त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारो होताऽध्वर्युस्त्वमेव च
तूच यज्ञ, तूच वषट्कार, तूच होतार आणि तूच अध्वर्यू आहेस.
देवानां भागधेयानि वहत्यग्निरयं भयात्
हा अग्नि भीतीमुळे देवांचे भाग वाहून नेत आहे.
अनुस्मरन्पूर्ववैरं नैव दास्यत्यशासितः
पूर्वीचा वैर आठवून, आज्ञा न मिळाल्यास तो देणार नाही.
ये च यज्ञे समानीता देवा दक्षस्य शंकर
दक्षाच्या यज्ञासाठी जे देव बोलावले गेले, हे शंकर—
एवमुक्ते त्वया देवि मयाप्युक्तं वरानने
हे देवी, तू असे बोलल्यानंतर मीही तुला उत्तर दिलं.
वह्निश्चादेशकारी च देवाः क्रीडनकाः प्रिये
माझ्या आज्ञेप्रमाणे अग्नीने कृती केली आणि देवता खेळण्यासारख्या झाल्या, प्रिये.
ललाटे भ्रुकुटीं कृत्वा प्रोच्छ्वसंत्या पुनःपुनः
तिच्या कपाळावर आठी पडली होती आणि ती पुन्हा पुन्हा जोरात श्वास सोडत होती.
तस्मिन्संमर्द्यमाने तु नासाग्रे पर्वतात्मजे
त्या ठिकाणी तिला दडपलं जात असताना, पर्वतराजकन्ये, तिच्या नाकाच्या टोकावर—
बद्धगोधांगुलित्रा च कवचाबद्धमेखला
तिच्या बोटात सरड्यासारखी अंगठी बांधलेली होती आणि कवचाभोवती कमरपट्टा घट्ट बांधलेला होता.
सहस्रास्या शतभुजा सहस्रचरणोदरी ५.२.८२.
ती हजार मुखांची, शंभर हातांची, हजार पायांची आणि मोठ्या पोटाची होती.
कृतं नाम त्वया देवि तां दृष्ट्वा च तमोमयीम्
हे देवी, तू तयार केलेली ती अंधारमय मूर्ती पाहून—
मया सृष्टस्तु पुरुषस्तादृशो लोमहर्षणः आज्ञापय सुरेशान किं करोमि जगत्प्रभो
मी एक भयंकर पुरुष निर्माण केला; देवाधिदेव, सांग, मी काय करू, जगाच्या स्वामी?
ततो देवि मयाज्ञप्तो भावं ज्ञात्वा त्वदीयकम्
मग, हे देवी, तुझा हेतू ओळखून मी आज्ञा दिली.
वीरभद्र ममादेशाद्भद्रकाल्या सहानया
माझ्या आज्ञेने वीरभद्र आणि भद्रकाळी दोघंही—
विध्वंसय गणाध्यक्ष सयज्ञं सपरिग्रहम्
हे गणनायक, यज्ञासह त्याच्या सर्व सोबत्यांचं नाश कर.
त्वयापि भद्रकाल्यास्तु दत्तं सैन्यं भयावहम्
आणि तुलाही, भद्रकाळी, भयंकर सैन्य दिलं गेलं.
ततस्तौ तेन सैन्येन महतातिसमावृतौ
मग त्या दोघांना त्या मोठ्या सैन्याने पूर्णपणे वेढलं.
देवैः परिवृतो देवि सदस्यैर्ब्राह्मणैः सह विश्रब्धा मंत्रपूतं तु पिबंतः सोममध्वरे
हे देवी, देवता आणि ब्राह्मण यांच्यात वेढलेले, ते मंत्रशुद्ध सोमरस यज्ञात निर्भयपणे पित होते.
त्रिनेत्रेण त्रिशूलेन त्रिदशाधिप ईश्वरः
तीन डोळ्यांचा आणि त्रिशूळधारी देवांचा स्वामी—
यमाख्येन गणेनैव यमकल्पप्रभेण च ५.२.८२.
यम नावाच्या गणासह, यमासारख्या तेजस्वी—
पाशेन वरुणो बद्धः पाशेन गणपेन तु
वरुणाला दोरीने बांधलं गेलं आणि गणपतीनेही दोरीने बांधलं.
ताडितोऽनिल एवाथ उत्तरे नरवाहनः वीरभद्रनियुक्तास्ते चक्रुर्युद्धं सुदारुणम्
मग वायूदेवाला मारलं गेलं आणि उत्तरेला, मानववाहनाला— वीरभद्राने नेमलेल्या लोकांनी अत्यंत भयंकर युद्ध केलं.
अथ युद्धं चकारो च्चैर्भद्रकाली भयावहा
मग भद्रकाळी, अत्यंत भयंकर रूपाने, मोठ्या तडाख्याने युद्ध करू लागली.
प्रज्वालज्वलनाकारा शुष्कमांसातिभैरवा
ती जणू काही प्रज्वलित अग्नीप्रमाणे तेजस्वी दिसत होती, तिचे कोरडे शरीर फारच भीतीदायक होते.
कपालकर्त्रिकाहस्ता जघ्नुर्देवगणास्तदा दृष्ट्वाभ्युपगता देवास्तुषिता युद्धलालसा
तिच्या हातात कवटी आणि कातर घेऊन तिने देवांच्या सैन्यावर हल्ला केला; हे पाहून देव सुद्धा युद्धासाठी उत्साही आणि आनंदी होऊन पुढे आले.
केचिच्च चिक्षिपुः शक्तीः केचित्प्रासांस्तथापरे
काहींनी भाले फेकले, तर काहींनी भिन्न प्रकारची शस्त्रे फेकली.
अर्द्दितो मातृसंघस्तु पीडिताः प्रमथा यदा
मातृगण त्रस्त झाले आणि प्रमथगणही फारच हालअपेष्टा भोगू लागले.
खड्गादिभिः षडर्कांशुः पीडयामास संयुगे
षडर्कांचा तेजस्वी योद्धा त्यांना तलवार व इतर शस्त्रांनी युद्धात छळू लागला.
करान्दिनकरस्यैव चरणौ भास्करस्य च
त्याने सूर्याचे हात आणि भास्कराचे पाय जखमी केले.
वमन्तो रुधिरं तेऽपि नष्टा जर्जर मस्तकाः ५.२.८२.
ते रक्त ओकू लागले, त्यांची मस्तके फोडली गेली आणि ते सर्व नष्ट झाले.