पूजयंति नरा ये वै ते वै वैकुण्ठगामिनः
जे पुरुष तिची पूजा करतात, ते खरेच वैकुंठाला जातात.
दशम्यां वाऽथ द्वादश्यां पौर्णमास्यामथाऽपि वा ।। 2.4.12.
दशमीला, किंवा द्वादशीला, किंवा पौर्णिमेला,
सर्वोपस्करसंयुक्तो वृद्धबालैश्च संयुतः
सर्व आवश्यक वस्तू घेऊन, वृद्ध आणि लहानांसह,
चूतैर्बकैस्तथाऽश्वत्थैः पिचुमंदैः कदंबकैः
आंब्याच्या झाडांमध्ये, बक पक्ष्यांसह, अश्वत्थ, पिचुमंद आणि कदंब झाडांसह,
तत्र गत्वा महाप्राज्ञ पुण्याऽहं कारयेत्पुरा
तेथे पोहोचल्यावर, ज्ञानी माणसाने पुण्य मिळविण्यासाठी विधी करावा.
वेदिकां चतुरस्रां च हस्तमात्रायतां शुभाम्
आणि एक चौकोनी, एक हात लांबीची आणि शुभ वेदी तयार करावी.
उपवेशाय देवस्य ह्यलं कार्यं तु धातुभिः
देवतेसाठी आसन घालण्यासाठी योग्य वस्तूंची व्यवस्था करावी.
मेखलात्रयसंयुक्तं पिप्पलच्छदसंयुतम्
ती वेदी तीन कमरबंधांनी सजवावी आणि पिंपळाच्या पानांनी झाकावी.
पश्चात्स्नात्वा ततो जप्त्वा देवपूजां समाचरेत्
मग स्नान करून, जप केल्यावर, देवाची पूजा करावी.
पायसाऽऽज्यगुडसूपपालाशसमिधा तथा
पायस, तूप, गूळ, सूप, पळसाची पाने आणि समिधा यांचा नैवेद्य द्यावा.
धात्री शांतिस्तथा कांतिर्माया प्रकृतिरेव च
धात्री, शांतता, सौंदर्य, माया आणि प्रकृती यांचा समावेश करावा.
इंदिरा लोकमाता च कल्याणी कमला तथा 2.4.12.
इंदिरा, लोकमाता, कल्याणी आणि कमळा यांनाही वंदन करावे.
प्रज्ञां मेधां च सौभाग्यं विष्णुभक्तिं च देहि मे
माझ्या जीवनात प्रज्ञा, मेधा, सौभाग्य आणि विष्णूभक्ती दे.
बलिप्रदानकाले तु ये कुर्वंति प्रदक्षिणम् 2.4.12.
बळी अर्पण करताना जे प्रदक्षिणा करतात,
तस्मात्त्वं कुरु विप्रेंद्र धात्रीस्नानं हि यत्नतः 2.4.12.
म्हणून, हे श्रेष्ठ ब्राह्मण, तू धात्रीस्नान काळजीपूर्वक कर.
धात्रीफलकृतां मालां कंठस्थां यो वहेन्नहि 2.4.12.
जो कोणी धात्रीच्या फळांची माळ गळ्यात घालतो,
धात्रीछायां समाश्रित्य कार्तिकेऽन्नं भुनक्ति यः
जो कोणी कार्तिक महिन्यात धात्रीच्या सावलीत बसून जेवतो,
हर्षोत्फुल्लाऽऽनना सत्या वासुदेवमथाऽब्रवीत्
आनंदाने फुललेल्या आणि सत्याने उजळलेल्या चेहऱ्याने तिने वासुदेवाशी बोलले.
दानं व्रतं तपो वाऽपि किं नु पूर्वं कृतं मया
मी पूर्वी दान, व्रत किंवा तप केले होते का?
येनाऽहं मर्त्यजा देव तवांगार्द्धहराऽभवम् तवाऽहं वल्लभा जाता तद्वदस्व ममाऽखिलम्
देवा, कोणत्या कृतीमुळे मी तुझ्या अर्ध्या देहाची आणि तुझी प्रिय झाली? हे सर्व मला सांग.
पुण्यव्रतं कृतवती तत्सर्वं कथयामि ते
तू पुण्य व्रत केलेस, ते सर्व मी तुला सांगतो.
आत्रेयो देवशर्मेति वेदवेदांगपारगः
आत्रेय, ज्याचे नाव देवशर्मा, वेद आणि वेदांगांचा जाणकार होता.
अपुत्रः स स्वशिष्याय चंद्रनाम्ने ददौ सुताम्
पुत्र नसल्यामुळे त्याने आपली मुलगी चंद्र नावाच्या आपल्या शिष्याला दिली.
तौ कदाचिद्वनं यातौ कुशेध्माहरणार्थिनौ
एकदा दोघेही कुशाची लाकूड आणण्यासाठी जंगलात गेले.
स्वस्वपुण्य प्रभावेन विष्णुलोकं गतावुभौ
आपल्या पुण्याच्या बळावर दोघेही विष्णुलोकाला गेले.
पितृभर्तृजदुःखार्ता कारुण्यं पर्यदेवयत् 2.4.13.
वडील आणि पतीच्या दुःखाने व्याकुळ होऊन तिने करूणेने हंबरडा फोडला.
तयोश्चक्रे यथाशक्ति पारलौकीं ततः क्रियाम्
तिने आपल्या परीने सर्व पारलौकिक विधी केले.
व्रतद्वयं तया सम्यगाजन्ममरणात्कृतम्
तिने जन्मापासून मृत्यूपर्यंत दोन व्रते नीट पाळली.
इत्थं गुणवती सम्यक्प्रत्यब्द व्रतिनी ह्यभूत्
अशा रीतीने गुणांनी युक्त होऊन ती दरवर्षी व्रत पाळणारी झाली.
स्नातुं गंगां गता कांते कथंचिच्छनकैस्तदा
एकदा ती काही सखींसह गंगेला स्नानासाठी गेली.