मां नियुज्य जगद्गुप्तौ परिमोह्य च मायया
माझ्यावर जगाची रक्षा करण्याची जबाबदारी टाकून, तुझ्या मायेमुळे मला मोहात टाकलेस,
किं करोमि जगन्मूर्त्तौ न्यस्तभारोऽस्म्यहं त्वयि
आता मी काय करू? कारण जगाचा भार तर तुझ्यावरच आहे.
हर शम्भो हरेरार्तिमनुतापं समीक्ष्य सः 1.3.1.6.
हे हर, हे शंभो, हरिच्या दुःख आणि पश्चात्ताप पाहून,
अरुणाचलरूपेण तिष्ठामि वसुधातले
मी या पृथ्वीवर अरुणाचलाच्या रूपात स्थिर आहे.
पूर्वस्मै विष्णवे तत्र वरो दत्तो मया पुरा तेजोमयमिदं रूपं प्रशांतं लोकरक्षणात्
पूर्वी मी तिथे त्या विष्णूला असा वर दिला होता—ही तेजस्वी, शांत मूर्ती लोकांच्या रक्षणासाठी आहे.
नदीनां निर्झराणां च मेघमुक्तांभसामपि
नद्या, धबधबे आणि मेघातून पडणारे पाणी यांनाही,
अंधानां दृष्टिलाभेन पंगूनां पादसंचरैः
अंधांना दृष्टी देऊन, पांगळ्यांना पायांनी चालता येईल असे करून,
सर्वसिद्धिप्रदानेन सर्वव्याधिविमोचनैः
सर्व सिद्धी देऊन आणि सर्व आजारांपासून मुक्त करून,
इत्युक्तांतर्दधे शम्भुर्हरिश्चैवारुणाचलम्
असे म्हणून शंभू अदृश्य झाला आणि हरिही अरुणाचलात विलीन झाला.
तमद्रिं परितो दृष्ट्वा सुरान्काननसंश्रयान् वेदान्सांगोपनिषदान्समंतान्मूर्तिधारिणः
त्या पर्वताभोवती वनात वसणारे देव आणि वेद, त्यांचे अंग आणि उपनिषदें जिथे मूर्तरूपात आहेत, हे पाहून,
ससर्ज दिव्यरूपाणां शतमप्सरसां कुलम्
त्याने दिव्य रूपांच्या शंभर अप्सरांचा एक वंश निर्माण केला.
स्नात्वा ब्रह्मसरस्यस्मिन्विष्णुः कमललोचनः 1.3.1.6.
कमलासारख्या डोळ्यांचा विष्णू या ब्रह्मसरोवरात स्नान करून,
अपापः सर्वलोकानामाधिपत्यं च लब्धवान्
सर्व पापांपासून मुक्त झाला आणि सर्व लोकांचा अधिपती झाला.
भास्करस्तेजसां राशिरसुरैरपि पीडितः
भास्कर, तेजाचा समूह, असुरांनीही त्रस्त झाला.
निमज्ज्य विमले तीर्थे पावने ब्रह्मनिर्मिते
तो ब्रह्म्याने निर्माण केलेल्या त्या निर्मळ, पवित्र तीर्थात स्नान करून,
अशेषदैत्यविजयं लब्ध्वा मेरुप्रदक्षिणम्
सर्व दैत्यांवर विजय मिळवून, त्याने मेरूची प्रदक्षिणा केली.
दक्षशापानलाक्रांतस्सोमः शिववचोबलात्
दक्षाच्या शापाच्या ज्वाळांनी ग्रासलेला सोम, शिवाच्या वचनाच्या सामर्थ्याने पुन्हा तंदरुस्त झाला.
अग्निर्ब्रह्मर्षिशापेन यक्ष्मरोगप्रपीडितः
अग्नी, एका ब्रह्मर्षीच्या शापामुळे क्षयरोगाने पीडित झाला,
शक्रो वृत्रं बलं पाकं नमुचिं जृंभमुद्धृतम्
इंद्राने वृत्र, बळ, पाका, नमुचि आणि जृंभा यांचा वध केला.
पातकैश्च परिक्षीणस्तथा लोकांतमाश्रितः
पण पापांमुळे तो क्षीण झाला आणि जगाच्या टोकाला जाऊन आसरा घेतला.
अरुणाद्रिं समभ्यर्च्य विपापोऽभूत्सुराधिपः
अरुण पर्वताची भक्ती केल्यावर देवांचा राजा पापमुक्त झाला.
लब्ध्वा चेन्द्रपदं शक्रः शतमप्सरसांकुलम् 1.3.1.6.
इंद्रपद परत मिळाल्यावर शक्राच्या सभोवती शंभर अप्सरा होत्या.
पुष्पमेघान्समादिश्य दिव्याभिः पुष्पवृष्टिभिः
त्याने फुलांच्या ढगांना दिव्य फुलवृष्टी करायला सांगितले.
शेषोऽपि शोणशैलेशं समभ्यर्च्य शिवाज्ञया
शेषानेही शिवाच्या आज्ञेने शोण पर्वताच्या अधिपतीची भक्ती केली.
अन्ये नागाश्च गन्धर्वाः सिद्धाश्चाप्सरसां गणाः
इतर नाग, गंधर्व, सिद्ध आणि अप्सरांच्या समूहांनीही तसेच केले.
देवैरशेषैर्दैत्यादीञ्जेतुकामैः समुद्यतैः
सर्व देवता, दैत्य वगैरे जिंकण्यासाठी उत्सुक होऊन यज्ञासाठी सज्ज झाले.
त्वष्ट्रा विरचिताकार आदित्यस्तेजसा तपन्
हे तेजस्वी, त्वष्ट्याने तुला सूर्याच्या तेजाने घडवले.
रथवाहाः पुनस्तस्य शक्तिहीनाः श्रमं गताः
पण त्याच्या रथाचे घोडे शक्तिहीन आणि थकलेले होते.
नाशक्नोच्च दिवं गन्तुं सर्वगत्यांशुमालिनः
प्रकाशमाळ घालणारे किरणवाहक उच्च स्वर्गात जाऊ शकले नाहीत.
प्रीत्या तस्माद्विभोर्लेभे मार्गं व्योम्नो हयाञ्छुभान्
म्हणून प्रभूने प्रेमाने त्याला आकाशात मार्ग आणि शुभ्र घोडे दिले.