राहुं त्यक्त्वाऽथ पुरुषस्तदा रुद्रं व्यजिज्ञपत् पुरुष उवाच क्षुधा मां वाधतेऽत्यंतं क्षुत्क्षामश्चाऽस्मि सर्वथा
राहूला सोडून त्या पुरुषाने रुद्राला सांगितलं: 'मला प्रचंड भूक लागली आहे; मी पूर्णपणे भुकेने कृश झालो आहे.'
किं भक्षयामि देवेश तदाज्ञापय मां प्रभो ईश्वर उवाच भक्षयस्वात्मनः शीघ्रं मांसं त्वं हस्तपादयोः
'देवेश, मी काय खाऊ? मला आज्ञा द्या, प्रभो.' ईश्वर म्हणाले: 'तू तुझ्या स्वतःच्या हातपायांचं मांस पटकन खा.'
हस्तपादोद्भवं मांसं शिरःशेषो यथाऽभवत्
त्याने हातपायांचं मांस खाल्लं आणि शेवटी फक्त डोकं उरलं.
दृष्ट्वा शिरोऽवशेषं तं सुप्रसन्नस्तदा शिवः
फक्त डोकं उरलेलं पाहून शंकर अत्यंत प्रसन्न झाले.
त्वदर्चां ये न कुर्वंति नैव ते मे प्रियंकराः ।। 2.4.17.
जे माझी पूजा करत नाहीत, ते मला प्रिय नाहीत.
* नार्चयन्तीह ये पूर्वं तेषामर्चा वृथा भवेत्
जे पूर्वी इथे पूजा करत नव्हते, त्यांची पूजा आता व्यर्थ ठरते.
राहुर्विमुक्तो यस्तेन सोऽपि तद्बर्बरे स्थले
राहूपासून मुक्त झालेला तोही त्या जंगली ठिकाणीच राहिला.
ततः स राहुः पुनरेव जातमात्मानमस्मिन्निति मन्यमानः
मग तो राहू, 'मी इथे पुन्हा जन्म घेतला आहे,' असे समजू लागला.
निर्जगामाऽऽशु दैत्यानां कोटिभिः परिवारितः
तो दैत्यांच्या कोट्यावधी सैन्याने वेढलेला, झपाट्याने बाहेर आला.
गच्छतोऽस्याऽग्रतः शुक्रो राहुर्दृष्टिपथेऽभवत्
तो पुढे जात असताना, शुक्रम आणि राहू त्याच्या नजरेस पडले.
दैत्यसैन्याऽऽवृतैस्तस्य विमानानां शतैस्तदा
त्यावेळी, दैत्यांच्या सैन्यांनी भरलेल्या शेकडो विमानांनी तो वेढला गेला.
तस्योद्योगं तदा दृष्ट्वा देवाः शक्रपुरोगमाः
त्याची तयारी पाहून, इंद्रासह सर्व देवता चिंतेत पडले.
तदस्मद्रक्षणार्थाय जहि सागरनंदनम्
आमच्या रक्षणासाठी, समुद्रपुत्राचा वध कर.
इति देववचः श्रुत्वा प्रहस्य वृषभध्वजः
देवतांचे हे शब्द ऐकून, वृषभध्वज हसला.
जलंधरः कथं विष्णो न हतः संगरे त्वया
जलंधर, हे विष्णू, युद्धात तू त्याचा वध का केला नाहीस?
न मया निहतः संख्ये त्वमेनं जहि दानवम्
मी त्याचा युद्धात वध केलेला नाही; तू या दानवाचा वध कर.
नायमेभिर्महातेजाः शस्त्रास्त्रैर्वध्यते मया
हा पराक्रमी माझ्या शस्त्रांनी किंवा अस्त्रांनी मारता येत नाही.
तान्यैक्यमागतानीशो दृष्ट्वा स्वं चामुचन्महः ।। 2.4.18.
ते एकत्र आलेले पाहून, प्रभूने स्वतःचे तेज मागे घेतले.
तेनाकरोन्महादेवो महसा शस्त्रमुत्तमम्
त्या तेजाने महादेवाने एक श्रेष्ठ शस्त्र तयार केले.
ततः शेषेण च तदा वज्रं च कृतवान्हरिः
मग शेषाच्या मदतीने, हरिने त्या वेळी वज्र तयार केला.
हस्त्यश्वरथपत्तीनां कोटिभिः परिवारितः
तो हत्ती, घोडे, रथ आणि पायदळ यांच्या कोट्यावधी सैन्याने वेढला गेला.
गणाश्च समसज्जंत युद्धायाऽतित्वरान्विताः
सर्व गण युद्धासाठी मोठ्या उत्साहाने एकत्र जमले.
अवतेरुर्गणा वेगात्कैलासाद्युद्धदुर्मदाः
कैलासावरून युद्धाच्या उन्मादाने भरलेले ते सर्व गट मोठ्या वेगाने खाली उतरले.
प्रमथाधिपदैत्यानां घोरशस्त्रास्त्रसंकुलम्
प्रमथांचे आणि दैत्यांचे प्रमुख, भयंकर शस्त्रास्त्रांनी वेढलेले, एकमेकांसमोर उभे ठाकले.
गजाश्वरथशब्दैश्च नादिता भूर्व्यकंपत
हत्ती, घोडे आणि रथांच्या गजराने संपूर्ण पृथ्वी दणाणून गेली आणि थरथरू लागली.
व्यराजत नभः पूर्णमुल्काभिरिव संवृतम्
आकाश जणू काही धगधगत्या उल्कांनी पूर्णपणे भरून उजळून गेले होते.
वज्राहताचलशिरःशकलैरिव संवृता
जणू काही वज्राने फोडलेल्या पर्वतशिखरांच्या तुकड्यांनी आकाश झाकून गेले होते.
वसासृङ्मांसपंकाढ्या भूरगम्याऽभवत्तदा 2.4.18.
त्या वेळी पृथ्वी मांस, रक्त आणि मज्जेच्या चिखलाने इतकी भरून गेली की चालताही येईना.
युद्धे पुनः पुनस्तत्र मृतसंजीविनीबलात् शशंसुर्देवदेवाय तत्सर्वं शुक्रचेष्टितम्
त्या युद्धात पुन्हा पुन्हा मृतसंजीविनीच्या सामर्थ्याने देवांनी देवदेवाला शुक्राच्या सर्व कृती सांगितल्या.
अथ रुद्रमुखात्कृत्या बभूवाऽतीवभीषणा
मग रुद्राच्या तोंडातून एक अतिशय भयंकर कृत्या प्रकट झाली.