ताडितो हदयेत्यर्थं चरणैर्वज्रसंनिभैः
वज्रासारख्या पायांनी छातीवर जबरदस्त मार बसला.
करालैः कंटकैः कृष्णैः पुरुषैरुद्यतायुधैः
भीषण, काळ्या, काटेरी शस्त्रांनी सज्ज असलेल्या पुरुषांनी मला घेरलं होतं.
एवमेतन्मया दृष्टमिमांरात्रिं भयावहाम्
अशी ही भीतीदायक रात्र मी स्वतः पाहिली.
इमां तु दुःस्वप्नगतिं निरीक्ष्य वै ह्यनेकरूपामविचिंतितां पुरा
ही भयानक, अनेक रूपांची आणि कल्पनेपलीकडची स्वप्नातील यात्रा मी पाहिली.
नृपस्य वचनं श्रुत्वा अमात्या भृशदुःखिताः
राजाचं बोलणं ऐकून मंत्री फारच दुःखी झाले.
सौरि सूर्यकुजाक्रांतं नगरं दृश्यतेऽधुना
आता हे नगर शनि, सूर्य आणि मंगळ यांच्या प्रभावाखाली आल्यासारखं दिसतं.
करणानि न शस्यंते मुहूर्त्ता दारुणाभवन्
इंद्रिये नीट काम करत नाहीत; काळही कठीण झाला आहे.
आश्वासयंतो राजानमिदं वचनमब्रुवन्
त्यांनी राजाला धीर देत असे शब्द सांगितले.
दृश्यंते भाविताः पुंसि स्वप्ने धातुवशेन हि 5.2.80.
स्वप्नात असे दृश्ये शरीरातील घटकांच्या प्रभावामुळे दिसतात.
एभिस्ततो मोक्ष्यसे त्वं मानसादधिविभ्रमात्
या सर्व मानसिक अस्वस्थतेतून तू मुक्त होशील.
एवमाश्वासितो भूपो ह्यमात्यैर्धर्मकोविदैः
राजाला त्याचे धर्मज्ञ मंत्री समजावू लागले.
वशिष्ठस्य सुतो ज्येष्ठः शक्ति र्वै भक्षितो मया
वसिष्ठांचा ज्येष्ठ पुत्र शक्ती, मीच त्याला गिळले.
तेन पापेन संतप्तः कथं स्वस्थो भवामि वै
त्या पापामुळे मी फारच व्याकुळ झालो आहे, मग मी कसा शांत राहू?
मया पुनर्नृशंसेन सा तथा न तु वर्जिता राक्षसोऽहमनेनैव शरीरेण कुलांतकृत्
पुन्हा माझ्या निर्दयीपणामुळे तिलाही मी सोडले नाही; या देहानेच मी राक्षस झालो, आपल्या कुळाचा नाश करणारा.
जातः कुले रघूणां वै पापात्मा पापसंभवः
रघूंच्या कुळात जन्मलो, पण माझे मन पापी आहे, पापातूनच मी निर्माण झालो.
इति तस्य वचः श्रुत्वा सौदासस्य सुविस्मिताः
सौदासाचे हे बोल ऐकून ते सर्वजण फारच आश्चर्यचकित झाले.
अहो पापमिदं भूरि कृतं पापेन सर्वथा
अरेरे, या पाप्याने सर्व प्रकारे मोठे पाप केले आहे.
तस्मादद्यैव गंतव्यमस्य भूपस्य कारणात्
म्हणून या राजाच्या कारणासाठी आजच आपल्याला इथून जावे लागेल.
इत्युक्त्वा सहितास्तेन तेऽमात्या भृशदुःखिताः 5.2.80.
असे म्हणून ते मंत्री खूप दुःखी होऊन त्याच्यासोबत निघून गेले.
अदृश्यंतीं वधूं दीनां यत्राश्वासयति प्रभुः भयसंविग्नया वाचा वशिष्ठमिदमब्रवीत्
जिथे तो प्रभू दुःखी वधूला धीर देत होता, तिथे भीतीने थरथरणाऱ्या आवाजात त्याने वसिष्ठांना असे सांगितले.
असौ मृत्युरिवोग्रेण दण्डेन वहुगर्वितः
तो मृत्यूसारखा भयंकर दंड घेऊन फार गर्विष्ठ आहे.
तन्निवारयितुं शक्तो नान्यो वै भुवि कश्चन
त्याला रोखण्याची शक्ती या पृथ्वीवर दुसऱ्या कोणाकडेही नाही.
त्राहि मां भग वन्पापादस्माद्दारुणदर्शनात्
भगवान, या भयंकर पाप्यापासून मला वाचवा.
नैतद्रक्षो भयं यस्मात्पश्यसि त्वमुपस्थितम्
तुला या गोष्टीचे भय बाळगायचे कारण नाही, कारण तूच हे संकट ओळखले आहेस.
स एषोऽस्मिन्वनोद्देशे समा यातो ममांतिकम् वारयामास तेजस्वी हुंकारेण नृपोत्तमम्
तो या वनात वर्षभर माझ्या जवळ आला, पण त्या तेजस्वी राजाने हुंकाराने त्याला थांबवले.
मन्त्रपूतेन च ततः समभ्युक्ष्य च वारिणा
मग मंत्राने शुद्ध केलेल्या पाण्याने त्याच्यावर शिंपडले.
प्रतिलभ्य ततः संज्ञामभिवाद्य कृतांजलिः
नंतर शुद्धीवरून भानावर येऊन, त्याने हात जोडून वंदन केले.
सौदासोऽहं महाभाग दासोऽहं तव सुव्रत
महाभागा, मी सौदास आहे; सुव्रत, मी तुझा दास आहे.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा नृपस्य द्विजसत्तमः राजानं प्रत्युवाचेदं विनयावनतं तथा ।। 5.2.80.
राजाच्या त्या शब्दांना ऐकून, श्रेष्ठ ब्राह्मणाने नम्रपणे वाकलेल्या राजाला असे उत्तर दिले.
ज्ञातमेव यथाकालं गच्छ राजन्कुश स्थलीम्
हे राजन, हे सर्व मला आधीच माहीत आहे. योग्य वेळी तू कुश क्षेत्री जा.