एवं स राक्षसैर्घोरैर्वडलो विनिवारितः
अशा प्रकारे, वडळा याला त्या भयंकर राक्षसांनी थांबवले.
कदर्थीकृत्य तु स तान्राक्षसान्भीमविक्रमः
पण त्या राक्षसांना त्रास देऊन, तो भयंकर पराक्रमी—
गृह्णीत बध्नीत निकृन्ततैनं पिबाम खादाम च वृत्तहीनम्
त्याला पकडा, बांधा, कापा—हा नीतीहिन आहे, त्याला प्यायचं, खायचं!
ततः स गुर्वीं यमदण्डकल्पां महागदां कांचनपट्टनद्धाम् 5.2.75.
मग त्याने यमाच्या दंडासारखी जड, सोन्याच्या पट्ट्यांनी बांधलेली मोठी गदा उचलली.
ते तस्य वीर्यं च वलं च दृष्ट्वा विद्याबलं बाहुबलं तथैव
त्यांनी त्याचं सामर्थ्य, बळ, विद्या आणि हाताचं बळ पाहिलं.
विदार्यमाणास्तत एव तूर्णमाकाशमास्थाय विमूढसंज्ञाः
तो त्यांना पटकन फाडून टाकताच, ते गोंधळून आकाशात पळाले.
स शक्रवद्दानवदैत्यसंघान्विक्रम्य जित्वा मदनाभितप्तः
तो इंद्रासारखा दानव आणि दैत्यांच्या सैन्यावर विजय मिळवून, प्रेमबाणांनी जरी त्रस्त असला तरी, त्यांना हरवला.
ततस्तु ते रक्षपालाः समेत्य धनेश्वरं वै वडलेन नुन्नाः
मग ते राक्षसांचे रक्षक एकत्र जमले आणि धनाच्या देवतेसमोर वडाळानं त्यांना हरवलं.
तेषां तु वचनं श्रुत्वा मणिभद्रो महायशाः
त्यांचं बोलणं ऐकून, मोठ्या कीर्तीचा मणिभद्र,
यस्मात्सा नलिनी रम्या सेविता वडलेन तु
कारण ती रमणीय नलिनी वडाळानं उपभोगली होती,
तस्मात्पुत्रो मदीयस्तु सर्वभागविवर्जितः
म्हणून माझ्या मुलाला सर्व सुख-समृद्धीपासून वंचित राहावं लागेल.
इति शप्तस्तदा जातो वडलो भोगवर्जितः
त्या वेळी शाप मिळाल्यामुळे वडाळा उपभोगापासून वंचित जन्माला आला.
पीडितः क्षयरोगेण न शशाक विचेष्टितुम्
क्षयरोगानं त्रस्त झाल्यामुळे तो हलूही शकत नव्हता.
चिंतयामास सहसा शापमत्यद्भुतं महत् 5.2.75.
त्याला अचानक तो मोठा आणि अद्भुत शाप आठवू लागला.
कथं शप्तोऽस्मि तातेन मणिभद्रेण वल्लभः
मी वडाळ्याचा लाडका असूनही, मणिभद्र या वडिलांनी मला कसा शाप दिला?
धन्योऽसौ मणिभद्रोऽपि मत्तातो येन भूतले
माझे वडील मणिभद्र धन्य आहेत, ज्यांनी मला पृथ्वीवर जन्म दिला.
वडलेन पुनः प्रोक्तं धन्योऽहं प्रभुकारणात्
वडाळा पुन्हा म्हणाला, 'माझ्या स्वामीमुळे मी धन्य आहे.'
अन्यायेन यथाकामं प्रारब्धः संचितश्चिरम्
अन्यायाने, माझ्या इच्छेनुसार, मी जुने पाप केले.
एवं विलपतस्तस्य वडलस्य वरानने ददर्श पुत्रं पंग्वंधं क्षयरोगप्रपीडितम्
असं वडाळा दुःखाने बोलत असताना, सुंदर मुखवाली, त्याने आपला मुलगा पांगळा आणि क्षयरोगाने त्रस्त पाहिला.
निःश्वसंतं सुदुःखार्त्तं विल पंतं पुनःपुनः मया कुपित्रा हा वत्स शप्तस्त्वं प्रभुकारणात्
तो खोल दु:खात, वारंवार हळहळत आणि सुस्कारे टाकत म्हणाला, 'माझ्या रागामुळे, वत्सा, स्वामीच्या कारणानं मी तुला शाप दिला.'
त्वयेयं नलिनी रम्या धन दस्यातिवल्लभा
ही रमणीय नलिनी, धनाच्या देवतेला फार प्रिय असलेली, तुझ्यामुळे उपभोगली गेली.
तस्मात्पुत्र मया शप्तो न मिथ्या स भविष्यति
म्हणून, मुला, मी तुला शाप दिला आहे; तो व्यर्थ जाणार नाही.
स्वाम्यर्थे यः प्रियान्प्राणान्परित्यजति संगरे
जो आपल्या स्वामीसाठी रणांगणात आपले प्राण सोडतो,
न मन्त्रसाध्यः शापोयं नौषधेन व्रतेन च 5.2.75.
हा शाप मंत्र, औषध किंवा व्रताने दूर होत नाही.
मया श्रुतं शक्रलोके पुराणं स्कंदकीर्त्तितम्
मी इंद्रलोकात स्कंदाची प्राचीन कीर्ती ऐकली आहे.
प्रभावो वर्णितस्तेन महाकालवनस्य च
तेथे महाकाळवनाचे सामर्थ्य सांगितले गेले.
विद्यते व्याधिशमनं रूपसौभाग्यदायकम्
त्यात रोग बरे करण्याची आणि सौंदर्य देण्याची शक्ती आहे.
इत्युक्त्वा मणिभद्रेण समानीतः सुतस्तदा
असे म्हणून मणिभद्राने त्या वेळी मुलाला आणले.
स्पर्शनात्तस्य लिंगस्य चक्षुष्मान्रूपवान्बली
त्या लिंगाचा स्पर्श करताच तो डोळस, सुंदर आणि बलवान झाला.
दृष्ट्वा सुमहदाश्चर्यं मणिभद्रेण पार्वति चक्षुष्मान्वडलो जातो लिंगस्यास्य प्रभावतः
हे अद्भुत पाहून पार्वती आणि मणिभद्राने त्याला पाहिले; त्या लिंगाच्या प्रभावाने तो डोळस आणि बलवान झाला.