पापाचाराश्च ये जीवा दुष्कर्मनिरता नराः
ज्यांचं वर्तन पापमय आहे, जे माणसं वाईट कर्म करण्यात गुंतलेली आहेत,
दर्शनात्स्पर्शनात्सद्यो नामसंकीर्तनादपि
फक्त दर्शनाने, स्पर्शाने किंवा नाव उच्चारल्यानेही,
कृतघ्नो निंदको दुष्टः पापकर्मा दुरात्मवान् मुच्यते सर्वपापेभ्यो दुर्द्धर्षेश्वरदर्शनात्
कृतघ्न, निंदक, दुष्ट, पापकर्मी, वाईट मनाचा — हे सर्व दुर्दर्शेश्वराचं दर्शन घेतल्यावर सर्व पापांतून मुक्त होतात.
अयने विषुवे चैव संप्राप्ते सोमपर्वणि गंगायास्त्रिगुणं पुण्यं जायते नात्र संशयः
उत्तरायण, विषुव किंवा सोमपर्व येताच, तिथे मिळणारं पुण्य गंगेच्या पुण्यापेक्षा तिप्पट होतं — यात काहीच शंका नाही.
तत्र यद्दीयते दानं तस्य संख्या न विद्यते
तिथे जे काही दान दिलं जातं, त्याची गणना करता येत नाही.
कल्पकोटिसहस्रं तु मत्पुरे पूजितो वसेत्
माझ्या नगरीत पूजा केल्यावर, तो कल्पकोटी सहस्र काळ तिथे वास करतो.
अधृष्यः शत्रुवर्गेण फलं प्राप्नोति चाक्षयम्
तो शत्रूंपासून अजिंक्य राहतो आणि त्याला नाश न होणारे फळ मिळते.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः 5.2.70.
हे देवी, मी तुला हे पापांचा नाश करणारे सामर्थ्य सांगितले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीति साहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिंगमाहात्म्य उमामहेश्वरसंवादे दुर्द्धर्षेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्ततितमोऽध्यायः
अशी ही एक्याऐंशी हजार श्लोकांची श्रीस्कांद महापुराणातील अवंतीखंडातील चौर्याऐंशी लिंग महात्म्य, उमा-महेश्वर संवादातील दुर्दर्शेश्वर महात्म्य वर्णन असलेला सत्तरावा अध्याय संपला.
अद्वितीयं विजानीहि महापातकनाशनम्
हे अद्वितीय आहे, मोठ्या पापांचा नाश करणारे आहे, असं समज.
हास्तिनेऽ भूत्पुरे श्रीमाञ्छंतनुर्नृपसत्तमः
हस्तिनापुर या नगरीत शंतनू नावाचा तेजस्वी, राजांमध्ये श्रेष्ठ असा राजा होता.
स चाद्भुतमहावीर्यो वज्रसंहननो युवा
तो अत्यंत पराक्रमी, वज्रासारखा मजबूत आणि तरुण होता.
बलेन विष्णुसदृशस्तेजसा भास्करोपमः
बळाने तो विष्णूसारखा, तेजाने सूर्यासारखा होता.
स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूत बलवाहनः
एकदा तो महाबाहू, मोठ्या सैन्यासह,
गत्वा तत्र मृगान्व्याघ्रान्घातयामास लीलया
तेथे जाऊन, सहजपणे हरिण आणि वाघ मारू लागला.
स कदाचिद्वने तस्मिन्ददर्श परमां स्त्रियम्
त्या वनात एकदा त्याने अत्यंत सुंदर स्त्री पाहिली.
तां दृष्ट्वा हृष्टरोमाभूद्विस्मितो रूपसंपदा
तिला पाहून राजा तिच्या सौंदर्याने आणि तेजाने थक्क झाला, त्याच्या अंगावर रोमांच उभे राहिले.
सा दृष्ट्वैव च राजानं विचरंतं महाद्युतिम्
ती स्त्री, तेजस्वी आणि तेजाने झळाळणारा राजा फिरताना पाहून थांबली.
तामुवाच ततो राजा सांत्वयञ्छ्लक्ष्णया गिरा 5.2.71.
मग त्या राजाने तिला मृदू आणि प्रेमळ शब्दांनी धीर देत बोलले.
यक्षी वा पन्नगी वा त्वं मानुषी वा सुमध्यमे
अगं सुडौल कटी असलेल्या, तू यक्षी आहेस का, नागकन्या आहेस का, की मानव आहेस?
एतच्छ्रुत्वा वचो राज्ञः संस्तुतं मृदु वल्गु च
राजाने प्रेमळ, मधुर आणि सुंदर शब्दांनी केलेले बोल ऐकून ती स्त्री आनंदली.
वारिता विप्रिये वापि त्यजेयं त्वामसंशयम्
तू मला नको म्हणशील किंवा माझा नकार करशील, तर मी नक्कीच तुझ्यापासून दूर जाईन.
एवमस्त्विति तेनोक्तं सत्येन सुकृतेन च
तिने प्रामाणिकपणे आणि चांगुलपणाने 'तसेच असो' असे उत्तर दिले.
उपचारेण च रहस्तुतोष जगतीपतिः
गुप्तपणे आणि आदराने वागल्यामुळे पृथ्वीचा राजा संतुष्ट झाला.
मानुषं विग्रहं कृत्वा श्रीमंतं वरवर्णिनि
ती सुंदर आणि तेजस्वी स्त्री मानवाचे रूप धारण करून आली.
स राजा रति सक्तत्वादुत्तमस्त्रीगुणैर्हृतः
राजा तिच्या उत्तम स्त्रीसुलभ गुणांनी आणि प्रेमात गुंतून पूर्णपणे मोहित झाला.
रममाणस्तया सार्द्धं यथाकामं नरेश्वरः
राजाने तिच्यासोबत मनाप्रमाणे आनंद उपभोगला.
जातं जातं च सा पुत्रं क्षिपत्यंभसि मुक्तये
प्रत्येक वेळी मुलगा जन्मला की, तिने त्याला मुक्तीसाठी पाण्यात सोडले.
नास्य तत्तु प्रियं राज्ञः शंतनोर्ह्यभवत्तदा 5.2.71.
राजा शांतनूला हे वर्तन त्या वेळी अजिबात आवडले नाही.
अथैनामष्टमे पुत्रे जाते प्रहसतीमिव
आठवा मुलगा जन्मला आणि ती हसत असताना,