मया संश्लेषितः स्नेहादुत्संगेऽप्यधिरोपितः
मी प्रेमाने त्याला मिठी मारली आणि मांडीवरही घेतला.
ये पश्यंति नरा लिंगं त्वया संपूजितं भुवि 5.2.77.
जे पुरुष पृथ्वीवर तुझ्या हातून पूजलेलं लिंग पाहतात,
गणाध्यक्षा भविष्यंति सर्वकामैरलंकृताः
ते सर्व इच्छित सुखांनी युक्त, गणांचे प्रमुख होतात.
दर्शनात्क्षीयते पापमैहिकं पूर्वकं तथा
त्याच्या दर्शनाने या जन्मातील आणि मागील पाप नष्ट होतं.
यः पूजयेच्चतुर्द्दश्यामष्टम्यां सोमवासरे
जो कोणी चतुर्दशी, अष्टमी किंवा सोमवारी त्याची पूजा करतो,
पैतृकैर्मातृकैः सार्द्धं कुलैस्तु सप्तभिर्युतः
तो पित्याच्या, आईच्या आणि सात कुलांसह मिळून,
पुष्पदंतेश्वरं दृष्ट्वा सोऽश्वमेधफलंलभेत्
पुष्पदंतेश्वराचं दर्शन घेऊन अश्वमेध यज्ञाचं फळ मिळवतो.
मृतो गांधर्वलोके तु याति विद्याधरैर्वृतः नियमेन गणाध्यक्ष जायते ब्रह्मणो दिनम्
मृत्यूनंतर तो गंधर्व लोकात विद्याधरांनी वेढलेला जातो; नियमाने ब्रह्मदेवाच्या दिवशी गणांचा प्रमुख म्हणून जन्म घेतो.
ऐश्वर्यं सप्तलोकेषु भुक्त्वा भोगान्यथाक्रमम्
सातही लोकांत राज्य भोगून, तो योग्य त्या क्रमाने सर्व सुखांचा अनुभव घेतो.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पाप नष्ट करणारं हे सामर्थ्य मी तुला सांगितलं.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम् आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्य उमामहेश्वरसंवादे पुष्पदन्तेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्त सप्ततितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेत, पाचव्या अवंतीखंडात, चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यात, उमा-महेश्वर संवादात, पुष्पदंतेश्वर महात्म्याचं वर्णन असलेला सत्त्याहत्तरावा अध्याय संपला.
यस्य दर्शनमात्रेण तीर्थयात्राफलं लभेत्
ज्याच्या केवळ दर्शनाने तीर्थयात्रेचं फळ मिळतं,
शाकले नगरे देवि चित्रसेनो महीपतिः
शाकल या नगरीत, देवी, चित्रसेन नावाचा राजा होता.
तस्य चन्द्रप्रभा भार्या प्राणे भ्योऽपि गरीगसी
त्याची पत्नी चंद्रप्रभा, प्राणाहूनही प्रिय होती.
अपुत्रस्यापि नृपतेः पुत्री जाता मनोरमा
राजा मुलगा नसतानाही त्याला मनोरमा नावाची मुलगी झाली.
सर्वलक्षणसंपन्ना कन्या लावण्यवत्यपि
ती कन्या सर्व गुणांनी संपन्न आणि सौंदर्यसंपन्न होती.
वैराग्याद्ब्रह्मचर्यं च चचार तनुमध्यमा
वैराग्यामुळे त्या सडपातळ स्त्रीने ब्रह्मचर्याचं पालन केलं.
उत्संगे च निजे कृत्वा मूर्ध्नि चाघ्राय हर्षितः
त्याने तिला आपल्या मांडीवर बसवलं आणि तिच्या डोक्याचा सुगंध घेत आनंदित झाला.
नृपाय नृपपुत्राय संमताय द्विजाय वा हर्षेण चावृतो राजा पुनः पप्रच्छ तां सुताम्
राजा, राजपुत्र किंवा मान्य ब्राह्मण यांना—असा आनंदाने भरून, राजाने पुन्हा आपल्या मुलीला विचारलं.
पृष्टा च सा यदा देवी न चोवाच नृपं प्रति
ती देवी विचारली असता, तिने राजाला काहीच उत्तर दिलं नाही.
यदि मद्वचनं पुत्रि प्रतिभाति न सांप्रतम् 5.2.78.
माझ्या मुली, जर तुला या वेळी माझं बोलणं पसंत पडत नसेल—
इत्युक्ता सा नृपतिना पित्रा प्रोक्ता पुनःपुनः
राजाने, म्हणजेच तिच्या वडिलांनी, तिला पुन्हा पुन्हा सांगितलं.
जहास चातिहासेन पुनः श्वासांश्च मुंचति
ती मोठ्याने हसली आणि मग वारंवार उसासे टाकू लागली.
तामवस्थां गतां दृष्ट्वा पुत्री मुन्मत्ततां गताम्
आपली मुलगी अशा अवस्थेत, जणू काही वेड लागल्यासारखी बघून—
भूतेन वा पिशाचेन मत्सुता लक्षणैर्युता
'माझी मुलगी, शुभ लक्षणांनी युक्त असली तरी, कदाचित भूत किंवा पिशाच्चाने ग्रासली असावी,' असं त्याला वाटलं.
तदा प्रोक्तस्तया पुत्र्या मा तात विमना भव
मग त्याच्या मुलीने सांगितलं, 'बाबा, तुम्ही मनात खचू नका.'
न पिशाचेन यक्षेण तव कन्या महीपते
राजा, तुमची मुलगी ना पिशाच्चाने, ना यक्षाने ग्रासलेली आहे.
प्राग्ज्योतिषे पुरे विप्रो हरस्वामी बभूव ह
प्राग्ज्योतिष या नगरीत हरस्वामी नावाचा एक ब्राह्मण होता.
रूपयौवनसंपन्ना तस्य नाहं प्रिया विभो
माझ्यात सौंदर्य आणि तारुण्य असलं तरी, प्रभो, मी त्याला प्रिय नव्हते.
नान्यस्य कस्यचिद्द्वेष्टा मुक्त्वा मां पृथिवीपते
राजा, त्याने माझ्याशिवाय दुसऱ्या कुणावरही द्वेष केला नाही.