स्वभावेनाचला पृध्वी त्वया पूर्वं विनिर्मिता
अचलस्वभाव असलेल्या तुजमुळेच पृथ्वी पूर्वी निर्माण झाली.
यद्यवश्यं मया पृध्वी पालनीया पितामह
जर खरंच, पितामह, पृथ्वीचे रक्षण माझ्याच हातून व्हायला हवे असेल,
मनुष्यलोके विख्याता सकले सामरावती
ती मानवजगतात सामरावती या नावाने प्रसिद्ध झाली.
मर्यादामनुवत्तेंयुर्यदि मे नाकवासिनः अनेन विधिना पृथ्वीं पालयिष्याम्यहं प्रभो
हे प्रभो, जर स्वर्गवासी लोक नियम पाळतील, तर मीही ह्या पद्धतीने पृथ्वीचे राज्य सांभाळीन.
ये केचित्त्रिदशाः संति मद्गौरववशेन ते
सर्व देवता माझ्या मानापोटी वागत असतात.
देवनाथेति वै नाम भविष्यति च सुव्रत
सुव्रते, 'देवतांचा स्वामी' हे नाव मला मिळेल.
अथ राजा प्रतिज्ञाय ब्रह्मणा भूमिपालनम्
मग त्या राजाने ब्रह्मदेवापुढे पृथ्वीचे रक्षण करण्याची प्रतिज्ञा केली.
भवतां विहितः स्वर्गो मनुजानां च भूतलम्
स्वर्ग तुमच्यासाठी आणि पृथ्वी माणसांसाठी ठरवली गेली.
ये स्थिता यांतु ते देवा मनुजानामियं धरा त्रिदशा ब्रह्मणो वाक्याद्गौरवात्त्रिदिवं गताः ।। 5.2.74.
जे देव राहिले आहेत, त्यांनी निघून जावे; ही पृथ्वी माणसांची आहे. ब्रह्मदेवाच्या आज्ञेने आणि आदराने सर्व देव स्वर्गात गेले.
अथ प्रजाः स नृपतिर्धर्मेणावर्धयत्तदा
मग त्या राजाने धर्माने प्रजेला वाढवले.
प्रजास्तत्सुखसंवृद्धा जरामृ त्युविवर्जिताः
प्रजा सुखात वाढली आणि त्यांना म्हातारपण व मृत्यू नव्हते.
यौवनस्थाश्च निर्द्वंद्वाः सततं धर्मसंश्रयाः
ते नेहमी तरुण, द्वंद्वांपासून मुक्त आणि धर्माला धरून राहिले.
अकृष्टपच्या पृथिवी स्वादवद्भिः फलैर्युता
नांगर न चालवता आणि पेरणी न करता पृथ्वीवर गोड फळे मिळू लागली.
एवं व्रजति काले वै राज्ञि राज्यं प्रकुर्वति
अशा रीतीने काळ जात गेला आणि राजा राज्य करत राहिला.
प्रजानां बहुदुःखानि मुहुः कुर्वंत्यनेकशः
पण प्रजेला वारंवार अनेक दुःखे भोगावी लागली.
तथा संह्रियमाणेषु लोकेषु नृपसत्तमः
जग संपुष्टात येऊ लागले, तेव्हा तो श्रेष्ठ राजा—
तेनैवाप्यायितो लोकः सुखी जातो यशस्विनि संवर्त्तो वारिदो भूत्वा मेघान्वै विन्यपातयत्
त्याने लोकांना पोसले आणि सगळे सुखी झाले, हे यशस्विनी. संवर्त नावाचा मेघ झाला आणि पाऊस पडू लागला.
ततस्तु मारुतो भूत्वा नृपतिस्तामधारयत्
मग राजा वाऱ्यासारखा झाला आणि त्या पावसाला थांबवले.
न यज्ञा न जपो होमो न च पक्तिरवर्त्तत 5.2.74.
त्या काळात न यज्ञ, न जप, न होम, न स्वयंपाक काहीच होत नव्हते.
ततः स राजा तं दृष्ट्वा त्वभवद्धव्यवाहनः
ते पाहून राजा स्वतः हव्य वाहणारा झाला.
एतस्मिन्नंतरे देवि त्वया सार्द्धं समागतः
देवी, या दरम्यान मी तुझ्यासोबत एकत्र आलो.
ततो देवगणाः सर्वे सकिंनरमहोरगाः
त्यानंतर सर्व देवगण, किन्नर आणि महाग्रंथी सर्प एकत्र आले.
भूताः प्रेताः पिशाचाश्च ये चान्ये गगनेचराः
भूत, प्रेत, पिशाच आणि आकाशात फिरणारे इतर जीवही आले.
गंगा च यमुना सिंधुश्चंद्रभागा सरस्वती
गंगा, यमुना, सिंधू, चंद्रभागा आणि सरस्वतीही उपस्थित होत्या.
विपाशा देविका पुण्या शरयूः कौशिकी तथा
विपाशा, पवित्र देविका, सरयू आणि कौशिकीही तिथे होत्या.
पारा वेद स्मृतिश्चैव वेत्रघ्नी नर्मदा शिवा
पारा, वेद, स्मृती, वेत्रघ्नी, नर्मदा आणि शिवा या सर्वही उपस्थित होत्या.
पुष्करश्च प्रयागश्च प्रभासो नैमिषस्तथा ।। पृथुतीर्थोदकश्चैव तथैवामरकंटकः
पुष्कर, प्रयाग, प्रभास, नैमिष, विस्तीर्ण तळ्याचे पृथुतीर्थ आणि अमरकंटकही तिथे होते.
गंगाद्वारः कुशावर्त्तो बिल्वको नीलपर्वतः
गंगाद्वार, कुशावर्त, बिल्वक आणि नील पर्वतही उपस्थित होते.
भृगुतुंगः सुकुक्षश्चाप्यजगंधश्च पार्वति 5.2.74.
भृगुतुंग, सुकुक्षा आणि अजगंधही, पार्वती, तिथे होते.
स्थानानि च समस्तानि पुण्यान्यायतनानि च
सर्व पवित्र स्थाने आणि पुण्य तीर्थक्षेत्रेही तिथे होती.