एतस्मिन्नंतरे चन्द्रः समायातस्तु तत्क्षणात्
त्याच वेळी, चंद्र त्या क्षणी तिथे आला.
संत्रस्तः स विलोलाक्षः क्षणमात्रमचेतनः
तो घाबरला होता, त्याचे डोळे स्थिर नव्हते, आणि क्षणभर तो शुद्ध हरपला.
शंबरेण रणे रुद्धा रुद्राश्च भयविद्रुताः 5.2.72.
शांबराने युद्धात रुद्रांना रोखलं आणि ते भयाने पळाले.
साध्याः सर्वे भयत्रस्ता गता यत्र न दानवाः
सर्व साध्य भयाने घाबरून तिथे गेले जिथे दानव नव्हते.
व्यधमत्सर्वगात्राणि वर्माणि च जनक्षये
जनांचा नाश होताना त्यांचे सर्व अंग आणि कवच तुटले.
पृष्ठतो निजघानाथ निकृत्ताश्च सहस्रशः
पाठीमागून त्याने हजारोंना मारले आणि कापले.
आसुरं रूपमास्थाय प्राणत्राणपरायणः
राक्षसी रूप धारण करून, आपला जीव वाचविण्याच्या प्रयत्नात तो होता.
इत्युक्तं निशिनाथेन भयभीतेन पार्वति
हे पार्वती, भयभीत रात्रीच्या स्वामीने असे सांगितले.
यत्र देवो जगन्नाथो गरुडस्थो जनार्दनः
जिथे जगाचा स्वामी, गरुडावर बसलेला जनार्दन देव होता,
मंदरे सुरनारीणां नंदने वरचन्दने स्तुतिं तौ चक्रतुर्देवौ चन्द्रसूर्यौ यशस्विनि
मंदार पर्वतावर, अप्सरांच्या संगतीत, नंदनवनात, उत्तम चंदनासह, चंद्र आणि सूर्य या दोन्ही तेजस्वी देवांनी, हे कीर्तीवंत देवी, स्तुती केली.
नमो लोकत्रयाध्यक्ष स्वप्रभाजितभास्कर
तीनही लोकांचे अधिपती, आपल्या तेजाने सूर्यालाही लाजविणाऱ्या प्रभू, तुम्हाला नमस्कार.
नमः सर्वक्रियाकर्त्रे जगत्त्रात्रे च ते नमः
सर्व कर्म करणाऱ्या आणि जगाचे रक्षण करणाऱ्या तुला नमस्कार.
नमः क्रमत्रयाक्रांतत्रैलोक्यांतर्हितोद्भव ।। 5.2.72.
तीन मार्गांनी संचार करणाऱ्या, त्रैलोक्यात प्रकट आणि अदृश्य होणाऱ्या तुला नमस्कार.
नमो नाभिह्रदोद्भूतपद्मगर्भमहाप्रभो
नाभीच्या सरोवरातून उत्पन्न झालेल्या कमळाच्या गर्भातून प्रकटलेल्या महाप्रभू, तुम्हाला नमस्कार.
अमरारिविनाशाय महासमरशालिने
अमरांच्या शत्रूंचा नाश करणाऱ्या आणि महान युद्धात पराक्रमी असणाऱ्या तुला नमस्कार.
चन्द्रसूर्यकृतं स्तोत्रं श्रुत्वा देवो जनार्दनः
चंद्र आणि सूर्य यांनी केलेली स्तुती ऐकून, जनार्दन देवाने,
विष्णुरुवाच स्वागतं चन्द्रसूर्यौ भो भवंतौ स्तुतिभाजनौ
विष्णू म्हणाले, 'स्वागत आहे चंद्र आणि सूर्य, तुम्ही दोघेही स्तुतीस पात्र आहात.'
नारायणेनैवमुक्तौ प्रोचतुश्चंद्रभास्करौ
नारायणाने असे म्हटल्यावर, चंद्र आणि सूर्य दोघांनी उत्तर दिले,
न ज्ञाताः क्त्र गतास्ते च आवां नष्टौ प्रयत्नतः
'आम्हाला माहित नाही ते कुठे गेले; आम्ही स्वतःही खूप प्रयत्न करून हरवून गेलो.'
शंबरेण जिता देवाः स च सर्वत्र दृश्यते
'शंबराने देवांना जिंकले आहे, आणि तो सर्वत्र दिसतो.'
नश्यतां त्रिदशेंद्राणां पृष्ठतः शरवृष्टिभिः
'अमरांच्या राजांना मागून बाणांच्या वर्षावाने नष्ट होऊ द्या.'
वर्माणि च विचित्राणि मुकुटानि महांति च
'त्यांचे सुंदर कवच आणि मोठे मुकुट,'
गजाश्च मदसंभिन्नकपोलाः कोटिशः सुराः 5.2.72.
'आणि मदाने फाटलेल्या गालांचे लाखो हत्ती, हे देवहो,'
विबुधा ध्वस्तसन्नाहा विगजा विपदातिनः
'शूरवीरांचे कवच तुटले आहे, हत्ती हरवले आहेत, आणि ते संकटात सापडले आहेत.'
ततो दैत्याधिपो मानी परिवृत्तो महारणात्
मग अभिमानी दैत्यांचा राजा मोठ्या रणभूमीतून मागे वळला.
वंद्यमानो मुनिगणैः स्तूयमानो महर्षिभिः
त्यावेळी ऋषींच्या समूहांनी त्याचे स्तुतीगान केले आणि महर्षींनी त्याचे कौतुक केले.
तत्र सर्वर्द्धिसंपूर्णमासनं हेमभूषणम् तत्रोपविष्टः शुशुभे दैत्यराजो महायशाः
तेथे सर्व प्रकारच्या समृद्धीने भरलेले, सोन्याने सजवलेले आसन होते. त्या आसनावर बसलेला, मोठ्या कीर्तीचा दैत्यराजा फारच शोभून दिसत होता.
दिव्यचंदनपुष्टांगः सुरपुष्पसमुज्ज्वलः मृतोत्थितैस्तथा दैत्यैर्दैत्याधीशैरधिष्ठितः
त्याचे शरीर दिव्य चंदनाने लावलेले होते, स्वर्गीय फुलांनी उजळलेले होते, आणि मृत्यूपासून पुन्हा उठलेले दैत्य व दैत्यांचे अधिपती त्याच्या सेवेत होते.
क्रतुभिर्मूर्त्तिमद्भिश्च सेव्य मानो महाबलः
तो महाबली विविध यज्ञांनी आणि भक्तिभावाने पूजिला जात होता.
तत्र श्रीरतुला लोके तत्र लक्ष्मीर्निरर्गला
त्या जगात अशी श्रीमंती होती की तिची तुलना कुणाशीच होऊ शकत नव्हती; तेथे लक्ष्मी अखंड वावरत होती.