व्यालेंद्रा व्याकुलीभूता लुलिताश्चाचलेश्वराः
महासर्प घाबरले आणि पर्वतांचे स्वामीही हलले.
अयोनिजः शिनिर्विप्रः पुत्रमिच्छत्ययोनिजम् 5.2.77.
गर्भाशिवाय जन्मलेला शिनि ऋषी, त्यालाही गर्भाशिवाय जन्मलेला पुत्र हवा आहे.
त्वं तपस्त्वं परं धाम शिखिचंद्रार्कलोचन
तूच तप, तूच सर्वोच्च धाम आहेस, शिखी, चंद्र आणि सूर्यसारखी डोळे असलेला.
सुरासुरगुरो किं न पुत्रमस्मै प्रयच्छसि
देव आणि दानवांचे गुरु, तू त्याला पुत्र का देत नाहीस?
शिनेः पुत्रप्रदानं त्वं कुरु मद्वचनाच्छिव
शिवा, माझ्या शब्दावर शिनिला पुत्र दे.
तेजांसि ज्योतिषामेव महतां च विधिस्थितः
ताऱ्यांचे आणि महान लोकांचे तेज नियमानुसार स्थिर आहे.
त्वद्भक्तस्य च देवेश व्यर्थः कस्मात्परिश्रमः
देवतांचा स्वामी, तुझ्या भक्ताचा परिश्रम व्यर्थ का जावा?
त्वत्परस्य न देवश युक्ता दुःखविभीषिका
देवतांचा स्वामी, तुझ्यावर प्रेम करणाऱ्याला दुःखाची भीती योग्य नाही.
विप्रार्थमनुकंपार्थं पुत्रार्थं च विशेषतः
ब्राह्मणाच्या मागणीसाठी, दयेमुळे आणि विशेषतः पुत्रासाठी.
रुद्राश्च हरभक्ताश्च कूष्मांडा गगनेचराः
रुद्र, हराचे भक्त, कूष्मांड आणि आकाशात संचार करणारे जीव होते.
अन्ये च विविधाकाराः कालास्या हरिपिंगलाः
इतरही अनेक प्रकारचे, काळासारखे तोंड असलेले, पिंगट आणि पिवळसर रंगाचे होते.
नीलग्रीवा कृष्णमुखाः पिंगधौतजटासटाः 5.2.77.
काहींची गळा निळी, तोंड काळे, आणि जटा पिंगट व पांढऱ्या रंगाच्या होत्या.
घंटाकर्णो विशाखश्च परिशेषा गणाश्च ये
घण्टाकर्ण, विशाख आणि उरलेले गण,
शूलचंद्रधराः सर्वे सर्वे तुल्यपराक्रमाः
सर्व त्रिशूळ व चंद्र धारण करणारे, सर्व एकसारखे शूर,
स्तुवंतो विविधैः स्तोत्रैरूचुरेवं समाहिताः
त्यांनी एकाग्र मनाने विविध स्तोत्रांनी स्तुती केली.
गणानां वचनं श्रुत्वा ज्ञात्वा भक्तिं च तादृशीम्
गणांचे बोल ऐकून आणि त्यांची अशी भक्ती ओळखून,
पुत्रार्थं तप्यति तपः शिनिर्ब्राह्मणसत्तमः
पुत्रासाठी श्रेष्ठ ब्राह्मण शिनि कठोर तप करत आहे.
तस्याहं संप्रदास्यामि सर्वान्कामा न्यथेप्सितान्
त्याला मी आता त्याच्या इच्छेप्रमाणे सर्व हवे ते वर देईन.
मद्वाक्यं क्रियतां सद्यो विप्रः क्लेशाद्विमुच्यताम्
माझे वचन ताबडतोब पाळा आणि त्या ब्राह्मणाला दुःखातून मुक्त करा.
मदीयं वचनं श्रुत्वा सर्वे कंपितकंधराः
माझे बोल ऐकून सर्वजण घशात कंप येऊन उभे राहिले.
न कश्चिद्भाषते किंचिन्न कश्चिद्वीक्षते तदा
त्या क्षणी कुणीच काही बोलले नाही, कुणी वरही पाहिले नाही.
मम चित्तमविज्ञाय गणानामनुकंपया 5.2.77.
माझ्या मनाचा अंदाज न येता, गणांवर दया म्हणून,
इह स्थास्यंति सततं त्वत्समीपे न संशयः
ते नेहमीच तुझ्या जवळ राहतील, यात शंका नाही.
हीनां रजोऽधिकां दीनां तमोबहुलधारिणीम्
अधम, रजोगुणी, दुःखी आणि अंधकाराने भरलेली,
ब्रुवन्नेवं भ्रमेणैव भाव्यर्थेन प्रणोदितः
असे बोलताना, गोंधळामुळे, खऱ्या अर्थाने प्रवृत्त होऊन,
पत त्वं मानुषे लोके यस्मान्मे विप्रियं कृतम्
तू मानवांच्या जगात पड, कारण तू माझ्या मनास न पटणारे केलेस.
विप्रस्य पुत्रतां तूर्णं पुत्र गच्छ ममाज्ञया
माझ्या आज्ञेने, त्वरेने त्या ब्राह्मणाचा पुत्र हो.
इत्युक्तो वीरको देवि गतो विप्रस्य पुत्रताम्
देवी, असे सांगितल्यावर वीरक ब्राह्मणाचा पुत्र झाला.
पश्चात्तापेन संयुक्तो निश्वस्य च पुनःपुनः
पश्चात्तापाने भरून तो पुन्हा पुन्हा उसासे टाकू लागला.
प्रभूणामेकचित्तेन ते भृत्या दुर्लभाः स्मृताः
स्वामींशी एकचित्त असणारे असे सेवक फार दुर्मिळ मानले जातात.