एवमाश्वासितो भूपो ह्यमात्यैर्धर्मकोविदैः
राजाला त्याचे धर्मज्ञ मंत्री समजावू लागले.
वशिष्ठस्य सुतो ज्येष्ठः शक्ति र्वै भक्षितो मया
वसिष्ठांचा ज्येष्ठ पुत्र शक्ती, मीच त्याला गिळले.
तेन पापेन संतप्तः कथं स्वस्थो भवामि वै
त्या पापामुळे मी फारच व्याकुळ झालो आहे, मग मी कसा शांत राहू?
मया पुनर्नृशंसेन सा तथा न तु वर्जिता राक्षसोऽहमनेनैव शरीरेण कुलांतकृत्
पुन्हा माझ्या निर्दयीपणामुळे तिलाही मी सोडले नाही; या देहानेच मी राक्षस झालो, आपल्या कुळाचा नाश करणारा.
जातः कुले रघूणां वै पापात्मा पापसंभवः
रघूंच्या कुळात जन्मलो, पण माझे मन पापी आहे, पापातूनच मी निर्माण झालो.
इति तस्य वचः श्रुत्वा सौदासस्य सुविस्मिताः
सौदासाचे हे बोल ऐकून ते सर्वजण फारच आश्चर्यचकित झाले.
अहो पापमिदं भूरि कृतं पापेन सर्वथा
अरेरे, या पाप्याने सर्व प्रकारे मोठे पाप केले आहे.
तस्मादद्यैव गंतव्यमस्य भूपस्य कारणात्
म्हणून या राजाच्या कारणासाठी आजच आपल्याला इथून जावे लागेल.
इत्युक्त्वा सहितास्तेन तेऽमात्या भृशदुःखिताः 5.2.80.
असे म्हणून ते मंत्री खूप दुःखी होऊन त्याच्यासोबत निघून गेले.
अदृश्यंतीं वधूं दीनां यत्राश्वासयति प्रभुः भयसंविग्नया वाचा वशिष्ठमिदमब्रवीत्
जिथे तो प्रभू दुःखी वधूला धीर देत होता, तिथे भीतीने थरथरणाऱ्या आवाजात त्याने वसिष्ठांना असे सांगितले.
असौ मृत्युरिवोग्रेण दण्डेन वहुगर्वितः
तो मृत्यूसारखा भयंकर दंड घेऊन फार गर्विष्ठ आहे.
तन्निवारयितुं शक्तो नान्यो वै भुवि कश्चन
त्याला रोखण्याची शक्ती या पृथ्वीवर दुसऱ्या कोणाकडेही नाही.
त्राहि मां भग वन्पापादस्माद्दारुणदर्शनात्
भगवान, या भयंकर पाप्यापासून मला वाचवा.
नैतद्रक्षो भयं यस्मात्पश्यसि त्वमुपस्थितम्
तुला या गोष्टीचे भय बाळगायचे कारण नाही, कारण तूच हे संकट ओळखले आहेस.
स एषोऽस्मिन्वनोद्देशे समा यातो ममांतिकम् वारयामास तेजस्वी हुंकारेण नृपोत्तमम्
तो या वनात वर्षभर माझ्या जवळ आला, पण त्या तेजस्वी राजाने हुंकाराने त्याला थांबवले.
मन्त्रपूतेन च ततः समभ्युक्ष्य च वारिणा
मग मंत्राने शुद्ध केलेल्या पाण्याने त्याच्यावर शिंपडले.
प्रतिलभ्य ततः संज्ञामभिवाद्य कृतांजलिः
नंतर शुद्धीवरून भानावर येऊन, त्याने हात जोडून वंदन केले.
सौदासोऽहं महाभाग दासोऽहं तव सुव्रत
महाभागा, मी सौदास आहे; सुव्रत, मी तुझा दास आहे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नृपस्य द्विजसत्तमः राजानं प्रत्युवाचेदं विनयावनतं तथा ।। 5.2.80.
राजाच्या त्या शब्दांना ऐकून, श्रेष्ठ ब्राह्मणाने नम्रपणे वाकलेल्या राजाला असे उत्तर दिले.
ज्ञातमेव यथाकालं गच्छ राजन्कुश स्थलीम्
हे राजन, हे सर्व मला आधीच माहीत आहे. योग्य वेळी तू कुश क्षेत्री जा.
राजसंपत्करं दिव्यं पुत्रपौत्रविवर्द्धनम् तस्य दर्शनमात्रेण विपाप्मा च भविष्यसि
तेथे एक दिव्य लिंग आहे, जे राजसंपत्ती वाढवते आणि पुत्र-पौत्रांची भर घालते. त्याचे केवळ दर्शन घेतल्याने तुझ्या सर्व पापांचा नाश होईल.
दुःस्वप्नजं भयं घोरं विनंक्ष्यति न संशयः
वाईट स्वप्नांमुळे निर्माण होणारे भयंकर भय नक्कीच नाहीसे होईल, यात शंका नाही.
इत्युक्तो गुरुणा भूयो वशिष्ठेन महात्मना ददर्श तत्र तल्लिंगं दुष्टदुःस्वप्ननाशनम्
महात्मा वसिष्ठ गुरुजींनी पुन्हा असे सांगितल्यावर, त्याने तेथे ते लिंग पाहिले, जे वाईट व दुष्ट स्वप्नांचा नाश करणारे होते.
नष्टाः सर्वेपि दुःस्वप्नाः सुस्वप्नाश्चाभवंस्तदा अयोध्यायां गतो राज्यं चकार मुदितस्तदा
सर्व वाईट स्वप्ने नाहीशी झाली आणि फक्त शुभ स्वप्नेच दिसू लागली. मग अयोध्येला जाऊन राजा आनंदाने राज्य करू लागला.
तदाप्रभृति देवोऽयं सुस्वप्नेश्वरसंज्ञकः
त्या वेळेपासून हा देव 'सुस्वप्नेश्वर' या नावाने प्रसिद्ध झाला.
अष्टम्यां च चतुर्दश्यां देवं स्वप्नेश्वरं शिवम् आजन्मप्रभवं तेषां दुःस्वप्नं च विनश्यति
अष्टमी आणि चतुर्दशीला जे शिवस्वरूप स्वप्नेश्वराची पूजा करतात, त्यांची जन्मभरातील सर्व वाईट स्वप्ने नष्ट होतात.
स एव सर्वदा पूज्य इह लोके परत्र च
हा देव नेहमी या जगात आणि पुढील जन्मातही पूजनीय आहे.
यं यं काममभिध्याय मनसाभिमतं नरः
कोणताही मनुष्य आपल्या मनात ज्या ज्या इच्छा धरतो—
नियमेन प्रपश्यंति देवं स्वप्नेश्वरं सदा 5.2.80.
जो नियमाने स्वप्नेश्वराचे दर्शन घेतो, त्याला त्या त्या इच्छा नेहमीच पूर्ण होतात.
भक्तिहीनः क्रियाहीनो यः पश्यति प्रसंगतः
ज्याच्यात भक्ती नाही किंवा जो विधी करत नाही, पण योगायोगाने त्याचे दर्शन घेतो—