प्रार्थितश्च पुनस्ताभ्यामरुणाचलसंज्ञया
पुन्हा दोघांनी त्याला अरुणाचल या नावाने प्रार्थना केली.
गत्वा पृच्छ महाभागं मद्भक्तिं गौतमं मुनिम्
जा आणि माझ्या भक्त असलेल्या गौतम ऋषीला विचार.
तत्र ते दर्शयिष्यामि तैजसं रूपमात्मनः
तेथे मी तुला माझे तेजस्वी रूप दाखवीन.
इति वाचं समाकर्ण्य निष्कलात्कथितां शिवात्
शिवाच्या अखंड वचनांचे त्यांनी लक्षपूर्वक ऐकले.
अथ देवानृषीन्सर्वान्पश्चात्सेवार्थमागतान्
नंतर सर्व देव आणि ऋषी सेवा करण्यासाठी आले.
तिष्ठतात्रैव वै देवा मुनयश्च दृढव्रताः
तेथेच देव आणि दृढव्रती ऋषी थांबले.
सर्वपापक्षयकरं सर्वसौभाग्यवर्द्धनम्
ते सर्व पापांचा नाश करणारे आणि सर्व सौभाग्य वाढवणारे आहे.
अहं च निष्कलं रूपमास्थायैतद्दिवानिशम् 1.3.1.4.
मीही अखंड रूप धारण करून येथे रात्रंदिवस राहतो.
मत्तपश्चरणाल्लोके मद्धर्मपरिपालनात्
माझ्या पूजेमुळे, पृथ्वीवर माझ्या पावलांमुळे आणि माझ्या धर्माच्या रक्षणामुळे,
सर्वकामप्रदानेन कामाक्षीमिति कामतः
सर्व इच्छा पूर्ण करणारी म्हणून तिला 'कामाक्षी' असे म्हणतात.
अहं हि देवदेवस्य शंभोरव्याहतो जनः
मी खरेच देवांचा देव शंभू याचा अडथळा न येणारा पुत्र आहे.
तत्र गत्वा तपस्तीव्रं कृत्वा शंभुं प्रसाद्य च
तेथे जाऊन कठोर तप करून आणि शंभूला प्रसन्न करून,
इति सर्वान्विसृज्याशु सद्भक्तान्पादसेविनः
मग तिने आपल्या पायांची सेवा करणाऱ्या सर्व खऱ्या भक्तांना लवकरच निरोप दिला.
नित्याभिसेविताऽकारि सखीभिरभियोगतः
तिच्या सख्या नेहमी तिची सेवा करत तिच्या सोबत होत्या.
अंतस्तेजोमयं शांतमरुणाचलनायकम्
आत गेल्यावर तिने तेजस्वी, शांत असा अरुणाचलाचा स्वामी पाहिला.
प्रणम्य स्थावरं लिंगं कौतूहलसमन्विता
कौतुकाने भरून, तिने त्या स्थिर लिंगाला वंदन केले.
अत्रिर्भृगुर्भरद्वाजः कश्यपश्चांगिरास्तथा
तेथे अत्री, भृगु, भरद्वाज, कश्यप आणि अंगिरस हे ऋषी होते.
तपः कुर्वंति सततमपेक्षितवराप्तये 1.3.1.4.
ते सर्व आपल्या इच्छित वरासाठी नेहमी तप करत होते.
दिव्यलिंगमिदं पूज्यमरुणाद्रिरिति स्मृतम्
हे दिव्य लिंग अरुणाद्री म्हणून ओळखले जाते आणि पूजनीय मानले जाते.
अभ्यर्थिता पुनः सर्वैरातिथ्यार्थे महर्षिभिः
मग सर्व महर्षींनी तिला पुन्हा आपली पाहुणचार स्वीकारण्याची विनंती केली.
अयमत्रर्षिभिर्भक्तैर्निर्दिष्टं तमथाभ्यगात्
भक्त ऋषींनी दाखवलेले ते स्थान तिने मग गाठले.
वनांतरं गतेः प्रातः समित्कुशफलाहृतेः
सकाळी समिधा, कुशा आणि फळे गोळा करून ती जंगलात गेली.
शिष्यानादिश्य धर्मात्मा गतश्च विपिनांतरम्
तिने आपल्या शिष्यांना सूचना दिल्या आणि धर्मात्मा त्या दाट जंगलात गेला.
क्व गतो मुनिरित्युक्तैरित आयास्यति क्षणात्
‘मुनि कुठे गेले?’ असे विचारल्यावर, ‘तो लगेच इथे येईल’ असे सांगितले गेले.
अभ्युत्थानेनासनेन पाद्येनार्घेण सूनृतैः
उठून, आसन देऊन, पाय धुण्यासाठी पाणी, अर्घ्य आणि गोड बोलांनी तिचे स्वागत केले.
क्षणं क्षमस्वसूनुस्तामन्ये जग्मुस्तदन्तिकम्
‘क्षणभर थांब बाळा,’ असे तिने सांगितले आणि इतर त्या ठिकाणी गेले.
अभवत्कल्पबहुलो मणिप्रासादसंकुलः
तेथे अनेक रत्नांनी सजलेले सुंदर महाल भरपूर झाले.
अपश्यत्स्वाश्रमं दूरे विमानशतशोभितम् 1.3.1.4.
दूरून त्याने आपला आश्रम शेकडो दिव्य विमानांनी उजळलेला पाहिला.
गौर्याः समागमं सर्वमपश्यज्ज्ञानचक्षुषा
ज्ञानदृष्टीने त्याने गौरीचे सर्व भेटीचे प्रसंग पाहिले.
शिष्यैः शीघ्रचरैर्वृत्तमावेदितमथाशृणोत्
मग त्याच्या वेगवान शिष्यांनी जे काही घडले ते सर्व त्याला सांगितले.