अतीव राजते देव स्थलोऽयं तव सन्निधौ
देवा, तुझ्या उपस्थितीत हे स्थान फारच तेजस्वी वाटतं.
राजस्थलेश्वरोऽसि त्वं विख्यातो भुवनत्रये
तू या राजस्थळाचा स्वामी आहेस आणि तुझं नाव तिन्ही लोकांत प्रसिद्ध आहे.
अत्रागत्य च यो देव भक्त्या परमया युतः ५५ |॥ तस्य त्वया प्रदातव्यं सर्वं मनसि चिंतितम् । अणिमादिगुणाः सर्वे गुटिकासिद्धिरंजनम्
देवा, जो कोणी इथे अत्यंत भक्तीने येईल, त्याच्या मनातली सर्व इच्छित वस्तू, अणिमा वगैरे सर्व सिद्धी, गुटिका-सिद्धी आणि आकर्षणशक्ती, हे सर्व त्याला तू द्यावं.
खड्गं च पादुकां चैव जलवासं रसायनम्
तसेच तलवार, पादत्राणे, जलविहार आणि अमृतसारखे औषधही द्यावे.
दशम्यां तु विशेषेण कृत्वा नियमपूर्वकम्
विशेषतः दहाव्या दिवशी, योग्य नियम पाळून हे करावे.
पूजनीयस्तु त्रिदिवैर्यथा देवः पुरंदरः
स्वर्गातील लोकांनी त्याची पूजा पुरंदरासारखी करावी.
तस्य श्रीर्विजयश्चैव भवत्येव वरो मम 5.2.74.
त्याला श्रीमंती आणि विजय नक्की मिळेल—ही माझी कृपा आहे.
वृद्धिर्भवतु वंशे च दर्शनात्तव शंकर तिष्ठंतु सागराः सर्वे तव देव समीपतः
शंकरा, तुझं दर्शन झाल्यावर तुझ्या वंशाची वृद्धी होवो; देवा, सर्व समुद्र तुझ्या जवळच राहो.
इत्युक्तोऽहं तदा तेन मया चोक्तं वरानने
त्यावेळी त्याने असं सांगितल्यावर, मीही, सुंदर मुख असलेल्या देवी, उत्तर दिलं.
पुत्रार्थं भार्यया सार्द्धं तदा दास्यामि वांछितम्
पुत्रप्राप्तीसाठी, पत्नीसमवेत, मी त्यांना हवी असलेली कृपा देईन.
तस्याराधनतो भूप पुत्रं दास्यामि शोभनम् तेषां मनोरथावाप्तिर्भविष्यति न संशयः
राजा, त्याची भक्तीपूर्वक पूजा केल्यावर मी त्याला सुंदर पुत्र देईन; त्यांच्या सर्व इच्छा नक्की पूर्ण होतील.
राजा रिपुंजयो भक्त्या गणाधीशः कृतो मया
राजा रिपुंजय याने भक्तीने माझ्या कृपेने गणाधीशपद मिळवलं.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, पापांचा नाश करणारा त्याचा प्रभाव मी तुला सांगितला.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखंडे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये राजस्थलेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम चतुःसप्ततितमोऽध्यायः
अशा प्रकारे श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंग महात्म्यात, राजस्थलेश्वर महात्म्याचं वर्णन असलेला चौसष्टवा अध्याय संपला.
विद्धि पापहरं देवि दर्शनात्कामदं नृणाम्
हे देवी, हे पाप नष्ट करणारं आणि दर्शनाने मनुष्यांच्या सर्व इच्छा पूर्ण करणारं आहे, असं जाण.
धनदस्य सखा देवि मणिभद्रो बभूव ह
हे देवी, मणिभद्र कुबेराचा मित्र झाला.
रूपवान्सर्वदा कामी सदा मत्तो बलाधिकः
तो नेहमी देखणा, नेहमीच वासनेने भरलेला, कायम मद्यधुंद आणि इतरांपेक्षा अधिक बलवान होता.
रत्यर्थं कामसेवार्थं गुप्तां रहसि निर्मिताम्
आनंदासाठी आणि सुखभोगासाठी, एक गुप्त जागा एकांतात तयार केली होती.
तां वै विद्रुमसंछन्नां मुक्तादामविरा जिताम्
ती जागा प्रवाळांनी सजवलेली आणि मोत्यांच्या माळांनी सुशोभित केलेली होती.
कुबेरभवनाभ्याशे वल्लभां धनदस्य च
ती जागा कुबेराच्या राजवाड्याजवळ आणि धनाच्या अधिपतीच्या प्रियेसुद्धा होती.
राक्षसैः किंनरैश्चैव गुप्तां खङ्गधरैः सदा
राक्षस आणि किन्नर, हातात तलवारी घेऊन, नेहमी त्या जागेचे रक्षण करत होते.
प्रियया सहितो रेमे स्थाने गुप्ते मनोहरे
तो आपल्या प्रियेसोबत त्या सुंदर आणि सुरक्षित जागेत आनंदाने रमला.
तत्र गुप्ता रणे शूरा राक्षसा रणकोविदाः
त्या ठिकाणी रणात पराक्रमी आणि युद्धकुशल राक्षस पहारा देत होते.
ते तु दृष्ट्वैव वडलं मणिभद्रसुतं प्रिये 5.2.75.
पण जेव्हा त्यांनी मणिभद्राचा पुत्र वडळा याला पाहिले, हे प्रिय, —
केतकीगर्भपत्राभैर्दंतैर्दिव्यतराननम्
त्याचे दात केतकीच्या आतल्या पाकळ्यांसारखे आणि चेहरा अत्यंत तेजस्वी होता.
भार्यासहायमुन्मत्तं पर्यंके च स्थितं सदा
पत्नीच्या सोबत, मद्यधुंद अवस्थेत, तो नेहमीच पलंगावर बसलेला असे.
मा वीरानेन मार्गेण सभार्यो गन्तुमर्हसि
वीरांनो, या वाटेने पत्नीबरोबर जाऊ नका.
देवा देवर्षयो यक्षा गन्धर्वाः किंनरास्तथा
देव, देवर्षी, यक्ष, गंधर्व आणि किन्नर सुद्धा—
नेह शक्यं विनादेशाद्विहर्तुं क्रीडितुं चिरम्
इथे परवानगीशिवाय कुणालाही फार वेळ वावरता किंवा खेळता येत नाही.
येनकेनचिदन्यायादवमन्य धनेश्वरम्
जो कोणी कोणत्याही चुकीच्या मार्गाने धनाच्या अधिपतीचा अपमान करतो—