हस्त्यश्वरथपत्तीनां कोटिभिः परिवारितः
तो हत्ती, घोडे, रथ आणि पायदळ यांच्या कोट्यावधी सैन्याने वेढला गेला.
गणाश्च समसज्जंत युद्धायाऽतित्वरान्विताः
सर्व गण युद्धासाठी मोठ्या उत्साहाने एकत्र जमले.
अवतेरुर्गणा वेगात्कैलासाद्युद्धदुर्मदाः
कैलासावरून युद्धाच्या उन्मादाने भरलेले ते सर्व गट मोठ्या वेगाने खाली उतरले.
प्रमथाधिपदैत्यानां घोरशस्त्रास्त्रसंकुलम्
प्रमथांचे आणि दैत्यांचे प्रमुख, भयंकर शस्त्रास्त्रांनी वेढलेले, एकमेकांसमोर उभे ठाकले.
गजाश्वरथशब्दैश्च नादिता भूर्व्यकंपत
हत्ती, घोडे आणि रथांच्या गजराने संपूर्ण पृथ्वी दणाणून गेली आणि थरथरू लागली.
व्यराजत नभः पूर्णमुल्काभिरिव संवृतम्
आकाश जणू काही धगधगत्या उल्कांनी पूर्णपणे भरून उजळून गेले होते.
वज्राहताचलशिरःशकलैरिव संवृता
जणू काही वज्राने फोडलेल्या पर्वतशिखरांच्या तुकड्यांनी आकाश झाकून गेले होते.
वसासृङ्मांसपंकाढ्या भूरगम्याऽभवत्तदा 2.4.18.
त्या वेळी पृथ्वी मांस, रक्त आणि मज्जेच्या चिखलाने इतकी भरून गेली की चालताही येईना.
युद्धे पुनः पुनस्तत्र मृतसंजीविनीबलात् शशंसुर्देवदेवाय तत्सर्वं शुक्रचेष्टितम्
त्या युद्धात पुन्हा पुन्हा मृतसंजीविनीच्या सामर्थ्याने देवांनी देवदेवाला शुक्राच्या सर्व कृती सांगितल्या.
अथ रुद्रमुखात्कृत्या बभूवाऽतीवभीषणा
मग रुद्राच्या तोंडातून एक अतिशय भयंकर कृत्या प्रकट झाली.
सा युद्धभूमिमासाद्य भक्षयंती महासुरान्
ती रणभूमीवर पोहोचून मोठ्या असुरांना गिळू लागली.
विधृतं भार्गवं दृष्ट्वा दैत्यसैन्यं गणास्तदा
त्या वेळी भर्गवाने राखलेल्या दैत्य सैन्याला पाहून ते गट—
अथाभज्यत दैत्यानां सेना गणभयार्दिता भग्नां गणभयात्सेनां दृष्ट्वामर्षयुता ययुः
मग गटांचा भयंकर धसका बसल्याने दैत्यांची सेना तुटून पडली; आपली सेना गटांच्या भीतीने मोडली गेली हे पाहून ते संतापून पुढे सरसावले.
त्रयस्ते वारयामासुर्गणसेनां महाबलाः
त्यांपैकी तीन बलवानांनी गटांची सेना रोखून धरली.
ततो दैत्यशरौघास्ते शलभानामिव व्रजाः
मग दैत्यांचे बाणांचे तुफान जणू टोळधाडीप्रमाणे बरसले.
गणाः शरशतैर्भिन्ना रुधिरासारवर्षिणः
गट शेकडो बाणांनी छिन्नविछिन्न झाले आणि रक्ताच्या धारा वाहू लागल्या.
पतिताः पात्यमानाश्च भिन्नाश्छिन्नास्तदा गणाः 2.4.18.
त्या वेळी गट कापले गेले, फेकले गेले, काही पडले, काही ढकलले गेले.
ततः प्रभग्नं स्वबलं विलोक्य शैलादिलंबोदरकार्तिकेयाः
मग आपलीच सेना मोडून गेली हे पाहून शैलादी, लंबोदर आणि कार्तिकेय—
अमर्षादभ्यधावंत द्वंद्वयुद्धाय दानवाः
दुस्मनीने पेटून दानव द्वंद्वयुद्धासाठी धावले.
नंदिनं कालनेमिश्च शुम्भो लंबोदरं तथा
नंदिनाला कालनेमिने, तर शुंभाला लंबोदराने आव्हान दिले.
निशुम्भः कार्तिकेयस्य मयूरं पंचभिः शरैः
निशुंभाने कार्तिकेयाच्या मोरावर पाच बाणांनी वार केला.
ततः शक्तिधरः शक्तिं यावज्जग्राह रोषितः
तेव्हा भालेधारी, रागाने पेटून, आपला भाला उचलला.
नंदीश्वरः शरव्रातैः कालनेमिमवध्यत
नंदीश्वराने बाणांच्या वर्षावाने कालनेमिला ठार केले.
कालनेमिस्तु संक्रुद्धो धनुश्चिच्छेद नंदिनः
पण कालनेमी संतापून नंदीच्या धनुष्याची दोरी तोडली.
स शूलभिन्नहृदयो हताश्वो हतसारथिः
त्याचे हृदय भाल्याने भेदले गेले, घोडे मारले गेले, सारथीही ठार झाला.
अथ शुम्भो गणेशश्च रथमूषकवाहनौ
मग शुंभ आणि गणेश, उंदरांनी ओढलेल्या रथावर बसले.
गणेशस्तु तदा शुम्भं हृदि विव्याध पत्रिणा
त्या वेळी गणेशाने शुंभाच्या हृदयात पिसाच्या बाणाने घाव घातला.
ततोऽतिक्रुद्धः शुम्भोऽपि बाणषष्ट्या गणाधिपम् 2.4.19.
तेव्हा फारच संतापलेला शुंभाने गणाधिपतीवर साठ बाण सोडले.
मूषकः शरभिन्नांगश्चचाल दृढवेदनः
उंदराचे अंग बाणांनी भेदले गेले आणि तो तीव्र वेदनेने थरथर कापू लागला.
ततो लंबोदरः शुम्भं हत्वा परशुना हृदि
मग लांबोदराने परशूने शुंभाच्या हृदयावर घाव घालून त्याला ठार केले.