राक्षसैः किंनरैश्चैव गुप्तां खङ्गधरैः सदा
राक्षस आणि किन्नर, हातात तलवारी घेऊन, नेहमी त्या जागेचे रक्षण करत होते.
प्रियया सहितो रेमे स्थाने गुप्ते मनोहरे
तो आपल्या प्रियेसोबत त्या सुंदर आणि सुरक्षित जागेत आनंदाने रमला.
तत्र गुप्ता रणे शूरा राक्षसा रणकोविदाः
त्या ठिकाणी रणात पराक्रमी आणि युद्धकुशल राक्षस पहारा देत होते.
ते तु दृष्ट्वैव वडलं मणिभद्रसुतं प्रिये 5.2.75.
पण जेव्हा त्यांनी मणिभद्राचा पुत्र वडळा याला पाहिले, हे प्रिय, —
केतकीगर्भपत्राभैर्दंतैर्दिव्यतराननम्
त्याचे दात केतकीच्या आतल्या पाकळ्यांसारखे आणि चेहरा अत्यंत तेजस्वी होता.
भार्यासहायमुन्मत्तं पर्यंके च स्थितं सदा
पत्नीच्या सोबत, मद्यधुंद अवस्थेत, तो नेहमीच पलंगावर बसलेला असे.
मा वीरानेन मार्गेण सभार्यो गन्तुमर्हसि
वीरांनो, या वाटेने पत्नीबरोबर जाऊ नका.
देवा देवर्षयो यक्षा गन्धर्वाः किंनरास्तथा
देव, देवर्षी, यक्ष, गंधर्व आणि किन्नर सुद्धा—
नेह शक्यं विनादेशाद्विहर्तुं क्रीडितुं चिरम्
इथे परवानगीशिवाय कुणालाही फार वेळ वावरता किंवा खेळता येत नाही.
येनकेनचिदन्यायादवमन्य धनेश्वरम्
जो कोणी कोणत्याही चुकीच्या मार्गाने धनाच्या अधिपतीचा अपमान करतो—
एवं स राक्षसैर्घोरैर्वडलो विनिवारितः
अशा प्रकारे, वडळा याला त्या भयंकर राक्षसांनी थांबवले.
कदर्थीकृत्य तु स तान्राक्षसान्भीमविक्रमः
पण त्या राक्षसांना त्रास देऊन, तो भयंकर पराक्रमी—
गृह्णीत बध्नीत निकृन्ततैनं पिबाम खादाम च वृत्तहीनम्
त्याला पकडा, बांधा, कापा—हा नीतीहिन आहे, त्याला प्यायचं, खायचं!
ततः स गुर्वीं यमदण्डकल्पां महागदां कांचनपट्टनद्धाम् 5.2.75.
मग त्याने यमाच्या दंडासारखी जड, सोन्याच्या पट्ट्यांनी बांधलेली मोठी गदा उचलली.
ते तस्य वीर्यं च वलं च दृष्ट्वा विद्याबलं बाहुबलं तथैव
त्यांनी त्याचं सामर्थ्य, बळ, विद्या आणि हाताचं बळ पाहिलं.
विदार्यमाणास्तत एव तूर्णमाकाशमास्थाय विमूढसंज्ञाः
तो त्यांना पटकन फाडून टाकताच, ते गोंधळून आकाशात पळाले.
स शक्रवद्दानवदैत्यसंघान्विक्रम्य जित्वा मदनाभितप्तः
तो इंद्रासारखा दानव आणि दैत्यांच्या सैन्यावर विजय मिळवून, प्रेमबाणांनी जरी त्रस्त असला तरी, त्यांना हरवला.
ततस्तु ते रक्षपालाः समेत्य धनेश्वरं वै वडलेन नुन्नाः
मग ते राक्षसांचे रक्षक एकत्र जमले आणि धनाच्या देवतेसमोर वडाळानं त्यांना हरवलं.
तेषां तु वचनं श्रुत्वा मणिभद्रो महायशाः
त्यांचं बोलणं ऐकून, मोठ्या कीर्तीचा मणिभद्र,
यस्मात्सा नलिनी रम्या सेविता वडलेन तु
कारण ती रमणीय नलिनी वडाळानं उपभोगली होती,
तस्मात्पुत्रो मदीयस्तु सर्वभागविवर्जितः
म्हणून माझ्या मुलाला सर्व सुख-समृद्धीपासून वंचित राहावं लागेल.
इति शप्तस्तदा जातो वडलो भोगवर्जितः
त्या वेळी शाप मिळाल्यामुळे वडाळा उपभोगापासून वंचित जन्माला आला.
पीडितः क्षयरोगेण न शशाक विचेष्टितुम्
क्षयरोगानं त्रस्त झाल्यामुळे तो हलूही शकत नव्हता.
चिंतयामास सहसा शापमत्यद्भुतं महत् 5.2.75.
त्याला अचानक तो मोठा आणि अद्भुत शाप आठवू लागला.
कथं शप्तोऽस्मि तातेन मणिभद्रेण वल्लभः
मी वडाळ्याचा लाडका असूनही, मणिभद्र या वडिलांनी मला कसा शाप दिला?
धन्योऽसौ मणिभद्रोऽपि मत्तातो येन भूतले
माझे वडील मणिभद्र धन्य आहेत, ज्यांनी मला पृथ्वीवर जन्म दिला.
वडलेन पुनः प्रोक्तं धन्योऽहं प्रभुकारणात्
वडाळा पुन्हा म्हणाला, 'माझ्या स्वामीमुळे मी धन्य आहे.'
अन्यायेन यथाकामं प्रारब्धः संचितश्चिरम्
अन्यायाने, माझ्या इच्छेनुसार, मी जुने पाप केले.
एवं विलपतस्तस्य वडलस्य वरानने ददर्श पुत्रं पंग्वंधं क्षयरोगप्रपीडितम्
असं वडाळा दुःखाने बोलत असताना, सुंदर मुखवाली, त्याने आपला मुलगा पांगळा आणि क्षयरोगाने त्रस्त पाहिला.
निःश्वसंतं सुदुःखार्त्तं विल पंतं पुनःपुनः मया कुपित्रा हा वत्स शप्तस्त्वं प्रभुकारणात्
तो खोल दु:खात, वारंवार हळहळत आणि सुस्कारे टाकत म्हणाला, 'माझ्या रागामुळे, वत्सा, स्वामीच्या कारणानं मी तुला शाप दिला.'