु पाठकम्
या माहात्म्याचे ऐकून जो वाचणाऱ्याचा सन्मान करतो,
धर्मशास्त्रं पुराणं च वेदविद्यादिकं च यत् पुराणविद्यादातारो ह्यनंतफलभोगिनः
जो धर्मशास्त्र, पुराण किंवा वेदविद्या देतो, असे पुराणविद्या देणारे अनंत फळांचा उपभोग घेतात.
इदं यः पठते भक्त्या श्रुत्वा चैवाऽवधारयेत्
जो हा ग्रंथ भक्तीने म्हणतो आणि लक्षपूर्वक ऐकतो,
न कस्याऽपीदमाख्येयं श्रद्धाहीनाय दुर्मतेः
हा उपदेश श्रद्धा नसलेल्या किंवा वाईट मनाच्या माणसाला सांगू नये.
अपूजयित्वा गुरुमग्रबुद्ध्या धर्मप्रवक्तारमनन्यबुद्धिः
गुरूचा सन्मान न करता, एकचित्त न ठेवता, धर्म सांगणाऱ्याजवळ जाऊ नये.
तस्मात्संपूजयेद्भक्त्या गुरुं तत्त्वावबोधकम्
म्हणून सत्य सांगणाऱ्या गुरूचा भक्तीने सन्मान करावा.