अद्यप्रभृति देवोऽयं वडलेश्वरसंज्ञकः
आजपासून हा देव वडलेश्वर या नावाने ओळखला जाईल.
पूजयिष्यंति ये देवं वडलेश्वरसंज्ञकम्
जे वडलेश्वर नावाच्या देवाची पूजा करतील,
दृष्टो हरति पापानि स्पृष्टो राज्यं प्रयच्छति
त्याचे दर्शन घेतल्याने पाप नष्ट होते; स्पर्श केल्याने राज्य मिळते.
कार्त्तिके शुक्लपक्षस्य तिथिर्वै द्वादशी भवेत् 5.2.75.
कार्तिक महिन्यातील शुक्ल पक्षातील द्वादशी ही योग्य तिथी आहे.
दानं तैः सततं दत्तं ते यांति परमं पदम्
जे नेहमी दान देतात, ते परमपदाला पोहोचतात.
तपस्तप्तं भवेत्तैस्तु ते मुक्ता नात्र संशयः
जे तप करतात, त्यांना मुक्ती मिळते; यात शंका नाही.
गाणपत्या भविष्यंति शंकरस्य सदा प्रियाः जायंते मानवा लोके वडलेश्वरदर्शनात्
ते गणपतीचे भक्त होतील, शंकराला नेहमी प्रिय राहतील; वडलेश्वराचे दर्शन घेतल्याने माणसे या जगात जन्म घेतात.
गर्भवासे महाकष्टे यस्य वासो न रोचते
गर्भातील मोठ्या कष्टात ज्याला तेथे राहणे आवडत नाही,
न लिंगेन विना सिद्धिर्दुर्लभं परमं पदम्
लिंगाशिवाय सिद्धी आणि परमपद मिळवणे कठीण आहे.
लिंगार्चन विहीनानां सिद्धिश्चापि सुदुर्लभा
लिंगपूजा न करणाऱ्यांना सिद्धी मिळणे फारच कठीण आहे.
इत्युक्त्वा मणिभद्रोऽपि सुतेन सहितो ययौ
असं म्हणून मणिभद्र आपल्या मुलासह निघून गेला.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, तुझ्या पापांचा नाश करणाऱ्या या सामर्थ्याची कथा तुला सांगितली.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पंचम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्य उमामहेश्वरसंवादे वडलेश्वरमाहात्म्यवर्णनं नाम पंचसप्ततितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील पाचव्या अवंतीखंडात, चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यात, उमा-महेश्वर संवादात 'वडाळेश्वर महात्म्याचे वर्णन' हा पंच्याहत्तरावा अध्याय येथे संपला.
विद्धि पापहरं देवि दर्शनात्कामदं नृणाम्
हे देवी, त्याचे दर्शन पापांचा नाश करते आणि माणसांच्या इच्छा पूर्ण करते, हे जाण.
पुरा देवयुगे देवि प्रजापतिसुते शुभे
हे शुभे, पूर्वी देवयुगात, प्रजापतीच्या कन्ये,
ते भार्ये कश्यपस्यास्तां कद्रूश्च विनता तथा
कश्यपाच्या त्या दोन पत्नी कद्रू आणि विनता होत्या.
कश्यपो धर्मपत्नीभ्यां मुदा परमया युतः
कश्यप आपल्या धर्मपत्नींसोबत मोठ्या आनंदात होता.
हर्षादभ्यधिकां प्रीतिं प्रापतुः स्म वरस्त्रियौ
त्या दोन्ही श्रेष्ठ स्त्रियांना या आनंदामुळे अधिकच समाधान मिळाले.
द्वौ पुत्रौ विनता वव्रे कद्रूपुत्राधिकौ बले
विनतेने कद्रूच्या मुलांपेक्षा बलवान दोन पुत्र मागितले.
तस्यै भर्त्ता वरं प्रादाल्लप्स्यसे पुत्रकोत्तमौ
तिच्या नवऱ्याने तिला वर दिला, 'तुला दोन उत्तम पुत्र मिळतील.'
यथा च प्रार्थितं लब्ध्वा वरं तुष्टाऽभवत्तदा
जशी तिने इच्छा केली तसा वर मिळाल्यावर ती त्या वेळी आनंदी झाली.
कद्रूश्च लब्ध्वा पुत्राणां सहस्रं तुल्यतेजसाम्
कद्रूला समान तेजस्वी हजार पुत्र मिळाले.
ते भार्ये वरसंहृष्टे कश्यपो वनमाविशत् जनयामास चार्वंगी द्वे चांडे विनता तदा ।। 5.2.76.
त्या दोन्ही पत्नी वर मिळाल्याने आनंदी झाल्या. कश्यप वनात गेला आणि विनतेने दोन अंडी दिली.
तयोरंडानि निदधुः प्रहृष्टाः परिचारिकाः
त्यांच्या सेविकांनी आनंदाने ती अंडी ठेवली.
ततः पंचशते काले कद्रूपुत्रा विनिर्गताः
पाचशे वर्षांनंतर कद्रूचे पुत्र बाहेर आले.
ततः पुत्रार्थिनी देवी व्रीडिता सा तपस्विनी
मग पुत्रांची इच्छा असलेली देवी लाजली आणि तिने तप सुरू केले.
पूर्वार्द्धकायसंपन्नमितरेणा प्रकाशितम्
त्यातील एक अंडे अर्धवट शरीराने प्रकट झाले.
योऽहमेवं कृतो मातस्त्वया लोभपरीतया
आई, तुझ्या लोभामुळे तू मला असं अपूर्ण केलंस.
पंचवर्षशतान्यस्या यया विस्पर्द्धसे सदा
पाचशे वर्षं तुझं तिच्याशी नेहमी स्पर्धा चालू आहे.
यद्येनमपि मातस्त्वं मामिवांडविभेदनात्
आई, जरी तू माझ्यासारखी अंड फोडल्यामुळे—