नमो लोकत्रयाध्यक्ष स्वप्रभाजितभास्कर
तीनही लोकांचे अधिपती, आपल्या तेजाने सूर्यालाही लाजविणाऱ्या प्रभू, तुम्हाला नमस्कार.
नमः सर्वक्रियाकर्त्रे जगत्त्रात्रे च ते नमः
सर्व कर्म करणाऱ्या आणि जगाचे रक्षण करणाऱ्या तुला नमस्कार.
नमः क्रमत्रयाक्रांतत्रैलोक्यांतर्हितोद्भव ।। 5.2.72.
तीन मार्गांनी संचार करणाऱ्या, त्रैलोक्यात प्रकट आणि अदृश्य होणाऱ्या तुला नमस्कार.
नमो नाभिह्रदोद्भूतपद्मगर्भमहाप्रभो
नाभीच्या सरोवरातून उत्पन्न झालेल्या कमळाच्या गर्भातून प्रकटलेल्या महाप्रभू, तुम्हाला नमस्कार.
अमरारिविनाशाय महासमरशालिने
अमरांच्या शत्रूंचा नाश करणाऱ्या आणि महान युद्धात पराक्रमी असणाऱ्या तुला नमस्कार.
चन्द्रसूर्यकृतं स्तोत्रं श्रुत्वा देवो जनार्दनः
चंद्र आणि सूर्य यांनी केलेली स्तुती ऐकून, जनार्दन देवाने,
विष्णुरुवाच स्वागतं चन्द्रसूर्यौ भो भवंतौ स्तुतिभाजनौ
विष्णू म्हणाले, 'स्वागत आहे चंद्र आणि सूर्य, तुम्ही दोघेही स्तुतीस पात्र आहात.'
नारायणेनैवमुक्तौ प्रोचतुश्चंद्रभास्करौ
नारायणाने असे म्हटल्यावर, चंद्र आणि सूर्य दोघांनी उत्तर दिले,
न ज्ञाताः क्त्र गतास्ते च आवां नष्टौ प्रयत्नतः
'आम्हाला माहित नाही ते कुठे गेले; आम्ही स्वतःही खूप प्रयत्न करून हरवून गेलो.'
शंबरेण जिता देवाः स च सर्वत्र दृश्यते
'शंबराने देवांना जिंकले आहे, आणि तो सर्वत्र दिसतो.'
नश्यतां त्रिदशेंद्राणां पृष्ठतः शरवृष्टिभिः
'अमरांच्या राजांना मागून बाणांच्या वर्षावाने नष्ट होऊ द्या.'
वर्माणि च विचित्राणि मुकुटानि महांति च
'त्यांचे सुंदर कवच आणि मोठे मुकुट,'
गजाश्च मदसंभिन्नकपोलाः कोटिशः सुराः 5.2.72.
'आणि मदाने फाटलेल्या गालांचे लाखो हत्ती, हे देवहो,'
विबुधा ध्वस्तसन्नाहा विगजा विपदातिनः
'शूरवीरांचे कवच तुटले आहे, हत्ती हरवले आहेत, आणि ते संकटात सापडले आहेत.'
ततो दैत्याधिपो मानी परिवृत्तो महारणात्
मग अभिमानी दैत्यांचा राजा मोठ्या रणभूमीतून मागे वळला.
वंद्यमानो मुनिगणैः स्तूयमानो महर्षिभिः
त्यावेळी ऋषींच्या समूहांनी त्याचे स्तुतीगान केले आणि महर्षींनी त्याचे कौतुक केले.
तत्र सर्वर्द्धिसंपूर्णमासनं हेमभूषणम् तत्रोपविष्टः शुशुभे दैत्यराजो महायशाः
तेथे सर्व प्रकारच्या समृद्धीने भरलेले, सोन्याने सजवलेले आसन होते. त्या आसनावर बसलेला, मोठ्या कीर्तीचा दैत्यराजा फारच शोभून दिसत होता.
दिव्यचंदनपुष्टांगः सुरपुष्पसमुज्ज्वलः मृतोत्थितैस्तथा दैत्यैर्दैत्याधीशैरधिष्ठितः
त्याचे शरीर दिव्य चंदनाने लावलेले होते, स्वर्गीय फुलांनी उजळलेले होते, आणि मृत्यूपासून पुन्हा उठलेले दैत्य व दैत्यांचे अधिपती त्याच्या सेवेत होते.
क्रतुभिर्मूर्त्तिमद्भिश्च सेव्य मानो महाबलः
तो महाबली विविध यज्ञांनी आणि भक्तिभावाने पूजिला जात होता.
तत्र श्रीरतुला लोके तत्र लक्ष्मीर्निरर्गला
त्या जगात अशी श्रीमंती होती की तिची तुलना कुणाशीच होऊ शकत नव्हती; तेथे लक्ष्मी अखंड वावरत होती.
एवं स दैत्यनृपतिः सभृत्यस्तत्र मोदते
अशा प्रकारे तो दैत्यांचा राजा आपल्या सेवकांसह तिथे आनंदाने राहत होता.
तयोरिति वचः श्रुत्वा स देवः पुरुषोत्तमः
त्यांचे हे बोल ऐकून, तो पुरुषांमध्ये श्रेष्ठ असा देव—
चंद्रसूर्यौ मया ज्ञातं शंबरस्य विचेष्टितम् 5.2.72.
चंद्रा आणि सूर्यांनो, शंभराच्या कृत्यांची मला माहिती आहे.
शंबराय पुरा क्षिप्तं वज्रं कुलिशपाणिना
पूर्वी वज्रधारी देवाने शंभरावर वज्र फेकले होते.
गम्यतां च मयाज्ञप्तौ महाका लवनोत्तमे
आता माझ्या आज्ञेने, तुम्ही दोघे महान लवणाकडे जा.
तत्रानंतो महाकालो लिंगरूपो महेश्वरः
तेथे अनंत, महाकाळ आणि लिंगरूपातील महेश्वर आहेत.
तस्य दर्शनमात्रेण कृतकृत्यौ भविष्यथः भविष्यति न संदेहस्तस्मात्तत्रैव गम्य ताम्
फक्त त्यांचे दर्शन घेतल्यावर तुमचे कार्य सिद्ध होईल; यात काहीही शंका नाही, म्हणून तिथेच जा.
इत्युक्तौ वासुदेवेन चंद्रसूर्यौ यशस्विनि
वासुदेवाने असे सांगितल्यावर, तेजस्वी चंद्र आणि सूर्य—
तत्र दृष्ट्वा महादेवं तेजसो राशिमव्य यम्
तेथे त्यांनी महादेवाचे दर्शन घेतले, जे तेजाचा अखंड सागर होते.
एतस्मिन्नंतरे वाणी लिंगमध्यात्समुत्थिता
त्याच वेळी, त्या लिंगाच्या मध्यातून एक वाणी उमटली.