अथारण्यं महारौद्रं प्रविष्टः करभस्तदा
त्या क्षणी तो गवा एक भयंकर जंगलात शिरला.
प्रविश्य च महारण्यं तापसानामथाश्रमम्
मोठ्या जंगलात शिरून तो तपस्व्यांच्या आश्रमाजवळ पोहोचला.
तं कार्मुककरं दृष्ट्वा श्रमार्त्तं क्षुधितं तदा
तेव्हा, धनुष्य हातात असलेला, थकलेला आणि भुकेला राजा त्यांना दिसला.
स पूजामृषिभिर्दत्तां प्रतिगृह्य यथाविधि
त्याने ऋषींनी दिलेली पूजा योग्य रीतीने स्वीकारली.
ते तस्य राज्ञो वचनं प्रतिगृह्य तपोधनाः
त्या तपस्व्यांनी राजाचे बोलणे ऐकून घेतले.
केन भद्र सुखार्थेन संप्राप्तोऽसि तपोवनम्
भद्र, सुखासाठी तू या तपोवनात कशासाठी आला आहेस?
एतदिच्छामहे श्रोतुं कुतः प्राप्तोऽसि मानद 5.2.73.
हे ऐकायला आम्हाला आवडेल—मान्यते देणारा, तू कुठून आला आहेस?
ततः स राजा सर्वेभ्यो द्विजेभ्यः पुरुषर्षभः
मग पुरुषांमधील श्रेष्ठ असलेल्या त्या राजाने सर्व ब्राह्मणांना उत्तर दिले.
इक्ष्वाकूणां कुले जातो वीरकेतुर्द्विजर्षभाः
इक्ष्वाकूंच्या वंशात वीरकेतू जन्माला आला, हे श्रेष्ठ द्विजांनो.
बलेन महता युक्तः सामात्यः सपरिच्छदः
तो मोठ्या बळाने युक्त होता, त्याच्यासोबत मंत्री आणि सेवकही होते.
महिषश्चित्तलो वापि शशो वा शंबरो वने
म्हणजे तो म्हैस असो, हरिण असो, ससा असो किंवा जंगलातील शंबर असो—
स प्रणष्टः क्षणेनैव सबाणो मम पश्यतः
तो माझ्या डोळ्यांसमोर क्षणातच बाणासह अदृश्य झाला.
भवत्सकाशं नष्टश्रीर्हताशः श्रमकर्शितः भवंतः सुमहाभागास्तस्मात्पृच्छाभि संशयम्
त्याचं भाग्य हरपलं, आशा संपल्या, श्रमाने तो थकला आणि तुमच्याकडे आला; तुम्ही अत्यंत भाग्यवान आहात, म्हणून मी शंका म्हणून हा प्रश्न विचारतो.
क्व गतः करभो विद्धो मया बाणेन सांप्रतम्
आता माझ्या बाणाने लागलेला करभ कुठे गेला?
ततस्तेषां समस्तानामृषीणामृषिसत्तमः
मग त्या सर्व ऋषींमध्ये श्रेष्ठ ऋषी बोलला—
गतः स करभो भूप महाकालवने शुभे
राजा, तो करभ शुभ महाकाळ वनात गेला आहे.
यत्र देवो महादेवः कारभं रूपमास्थितः 5.2.73.
तेथे महादेवाने करभाचं रूप धारण केलं होतं.
पश्चिमे क्षेत्रपालस्य कैलासस्य महीपते
राजा, कैलासाच्या पश्चिम भागात, क्षेत्रपालाच्या प्रदेशात,
ब्रह्मणा पूजितो राजन्देवानामर्थसिद्धये
तेथे ब्रह्मदेवाने देवांच्या कार्यसिद्धीसाठी त्याची पूजा केली.
तुरगेण कदाचित्तु नीतो बदरिकाश्रमम्
कधीतरी तो घोड्यावर बसून बदरिकाश्रमात नेला गेला.
तत्र वीराजिनधरं कृशं विप्रं ददर्श ह दृष्ट्वा च हसितो विप्रस्तेन राज्ञा प्रमादतः
तेथे त्याने वीरवस्त्र घातलेला, कृश असा ब्राह्मण पाहिला; आणि पाहताच राजा गर्वाने हसला.
यस्माद्धससि मां दृष्ट्वा तस्मादुष्ट्रो भविष्यसि
तू मला पाहून हसला आहेस म्हणून, तू उंट होशील.
इत्युक्तस्तेन विप्रेण शप्तोपि नृपसत्तमः
त्या ब्राह्मणाने असं सांगितल्यावर, त्या श्रेष्ठ राजाला शाप मिळाला.
न मे वागनृता भूप कदा चिदपि विद्यते
राजा, माझं बोलणं कधीच खोटं ठरत नाही.
यदा त्वं करभो जातो विद्धो वै वीरकेतुना
जेव्हा तू करभ म्हणून जन्म घेशील आणि वीरकेतूने बाण मारला जाईल,
महाकालवनं दिव्यं तत्र त्वं लिंगदर्शनात्
त्या दिव्य महाकाळ वनात, तिथे, लिंगाचं दर्शन झाल्यावर—
स चेक्ष्वाकुकुलद्भूतो वीरकेतुर्महाबलः 5.2.73.
तो इक्ष्वाकू कुळात जन्मलेला, वीरकेतू नावाचा, अत्यंत बलवान होता.
इत्युक्तो नृप भूपालः करभत्वं समागतः द्रक्ष्यसि त्वं विमानस्थं विमुक्तं लिंगदर्शनात्
राजा, असे सांगितल्यावर तो भूपती हत्तीच्या रूपात गेला; लिंगाचे दर्शन झाल्यावर, तू त्याला विमानात बसलेला, मुक्त झालेला पाहशील.
इत्युक्तो नृपतिस्तेन ऋषभेण द्विजेन तु
त्या ऋषभ नावाच्या ब्राह्मणाने असे सांगितल्यावर, राजा—
ददर्श तत्र तल्लिंगं पूजितं त्रिदशैः सदा
तेथे त्याने ते लिंग पाहिले, जे नेहमी देवांनी पूजले जाते.