जगाम बिल्वो भूपालो महाकालवनं शुभम्
राजा बिल्वाने शुभ महाकाळवनात प्रवेश केला.
मुक्ताफलैश्च रत्नैश्च वासोभिर्भूषणैस्तथा
मुक्ता, रत्ने, वस्त्रे आणि दागिने यांच्यानेही,
ददर्श बिल्वं भूपालं पूजयंतं पुनःपुनः दृष्ट्वा मत्वा महादेवं जितोऽस्मीति द्विजोऽब्रवीत्
त्याने राजा बिल्वाला पुन्हा पुन्हा पूजन करताना पाहिले; पाहून आणि त्याला महादेव समजून त्या ब्राह्मणाने म्हटले, 'मी जिंकलो.'
प्रार्थयामि त्वया सख्यमनंतं शिवसंनिधौ ५.२.८३.
मी तुझ्याकडे शिवाच्या सान्निध्यात अनंत मैत्रीची मागणी करतो.
प्रसन्नः प्रांजलिर्भूत्वा कपिलं द्विजसत्तमम्
प्रसन्न होऊन, हात जोडून त्याने श्रेष्ठ ब्राह्मण कपिलाला उद्देशून म्हटले.
सख्यं तदेव भवतु शश्वद्वदसि मन्यसे
तू म्हणतोस तसे, ही मैत्री सदैव टिकू दे.
चिकीडतुश्चिरं कालं परं हर्षमुपागतौ
ते दोघेही दीर्घकाळ आनंदात राहिले आणि परम सुखाला पोहोचले.
स हि मित्रेण भूपालो बिल्वो देवि मुदान्वितः बिल्वेनाराधितो लोके वांछितार्थफलप्रदः
देवी, राजा बिल्वा आपल्या मित्रासह आनंदित झाला; बिल्वाने पूजन केल्यावर तो जगात इच्छित फळ देतो.
ये पश्यंति विशालाक्षि देवं बिल्वेश्वरं परम्
विशाल नेत्र असलेल्या देवी, जे लोक परमेश्वर बिल्वेश्वराचे दर्शन घेतात,
येऽनुमोदंति देवस्य दर्शनं पर्वतात्मजे
हे पर्वतकन्ये, जे लोक देवाच्या दर्शनाचा आनंद घेतात,
समतीतं भविष्यं च कुलानामयुतं नरः
माणूस आपल्या कुळातील अनंत पिढ्यांना, ज्या गेल्या आहेत आणि ज्या येणार आहेत, दोघांनाही मुक्त करतो.
प्रयांति पितरो हृष्टा मम लोके ह्यतंद्रिताः
त्याचे पूर्वज आनंदाने, कुठलाही विलंब न करता, माझ्या लोकात येतात.
कृत्वापि पातकं घोरं ब्रह्महत्यादिकं नरः
माणसाने जरी भयंकर पाप केलं असेल, जसं की ब्राह्मणहत्या,
या तिथिः श्रूयते देवि कृष्णपक्षे त्रयोदशी ५.२.८३.
हे देवी, कृष्णपक्षातील त्रयोदशी ही फार प्रसिद्ध तिथी आहे.
येऽर्चयंति नरास्तस्यां देवं बिल्वेश्वरं प्रिये
प्रिय, त्या दिवशी जे पुरुष बिल्वेश्वर देवाची भक्ती करतात,
कर्मणा मनसा वाचा यत्पापं समुपार्जितम्
कर्माने, मनाने किंवा वाणीने जे काही पाप जमले असेल,
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पाप नष्ट करणाऱ्या या शक्तीचे वर्णन मी तुला सांगितले.
जन्ममृत्युजराव्याधिस्फोटनं शृणु पार्वति
पार्वती, जन्म, मृत्यू, वार्धक्य, आजार आणि नाश याबद्दल ऐक.
अयोध्यायामतिख्यातकुलोत्पन्नश्च पार्थिवः
अयोध्येत एका प्रसिद्ध कुळात राजा जन्माला आला.
मृगमनुससाराथ मृगो दूरमपासरत्
त्याने एका हरिणाचा पाठलाग केला, आणि तो हरिण दूर पळून गेला.
तदाध्वनि जातश्रमः क्षुत्तृष्णाभिभूतः कस्मिंश्चिद्वनोद्देशे नीलवनमपश्यच्चाविवेश
त्या प्रवासात, तो दमला आणि भूक-तृष्णेने त्रस्त झाला. एका भागात त्याला निळं जंगल दिसलं आणि तो तिथे गेला.
तस्य वनखण्डस्य दक्षिणभागे सरो दृष्ट्वा साश्व एव व्यगाहत
त्या जंगलाच्या दक्षिण भागात, त्याने एक सरोवर पाहिलं आणि घोड्यासह त्यात उतरला.
अथाश्वस्थः सन्मृणालमश्वस्याग्रतो निक्षिप्य पुष्करिणीं समुपाविशत्
थोडा सावरल्यानंतर, त्याने घोड्याची लगाम पुढे ठेवली आणि कमळाच्या तलावाजवळ बसला.
शयितस्ततः शयानो गीतमशृणोत्
तिथे झोपलेला असताना, त्याला एक गाणं ऐकू आलं.
स श्रुत्वाचिंतयन्नेह मनुष्यगतिं प्रपश्यामि
ते ऐकून त्याने विचार केला, 'इथे माणसांची वस्ती आहे असं वाटतं.'
कस्य खल्वयं गीतशब्द इत्यवलोकयामास
'हे गाण्याचं आवाज कोणाचा आहे?' असं मनात येऊन त्याने आजूबाजूला पाहिलं.
अथापश्यत्कन्यां परमरूपदर्शनीयां पुष्पाणि विचिन्वंतीं चाथ राजा समीपे पर्यक्रामत् ।। ५.२.८४.
मग त्याने एक अतिशय सुंदर मुलगी फुलं गोळा करताना पाहिली, आणि राजा तिच्या जवळ गेला.
तामब्रवीद्राजा कस्यासि त्वं कन्या परमरूपदर्शनीया पुष्पाणि विचिन्वती
राजा तिला म्हणाला, 'सुंदर रूप असलेल्या कन्ये, फुलं गोळा करणारी, तू कोणाची मुलगी आहेस?'
साथ राजसमीपे गत्वेति प्रोवाच कन्यास्मीति
ती राजाच्या जवळ गेली आणि म्हणाली, "मी एक कन्या आहे."
राजोवाच अर्थी तवास्मीति
राजा म्हणाला, "मी तुझा इच्छुक आहे."