पुनः प्रणम्य प्रणता सहसा मन्मथाकुला
ती पुन्हा एकदा प्रेमाने व्याकुळ होऊन झुकली आणि नम्रपणे शरण गेली.
तव देवप्रसादेन यदि त्वं संगमेश्वरः कांतां पिबन्निव दृशा प्राह तां तरलेक्षणाम्
देवा, तुझ्या कृपेने, जर तू खरोखरच संगमेश्वर आहेस, तर तू आपल्या प्रियेला हरणाच्या डोळ्यांसारख्या वेगवान नजरेने पाहत, जणू डोळ्यांनी तिला प्यायलेस, आणि तिला बोललो.
सहजेनाभिजन्येन गुणैः कांत्या विभूषिता
ती जन्मजात आणि नैसर्गिक गुणांनी, तसेच सौंदर्याने सजलेली होती.
ततस्तां भयसंत्रस्तां कंपिताधरपल्लवाम् 5.2.69.
मग तिला भीतीने थरथरताना, आणि तिचे ओठ कोवळ्या पानांसारखे हलताना पाहिले.
वदन्कंदर्पसर्पेण दष्टोऽहं दैवतोऽधुना
देवी, आता मी कामाच्या सर्पाने दंशलेला आहे.
पुरे मम वरारोहे चिरं रेमे तया सह
सुंदर नितंब असलेल्या प्रियेत, पूर्वी मी तिच्यासोबत दीर्घ काळ आनंद उपभोगला.
भेजे राज्यं तया सार्द्धं विस्तारितमहोत्सवः
मी तिच्यासोबत राज्य केले आणि मोठ्या मोठ्या उत्सवांचा आनंद घेतला.
अपूर्वत्यागिना तेन त्रैलोक्यं विस्मयं ययौ
त्या अद्वितीय त्यागामुळे त्रैलोक्याला आश्चर्य वाटले.
भुक्त्वा च विपुलान्भोगांस्तस्मिँल्लिंगे लयं गतः
तेथे विपुल सुख उपभोगून, मी त्या लिंगात विलीन झालो.
यः पश्येत्परया भक्त्या तल्लिंगं संगमेश्वरम्
जो कोणी अत्यंत भक्तीने त्या संगमेश्वराच्या लिंगाचे दर्शन घेतो—
नियमेन तु यः पश्येत्तल्लिंगं संगमेश्वरम्
आणि जो कोणी नियमाने त्या संगमेश्वराच्या लिंगाचे दर्शन घेतो—
गांगं च सफलं पुण्यं यामुनं नामर्दं तथा।। । जायते चांद्रभागं च संगमेश्वरदर्शनात्
संगमेश्वराचे दर्शन केल्याने गंगा फळदायी आणि पुण्यवान होते, यमुना कमी होत नाही, आणि चंद्रभागाही मिळते.
यः पश्येच्छ्रावणे मासि तल्लिंगं संगमेश्वरम्
जो कोणी श्रावण महिन्यात त्या संगमेश्वराच्या लिंगाचे दर्शन घेतो—
मासि चाश्वयुजे देवं यः पश्येत्संगमेश्वरम् 5.2.69.
आणि जो कोणी आश्विन महिन्यात संगमेश्वर देवाचे दर्शन घेतो—
यः पश्येत्कार्त्तिके मासि तल्लिंगं संगमेश्वरम्।। । राजसूयसहस्रं तु कृतं तेन न संशयः
जो कोणी कार्तिक महिन्यात संगमेश्वराचं लिंग पाहतो, त्याने जणू हजार राजसूय यज्ञ केल्यासारखं पुण्य मिळतं—यात काहीच शंका नाही.
चतुरो वार्षिकान्मासान्यः पश्येत्संगमेश्वरम्
जो कोणी पावसाळ्यातील चार महिन्यांत संगमेश्वराचं दर्शन घेतो—
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला या संगमेश्वराच्या पाप नष्ट करणाऱ्या प्रभावाबद्दल सांगितलं.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे चतुरशीतिलिंगमाहात्म्ये संगमेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकोनसप्ततितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंग महात्म्य विभागात 'संगमेश्वर महात्म्याचे वर्णन' हा एकोणसत्तरावा अध्याय इथे संपतो.
यस्य दर्शनतो देवि नरः पापैः प्रमुच्यते
हे देवी, ज्याचं दर्शन घेतल्याने मनुष्य पापांपासून मुक्त होतो—
दुर्द्धर्षोनाम राजाभून्नेपालविषये पुरा
नेपाळ देशात पूर्वी दुर्धर्ष नावाचा एक राजा होता.
तिस्रस्तस्याभवन्भार्यास्तत्तुल्याः सुमनोहराः
त्याला तीन पत्नी होत्या, सगळ्याच त्याच्यासारख्या सुंदर आणि मनमोहक.
कदा मृगरसाविष्टो देवाद्वै वातरंहसा
एकदा देवांच्या प्रेरणेने त्याला शिकार करण्याची तीव्र इच्छा झाली.
गजेंद्रमृगशार्दूलसिंहसंबरसंकुलम्
त्या जंगलात हत्ती, हरिण, वाघ, सिंह आणि रानगवे भरपूर होते.
तस्मिन्वने सुविस्तीर्णं कदलीखंडमंडितम्
त्या विस्तीर्ण अरण्यात केळीच्या घड्यांनी ते सजलेलं होतं.
ददर्श दर्पणस्वच्छं सरो नीरजराजितम्
त्याला तिथे आरशासारखं स्वच्छ, कमळांनी भरलेलं एक सरोवर दिसलं.
ददर्श कन्यां तत्रैव काननस्येव देवताम्
त्या ठिकाणी त्याला जणू वनदेवताच भासावी अशी एक सुंदर कन्या दिसली.
चित्रन्यस्त इव क्षिप्रमभूद्विस्मयनिश्चलः
तो जणू एखाद्या चित्रात रंगवला गेला असावा, असं वाटावं इतका तो आश्चर्याने स्तब्ध झाला.
कन्दर्पकोटिसदृशं विश्रान्तं नृपमब्रवीत् 5.2.70.
ती कन्या, जी कोटी कोटी मदनासारखी सुंदर होती, तिने विश्रांती घेत असलेल्या राजाशी बोलली.
तपोरतस्य शांतस्य सर्वदा ब्रह्मचारिणः
ती नेहमीच तपश्चर्येला आणि ब्रह्मचर्याला वाहिलेल्या, शांत अशा व्यक्तीला उद्देशून म्हणाली—
इति तस्या वचः श्रुत्वा मन्मथेनाकुलीकृतः
तिचं बोलणं ऐकून तो राजा प्रेमाने पूर्णपणे भारावून गेला.