तस्य तद्वचनं श्रुत्वा धर्मस्य च यशस्विनि ददर्श परया भक्त्या पस्पर्श च पुनःपुनः
तीने ते शब्द आणि धर्म ऐकून, मोठ्या भक्तीने त्याचे दर्शन केले आणि पुन्हा पुन्हा स्पर्श केला.
दर्शनात्तस्य लिंगस्य तस्मिल्लिंगे लयं गता
त्या लिंगाचे दर्शन करून, ती त्या लिंगात विलीन झाली.
अन्यजन्मनि पापिष्ठा मुक्ता त्वं पिंगलेक्षणा ।। 5.2.81.
इतर जन्मात जरी तू फार पापी होतीस, तरीही, हे पिंगलनेत्रे, तू मुक्त झालीस.
अतो लोकेषु विख्यातः पिंगलेश्वरसंज्ञकः
म्हणून सर्व लोकांमध्ये तो 'पिंगलेश्वर' या नावाने प्रसिद्ध झाला.
दिशि पश्यंति ये गत्वा पूर्वस्यां पिंगलेश्वरम्
जे लोक पूर्व दिशेला जाऊन पिंगलेश्वराचे दर्शन घेतात,
देवा वश्या भविष्यंति स्वर्गस्तेषां न संशयः
त्यांच्यावर देव प्रसन्न होतात; त्यांना स्वर्ग निश्चित मिळतो, यात शंका नाही.
धर्मो धनेन सहितः कुले तेषां न नश्यति पितॄणामक्षया तृप्तिर्भविष्यति न संशयः
धर्म आणि संपत्ती एकत्र असली, तर त्यांच्या कुळात कधीच नाश होत नाही. त्यांच्या पितरांना अखंड तृप्ती लाभते—यात काहीही शंका नाही.
अश्वमेधसहस्रेण यत्पुण्यं समुदाहृतम्
ज्यामुळे हजार अश्वमेध यज्ञांचे पुण्य मिळते असे सांगितले आहे—
यानि लिंगानि क्षेत्रेऽस्मिन्गोप्यानि प्रकटानि च
या क्षेत्रात जी लिंगे गुप्त किंवा उघडी आहेत—
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितलेले हे सामर्थ्य पापांचा नाश करणारे आहे.
यस्याः श्रवणमात्रेण न नरः कायवान्भवेत्
जिचे फक्त ऐकले तरी माणूस देहधारी राहत नाही—
ब्रह्मणः सृष्टिकामस्य मनोवर्वैस्वतेंऽतरे
ब्रह्मदेवाने सृष्टी करायची इच्छा धरली, त्या वेळी मनु आणि विवस्वान यांच्या मनाच्या मध्ये—
वामादजायतांगुष्ठाद्भार्या तस्य महात्मनः
त्या महान आत्म्याच्या डाव्या अंगठ्यापासून त्याची पत्नी जन्माला आली.
ताः सर्वाश्चानवद्यांगीः कन्याः कमललोचनाः
त्या सर्व कन्या निर्दोष अंगाच्या आणि कमळासारख्या डोळ्यांच्या होत्या.
ददौ स दश धर्माय कश्यपाय त्रयोदश
त्याने दहा कन्या धर्माला आणि तेरा कश्यपाला दिल्या.
रोहिणी वल्लभा जाता तस्य चन्द्रस्य सर्वदा
रोहिणी नेहमीच चंद्राची प्रिय झाली.
चंद्रेणापि तथा शप्तो दक्षः प्राचेतसः कृतः
चंद्रालाही प्राचेतस दक्षाने अशाच प्रकारे शाप दिला.
नामंत्रितोऽहं मोहेन दक्षेण पर्वतात्मजे
हे पर्वतराजकन्ये, दक्षाने मला मोहामुळे बोलावले नाही.
हव्यवाहस्तदा युक्तो वहन्मंत्रैः समीरितः
त्या वेळी अग्निदेव मंत्रांनी प्रेरित होऊन हविर्द्रव्य वाहून नेत होते.
स्मरंत्या पूर्ववैरं तु विज्ञप्तोऽहं त्वया प्रिये ५.२.८२.
पूर्वीचा वैर आठवून, प्रिये, तू मला कळवलेस.
त्वं यज्ञस्त्वं वषट्कारो होताऽध्वर्युस्त्वमेव च
तूच यज्ञ, तूच वषट्कार, तूच होतार आणि तूच अध्वर्यू आहेस.
देवानां भागधेयानि वहत्यग्निरयं भयात्
हा अग्नि भीतीमुळे देवांचे भाग वाहून नेत आहे.
अनुस्मरन्पूर्ववैरं नैव दास्यत्यशासितः
पूर्वीचा वैर आठवून, आज्ञा न मिळाल्यास तो देणार नाही.
ये च यज्ञे समानीता देवा दक्षस्य शंकर
दक्षाच्या यज्ञासाठी जे देव बोलावले गेले, हे शंकर—
एवमुक्ते त्वया देवि मयाप्युक्तं वरानने
हे देवी, तू असे बोलल्यानंतर मीही तुला उत्तर दिलं.
वह्निश्चादेशकारी च देवाः क्रीडनकाः प्रिये
माझ्या आज्ञेप्रमाणे अग्नीने कृती केली आणि देवता खेळण्यासारख्या झाल्या, प्रिये.
ललाटे भ्रुकुटीं कृत्वा प्रोच्छ्वसंत्या पुनःपुनः
तिच्या कपाळावर आठी पडली होती आणि ती पुन्हा पुन्हा जोरात श्वास सोडत होती.
तस्मिन्संमर्द्यमाने तु नासाग्रे पर्वतात्मजे
त्या ठिकाणी तिला दडपलं जात असताना, पर्वतराजकन्ये, तिच्या नाकाच्या टोकावर—
बद्धगोधांगुलित्रा च कवचाबद्धमेखला
तिच्या बोटात सरड्यासारखी अंगठी बांधलेली होती आणि कवचाभोवती कमरपट्टा घट्ट बांधलेला होता.
सहस्रास्या शतभुजा सहस्रचरणोदरी ५.२.८२.
ती हजार मुखांची, शंभर हातांची, हजार पायांची आणि मोठ्या पोटाची होती.