व्रजंत्येव सुदुष्प्राप्यं ब्रह्मसायुज्यमव्ययम्। संप्राप्य तु पुनर्जन्म लभंते मोक्षमव्ययम्
जे भक्त लिंगाची पूजा करतात, ते अत्यंत दुर्मिळ आणि अविनाशी ब्रह्मसायुज्य प्राप्त करतात; ते मिळवल्यावर त्यांना पुन्हा जन्म मिळत नाही, त्यांना कायमचं मुक्ती मिळते.
यः पश्यति नरो लिंगं हनुमत्केश्वरॆ प्रिय
जो कोणी हनुमत्केश्वराच्या ठिकाणी लिंगाचं दर्शन घेतो,
सर्वलोकेषु तस्यैव गतिर्न प्रतिहन्यते
त्याला सर्व लोकांमध्ये कुठेही मार्ग अडवला जात नाही.
बालसूर्यप्रतीकाशविमानेन सुवर्चसा 5.2.79.
बालसूर्यासारख्या तेजस्वी विमानात तो जातो.
विचरत्यविचारेण सर्वलोकान्दिवौकसाम्
तो विवेक न करता सर्व देवांच्या लोकांतून भटकत राहतो.
स्वर्गाच्च्युतः प्रजायेत कुले महति रूपवान्
स्वर्गातून खाली पडल्यावर तो मोठ्या घराण्यात, सुंदर रूप घेऊन जन्म घेतो.
राजा वा राजतुल्यो वा दर्शनादस्य जायते
त्याला पाहिल्यावर कुणीही राजा किंवा राजासमान होतो.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पापांचा नाश करणारे हे सामर्थ्य मी तुला सांगितले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवन्त्यखण्डे चतुरशीतिलिंगमाहात्म्य उमामहेश्वरसंवादे हनुमत्केश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनाशीतितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यात, उमा-महेश्वर संवादात, हनुमत्केश्वर महात्म्याचे वर्णन असलेला एकोणऐंशीवा अध्याय येथे संपला.
आशीतिकं विजानीहि देवं स्वप्नेश्वरं प्रिये
प्रियेला, स्वप्नांचा स्वामी असलेल्या आशीतिक या देवतेला तू ओळख.
कल्माषपादेति ख्यातो लोके राजा बभूव ह
तो लोकांत काळमाषपाद नावाने प्रसिद्ध राजा झाला.
स कदाचिद्वने राजा वशिष्ठसुतमौरसम् मार्गस्थितं तपोनिष्ठमपगच्छेति चाब्रवीत्
एकदा त्या राजाने, वनात वाटेवर उभ्या असलेल्या, तपश्चर्येला समर्पित असलेल्या वसिष्ठांच्या सख्ख्या पुत्राला, 'वाट सोड' असे सांगितले.
अमुंचंतं तु पंथानं तमृषिं नृपसत्तमः
पण त्या उत्तम राजाने त्या ऋषीला रस्ता जाऊ दिला नाही.
कशाप्रहाराभिहतस्ततः स मुनिपुंगवः
मग त्या श्रेष्ठ ऋषीला चाबकाने मारले गेले.
हंसि राक्षसवद्यस्माद्राजापसद तापसम्
राजा, तू राक्षसासारखा तपस्व्याचा वध केलास म्हणून—
सततं पिशितासक्तश्चरिष्यसि महीमिमाम्
तू नेहमीच या पृथ्वीवर मांसाच्या आसक्तीत भटकशील.
जगाम शरणं शक्तिं प्रसादयितुम र्हयत् प्रसाद्यमानो भूपेन तदा तेनापि भक्षितः
त्याने शक्तीकडे जाऊन शरण मागितले आणि प्रसन्न करण्याचा प्रयत्न केला; पण राजा प्रयत्न करत असतानाच त्याने त्याला गिळले.
शक्तिं तं भक्षयित्वा तु वशिष्ठस्यापरान्तु तान्
शक्तीला गिळल्यानंतर त्याने वसिष्ठांचे इतर पुत्रही संपवले.
तदाप्रभृति संजातः पुरुषादो नृपोत्तमः ।। 5.2.80.
त्या वेळेपासून तो श्रेष्ठ राजा नरभक्षक झाला.
दृष्ट्वा भयानकान्स्वप्नान्स राजा पर्य्यतप्यत
भयंकर स्वप्नं पाहून तो राजा फार त्रस्त झाला.
अथाप्युक्तममात्यैश्च किं करोषि महीपते
मग मंत्र्यांनी विचारले, 'राजा, तू हे काय करतो आहेस?'
स राजा कथयामास दुःस्वप्नाननुपूर्वशः
त्या राजाने मग आपली वाईट स्वप्नं एकामागोमाग एक सांगितली.
उपरुद्धां च जगतीं घनेन तमसा वृताम्
जग हे दाट अंधारानं वेढलेलं होतं, सर्वत्र अंधार पसरलेला होता.
पतंतमद्रिशिखरात्कलुषे गोमये ह्रदे
मी डोंगराच्या शिखरावरून घाणेरड्या, चिखलाच्या तळ्यात पडत होतो.
तैलेनाभ्यक्तसर्वांगस्तैलमेवावगाहयन्
माझ्या सर्व अंगाला तेल लावलेलं होतं आणि मी पूर्णपणे तेलात बुडालो होतो.
गायंति प्रमदा रक्ता रक्तमाल्यानुलेपनाः
लाल फुलांच्या माळा आणि अंगाला सुगंधी लेप लावलेल्या, प्रेमळ स्त्रिया गाणी गात होत्या.
ताभिराकृष्यमाणोऽपि नीतोऽहं दक्षिणां दिशम्
त्या मला ओढत असतानाही, मी दक्षिण दिशेला नेला जात होतो.
पांसुकर्दमयोर्मध्ये मग्नोहं लोहयंत्रितः
मी वाळू आणि चिखलाच्या मध्ये बुडालो होतो, लोखंडी यंत्रांनी त्रास दिला जात होता.
सृगालैर्भक्ष्यमाणश्च स्थितो मद्गुरमस्तके 5.2.80.
मी मान खाली घालून उभा होतो, आणि कोल्हे मला फाडत होते.
नदीं निमग्नो निश्चेष्टो जलहीनां महीसमाम्
मी नदीत बुडालो होतो, शरीर हलू शकत नव्हतं, जणू पाण्याविना पडलेली जमीन.