अथ महर्षिरुपागतकौतुको निजतपःफलमेव तदागमम्
मग तो महान ऋषी, आपल्या तपस्येच्या फळाचीच उत्सुकता मनात घेऊन, तेथे आला.
प्रत्याधातुं प्रववृते शिवभक्तिर्जगन्मयी
शिवभक्ती, जी सर्व विश्वात पसरली आहे, हरवलेलं पुन्हा मिळवण्यासाठी जागृत झाली.
आलुलोके समायातं गौतमं शिष्यसेवितम्
त्याने पाहिलं की गौतम आपल्या शिष्यांसह तेथे येत आहे.
जटाभिरतिताम्राभिस्तीर्थस्नानविशुद्धिभिः
त्याच्या जटांमध्ये तीर्थस्नानामुळे गडद तांबूस रंग उमटला होता.
भस्मत्रिपुण्ड्रकोपेतविशालनिटिलोज्वलम्
त्याचे रुंद कपाळ त्रिपुंड आणि भस्माने उजळून निघाले होते.
दधानं वल्कले रक्ते तपः कृशितविग्रहम्
त्याने लाल रंगाची झाडाच्या सालीची वस्त्र परिधान केली होती, आणि तपामुळे त्याचे शरीर कृश झाले होते.
शम्भुनावसितोदात्तसारूप्यमिव भाषितम्
त्याच्या वाणीमध्ये शंभूच्या दिव्यतेसारखीच थोरवी आणि गंभीरता जाणवत होती.
आलोक्य तं महात्मानं वृद्धं शंभुपदाश्रयम्
त्या वृद्ध, शंभूच्या चरणांवर प्रेम करणाऱ्या महात्म्याला पाहून,
कृतांजलिं मुनिर्वीक्ष्य समस्तजगदम्बिकाम्
मुनिने त्याला हात जोडलेले पाहिले आणि सर्व जगाची आई ओळखली.
स्वागतं गौरि सुभगे लोकमातर्दयानिधे
गौरी, सौभाग्यवती, दयेचा सागर, जगाची माय, तुला स्वागत आहे.
अहो मान्ये मान्यमर्थं विज्ञायैव पुरा वयम् 1.3.1.5.
अहो पूज्ये, आम्ही नेहमीच श्रेष्ठ हेतू ओळखून त्याचा मान केला आहे.
यद्देवि ते न चेत्किंचिन्मायाविलसितन्निजम्
देवी, जर तुझं काहीच नसलं, तर फक्त तुझीच माया आणि तिचा खेळ उरतो.
तिष्ठत्वशेषं मे वक्तुं मायाविलसितं तव
माझ्यासाठी उरलेलं सर्व, तुझ्या मायेमधील अद्भुत लीला सांगायला राहू दे.
आस्यतां पावने शुद्धं आसने कुशनिर्मिते
पवित्रे, तू या कुशांनी बनवलेल्या स्वच्छ आसनावर बस.
इति शिष्यैः समानीते दर्भांके परमासने
शिष्यांनी उत्तम, दर्भांनी मांडलेल्या आसनावर आणून दिलं.
निवेद्य सकलां पूजां भक्तिभावसमन्वितः
त्याने भक्तिभावाने सर्व पूजा अर्पण केली.
उवाच दशनज्योत्स्नापरिधौतदिशामुखः
त्याचं मुख, दातांच्या चंद्रप्रकाशाने उजळून, तो बोलू लागला.
अहो देवस्य माहात्म्यं शम्भोरमिततेजसः
अहो, अमर्याद तेज असलेल्या शंभू देवाचं हे किती मोठं माहात्म्य!
असिद्धमन्यल्लब्धव्यं किं वान्यत्तव विद्यते
तुला अजून काही मिळालं नाही असं काही आहे का? तुला अजून काही हवं आहे का?
कैलासशैलवृत्तांतः कंपातटतपःस्थितः
कैलास पर्वताची गोष्ट, जिथे तू कंपी नदीच्या काठी तपश्चर्या केलीस.
आगतासि महाभागे भक्ताश्रममिमं स्वयम् 1.3.1.5.
हे भाग्यवती, तू स्वतः या भक्तांच्या आश्रमात आली आहेस.
इति तस्य वचः श्रुत्वा महर्षेः सर्ववेदिनः
सर्व वेद जाणणाऱ्या त्या महर्षींचं हे बोल ऐकून,
महावैभवमेतत्ते देवदेवः स्वयं शिवः
ही मोठी कीर्ती तुझीच आहे; देवांचा देव शंकर स्वतः,
आगमानां शिवोक्तानां वेदानामपि पारगः
शिवाने सांगितलेल्या आगमांचा आणि वेदांचाही तू पारंगत आहेस.
अरुणाचल नाम्नाहं तिष्ठामीत्यब्रवीच्छिवः
शंकर म्हणाला, 'मी इथे अरुणाचल या नावाने वास करतो.'
प्राप्तास्म्यहं तपः कर्तुमरुणाचलसन्निधौ
मी अरुणाचलाच्या सान्निध्यात तपश्चर्या करायला आलो आहे.
शिवभक्तेन संभाषा शिवसंकीर्त्तनश्रवः
शिवभक्ताशी संवाद आणि शंकराच्या नावाचा कीर्तन ऐकणं—
तस्मान्ममैतन्माहात्म्यं श्रोतव्यं भवतो मुखात्
म्हणून, मला माझं हे माहात्म्य तुझ्या तोंडून ऐकायचं आहे.
इति तस्या वचः श्रुत्वा गौतमस्तपसां निधिः
तिचं हे बोल ऐकून, तपश्चर्येचा खजिना असलेला गौतम,
अज्ञातमिव यत्किंचित्पृच्छ्यते च पुनस्त्वया
जे काही तुला माहीत नाही, ते तू पुन्हा पुन्हा विचारतेस.