त्रिपुरघ्नाय शर्वाय नमोऽधंकनिषूदिने
त्रिपुरांचा संहार करणाऱ्या, गर्वाचा नाश करणाऱ्या शर्वाला नमस्कार.
विरूपायाऽतिरूपाय बहुरूपाय शंभवे
कधी विचित्र, कधी अत्यंत सुंदर, अनेक रूपे धारण करणाऱ्या शंभूला मी वंदन करतो.
कालांतकाय कालाय कालभोगिधराय च
कालाचा अंत करणाऱ्या, स्वतः काळ असलेल्या, काळसर्प धारण करणाऱ्या तुला माझा नमस्कार.
संहरन्नयनज्वालां त्रिलोकीदहन क्षमाम्
ज्याच्या डोळ्यातून ज्वाळा निघते, जो तिन्ही लोकांना जाळू शकतो, त्याला मी वंदन करतो.
वरं वरय भो ब्रह्मन्प्रीतः स्तुत्याऽनया तव
ब्रह्मणा, तुझ्या या स्तुतीने मी प्रसन्न झालो आहे—कोणतीही वर माग.
अग्निरेष शमं यातु भालनेत्रसमुद्भवः
तुझ्या कपाळातील डोळ्यातून उत्पन्न झालेली ही आग शांत होवो.
ईश्वर उवाच पुनः प्रवेशमायाति भालनेत्रे कथं शिखी
ईश्वर म्हणाला: कपाळातील डोळ्यातून बाहेर पडलेली आग पुन्हा कशी परत येईल?
सोऽपतत्सिंधुगंगायाः सागरस्य च संगमे
ती सिंधू आणि गंगा यांच्या संगमावर, समुद्रात पडली.
तावत्स बालरूपत्वमगात्तत्र रुरोद च 2.4.14.
तेथे तिने बालकाचे रूप घेतले आणि रडू लागली.
स्वर्गाद्याः सत्यलोकांतास्तत्स्वनाद्बधिरीकृताः
स्वर्गापासून सत्यलोकापर्यंत सर्व लोक तिच्या रडण्याने बहिरे झाले.
तावत्समुद्रस्योत्संगे तं बालं स ददर्श ह
तेव्हा समुद्राच्या काठावर त्याने त्या बालकाला पाहिले.
प्रणम्य शिरसा बालं तस्योत्संगे न्यवेशयत् जातकर्माऽऽदिसंस्कारान्कुरुष्वाऽद्य जगद्गुरो
त्याने डोके झुकवून त्या बालकाला वंदन केले आणि त्याला मांडीवर घेतले: 'जगाच्या गुरू, आज जन्मसंस्कार आणि इतर विधी कर.'
ब्रह्माणमग्रहीत्कूर्चे विधुन्वंस्तं मुहुर्मुहुः कथंचिन्मुक्तकूर्चोऽथ ब्रह्मा प्रोवाच सागरम्
त्याने ब्रह्म्याला शेंडीने धरून पुन्हा पुन्हा हलवले; कसाबसा सुटल्यावर ब्रह्म्याने समुद्राशी बोलले.
तस्माज्जलंधर इति ख्यातो नाम्ना भविष्यति
म्हणून त्याचे नाव जलंधर असे प्रसिद्ध होईल.
अनेनैवैष तरुणः सर्वशस्त्रास्त्रपारगः
याच मार्गाने हा तरुण सर्व अस्त्र-शस्त्रांमध्ये पारंगत झाला आहे.
यत एष समुद्भूतस्तत्रैवांतं गमिष्यति
ज्या ठिकाणाहून तो जन्मला, तिथेच त्याचा शेवटही होईल.
आमंत्र्य सरितां नाथं ब्रह्मांतर्धानमागमत्
नद्यांचा स्वामीला निरोप देऊन ब्रह्मा अदृश्य झाला.
अथ तद्दर्शनोत्फुल्लनयनः सागरस्तदा 2.4.14.
त्या वेळी, त्या दर्शनाने सागराच्या डोळ्यांत आनंद उमटला.
ते कालनेमिप्रमुखास्ततोऽसुरास्तस्मै सुतां तां प्रददुः प्रहर्षिताः
मग कालनेमि आणि इतर असुरांनी आनंदाने त्याला ती कन्या दिली.
तेऽपि भूमंडलं याता निर्भयास्तमुपाश्रिताः
तेही निर्भयपणे पृथ्वीवर गेले आणि त्याच्याकडे आश्रय घेतला.
कदाचिच्छिन्नशिरसं राहुं दृष्ट्वा स दैत्यराट्
एकदा छिन्नशिर राहूला पाहून दैत्यराज—
स शशंस समुद्रस्य मथनं देवकारितम्
त्याने समुद्राला देवांनी केलेल्या मंथनाची बातमी दिली.
स श्रुत्वा क्रोधरक्ताक्षः स्वपितुर्मथनं तदा
हे ऐकून, वडिलांच्या मंथनामुळे त्याच्या डोळ्यांत रागाने रक्त उतरले.
दूतस्त्रिविष्टपं गत्वा सुधर्मां प्राविशद्वराम्
दूत स्वर्गात गेला आणि सुंदर सुधर्मा सभेत शिरला.
दूतोऽहंप्रेषितस्तेन स यदाह शृणुष्व तत्
मी त्याने पाठवलेला दूत आहे; त्याने काय सांगितले ते ऐका.
कस्मात्त्वया मम पिता मथितः सागरोऽद्रिणा
तू माझ्या वडिलांना, सागराला, पर्वताने का मथलेस?
इति दूतवचः श्रुत्वा विस्मितस्त्रिदशाधिपः
दूताचे बोल ऐकून देवांचा स्वामी आश्चर्यचकित झाला.
अद्रयो मद्भयात्त्रस्ताः स्वकुक्षिस्थाः कृतास्तथा
माझ्या भीतीने पर्वत घाबरून स्वतःच्या पोटात लपले.
अन्येऽपि मद्द्विषस्तेन रक्षिता दितिजाः पुरा 2.4.15.
त्याचप्रमाणे, पूर्वी माझे शत्रू असलेले इतर दैत्यही सुरक्षित राहिले.
शंखोऽप्येवं पुरा देवानद्विषत्सागरात्मजः
पूर्वी सागरपुत्र शंखानेही देवांवर वैर धरले होते.