स्कन्दपुराणम्

इत्युक्ता सा नृपतिना पित्रा प्रोक्ता पुनःपुनः

राजाने, म्हणजेच तिच्या वडिलांनी, तिला पुन्हा पुन्हा सांगितलं.

जहास चातिहासेन पुनः श्वासांश्च मुंचति

ती मोठ्याने हसली आणि मग वारंवार उसासे टाकू लागली.

तामवस्थां गतां दृष्ट्वा पुत्री मुन्मत्ततां गताम्

आपली मुलगी अशा अवस्थेत, जणू काही वेड लागल्यासारखी बघून—

भूतेन वा पिशाचेन मत्सुता लक्षणैर्युता

'माझी मुलगी, शुभ लक्षणांनी युक्त असली तरी, कदाचित भूत किंवा पिशाच्चाने ग्रासली असावी,' असं त्याला वाटलं.

तदा प्रोक्तस्तया पुत्र्या मा तात विमना भव

मग त्याच्या मुलीने सांगितलं, 'बाबा, तुम्ही मनात खचू नका.'

न पिशाचेन यक्षेण तव कन्या महीपते

राजा, तुमची मुलगी ना पिशाच्चाने, ना यक्षाने ग्रासलेली आहे.

प्राग्ज्योतिषे पुरे विप्रो हरस्वामी बभूव ह

प्राग्ज्योतिष या नगरीत हरस्वामी नावाचा एक ब्राह्मण होता.

रूपयौवनसंपन्ना तस्य नाहं प्रिया विभो

माझ्यात सौंदर्य आणि तारुण्य असलं तरी, प्रभो, मी त्याला प्रिय नव्हते.

नान्यस्य कस्यचिद्द्वेष्टा मुक्त्वा मां पृथिवीपते

राजा, त्याने माझ्याशिवाय दुसऱ्या कुणावरही द्वेष केला नाही.

अहमूढां कुलीनेन द्विजेनातिगुणेन च 5.2.78.

मी कुलीन असूनही त्या अत्यंत गुणी ब्राह्मणामुळे गोंधळून गेले.

तेन मे वल्लभो राजन्न चाहं तस्य वल्लभा

राजा, तो मला प्रिय झाला, पण मी त्याला प्रिय नव्हते.

नान्यत्र कुरुते भावं ब्रह्मचर्यव्रते स्थितः अपृच्छं प्रमदास्तात यास्त्यक्ताः पतिभिः किल

तो ब्रह्मचर्यव्रत पाळत असल्याने कुठेही मन लावत नाही. बाबा, मी ज्या स्त्रिया पतीने टाकल्या आहेत त्यांना विचारलं.

ताभिरुक्ता ह्यहं भूप वश्यो भर्त्ता भविष्यति

राजा, त्या स्त्रियांनी मला सांगितलं, 'पती शेवटी आपल्या वश होईल.'

भेषजैर्विविधैश्चूर्णैर्मंत्रैर्मोहकरैः परैः

विविध औषधं, चूर्णं आणि मोह करणारे मंत्र यांच्या मदतीने,

ततोऽहं त्वरिता गत्वा तासां वाक्येन भूपते

राजा, मग मी त्यांच्या सांगण्यावरून लगेच तिथे गेले.

प्रदोषे पयसा युक्तश्चूर्णो भर्त्तरि योजितः

संध्याकाळी, दूधात मिसळलेलं चूर्ण मी माझ्या नवऱ्याला दिलं.

यदा पीतश्च चूर्णस्तु मन्त्रेणातीव गुंठितः

तो मंत्राने पूर्णपणे झाकलेलं चूर्ण प्यायला तेव्हा,

द्वारदेशे स्थितः क्रंदन्दासोऽस्मि तव शोभने

सुंदरिणी, मी दाराजवळ उभी राहून रडत होते, तुझी दासी म्हणून.

तत्तस्य रुदितं ज्ञात्वा मंत्रमाहात्म्यतो नृप

राजा, त्याचं रडणं मंत्राच्या प्रभावामुळे आहे हे मला समजलं.

ततः प्रभृति कांतो मे वश्योऽभूद्भवने स्थितः 5.2.78.

त्या क्षणापासून माझा प्रियकर घरात माझ्या वश झाला.

ताम्रभ्राष्ट्रे च दग्धाहं युगानि दश पंच च छेदिता कालसूत्रेण पीडिता घ्राणयंत्रके

मी तांब्याच्या भांड्यात जाळली गेले, पंधरा युगं तुकड्या-तुकड्यांनी काळाच्या दोऱ्याने छाटली गेले, आणि नाक दाबणाऱ्या यंत्राने त्रास दिला गेला.

क्वाथीभूता तप्ततैलैर्घटे दर्व्याथ लोडिता

उकळत्या तेलाच्या भांड्यात मला उकळलं गेलं, आणि मोठ्या चमच्याने हलवलं गेलं.

दलिता दंतदलने दग्धाहं रौरवे भृशम्

दातांनी चिरडली गेले, आणि रौरव नरकात भयंकर जळाले.

यान्यापि युवती तात भर्तुर्वश्यं समाचरेत्

बाळा, जी कोणतीही तरुण स्त्री नवऱ्याला वश करायचा प्रयत्न करते,

भर्त्ता नाथो गुरुर्भर्ता भर्त्ता वै दैवतं परम्

नवरा हा स्वामी आहे, नवरा हा गुरु आहे, नवरा खरोखरच सर्वश्रेष्ठ दैवत आहे.

तुष्टे भर्त्तरि नारीणां तुष्टाः स्युः सर्वदेवताः भस्मीभवति सा नारी यया भर्त्ता न तोषितः

नवरा समाधानी असेल तर सर्व देवता स्त्रीवर प्रसन्न होतात; पण जी स्त्री नवऱ्याला संतुष्ट करत नाही, ती जणू राख होते.

यस्य प्रसादात्प्राप्यंते भोगाश्च विविधाः सदा

ज्याच्या कृपेने नेहमी वेगवेगळे सुख उपभोगता येतात,

तिर्यग्योनिशतं याति कृमिपक्षिशतानि च

ती शंभर वेळा पशूंच्या गर्भात, आणि शेकडो वेळा किडे-पक्ष्यांच्या जन्मात जाते.

एवं पुनर्मया भुक्ता नरका भृशदारुणाः

अशा प्रकारे मी पुन्हा पुन्हा अत्यंत भीषण नरक भोगले.