इत्युक्तोऽहं तदा देवि देवैः प्रणतिपूर्वकम्
त्या वेळी, देवी, देवांनी मला आदरपूर्वक नम्रता दाखवत असे सांगितले.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला सांगितले — हे पापांचा नाश करणारे सामर्थ्य आहे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये केदारेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम सप्तषष्टितमोऽध्यायः
या प्रकारे, श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेतील पाचव्या अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यातील 'केदारेश्वर महात्म्याचे वर्णन' नावाचा सत्त्याहत्तेरावा अध्याय संपला.
शृणु देवि प्रयत्नेन दर्शनात्पापनाशनम्
देवी, लक्षपूर्वक ऐक — केवळ दर्शनानेच पापांचा नाश होतो.
आदौ कलियुगे देवि शूद्रो बहुधनोऽभवत्
कलियुगाच्या सुरुवातीला, देवी, एक शूद्र खूप श्रीमंत झाला.
अब्रह्मण्यो नृशंसश्च कदर्यो निरपत्रपः
तो धर्महीन, क्रूर, कंजूष आणि लाज न वाटणारा होता.
त्रिवर्गहंता चान्येषामात्मकामानुवर्त्तकः
तो इतरांच्या तीन पुरुषार्थांचा नाश करणारा आणि स्वतःच्या इच्छेनुसार वागणारा होता.
मरुदेशे पिशाचोऽभून्नग्नो दीनो भयावहः
माळरानात तो पिशाच्च झाला — नग्न, दु:खी आणि भीतीदायक.
बहवो मर्द्दितास्तेन पिशाचा बलवत्तराः
त्याच्यापेक्षा बलाढ्य असलेल्या अनेक पिशाच्चांना त्याने चिरडले.
अथ तेनैव मार्गेण कदाचिच्छाकटायनः
मग त्याच मार्गाने कधीतरी शाकटायन तेथे आला.
उदयादित्यसंकाशो विभावसुसमद्युतिः
तो उगवत्या सूर्यासारखा तेजस्वी आणि अग्निप्रमाणे उजळून निघाला होता.
गतो ददर्श तं रौद्रं पिशाचं च भयावहम्
तो गेला आणि त्या भयंकर, भीतीदायक पिशाच्चाला पाहिले.
दृष्ट्वा तं शकटारूढं ब्राह्मणं शाकटायनम् 5.2.68.
शाकटायन ब्राह्मणाला गाडीत बसलेला पाहून,
तथारूपः पिशाचस्तु कर्णाभ्यां बधिरीकृतः तं धावंतं समालोक्य पिशाचं ब्राह्मणोऽब्रवीत्
त्या अवस्थेत असलेला पिशाच्च दोन्ही कानांनी बहिरा झाला होता; त्याला धावताना पाहून ब्राह्मणाने त्याला विचारले.
पिशाच त्रस्तरूपोऽसि त्वरितश्चैव लक्ष्यसे
पिशाच्चा, तू घाबरलेला दिसतोस आणि घाईघाईने पळताना आढळतोस.
पिशाच उवाच शकटस्यास्य महतो घोषं श्रुत्वा भयंकरम्
पिशाच्च म्हणाला — या मोठ्या गाडीचा भीतीदायक आवाज ऐकून,
ब्राह्मण उवाच पिशाचानां बलिष्ठाश्च श्रूयंते ब्रह्मराक्षसाः
ब्राह्मण म्हणाला — पिशाच्चांमध्ये ब्रह्मराक्षस हे सर्वांत बलवान मानले जातात.
पिशाच उवाच दुःखं हि मृत्युः सर्वेषां जीवितं च सुदुर्ल्लभम्
पिशाच्च म्हणाला — मृत्यू हा सर्वांसाठी दुःखदायक असतो, आणि जीवन मिळवणं फार कठीण असतं.
पैशाची कुत्सिता योनिः पापिनामेव जायते
पिशाच्चाची योनी ही नीच असते, आणि ती फक्त पापी लोकांनाच मिळते.
तस्माज्जीवितुमिच्छामि प्रसीद ब्रह्मराक्षस
म्हणूनच मला जगायचं आहे — कृपा कर, हे ब्रह्मराक्षसा.
सर्वभूतहितार्थाय विचरामि महीतले
सर्व जीवांच्या कल्याणासाठी मी पृथ्वीवर फिरतो.
सर्वेषामेव जंतूनां मैत्रो ब्राह्मण उच्यते
सर्व प्राण्यांचा मित्र म्हणजे ब्राह्मण असं म्हटलं जातं.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा पिशाचः स्वस्थमानसः 5.2.68.
त्याचं बोलणं ऐकून पिशाच्च शांत आणि स्थिर झाला.
यदि ते सर्वभूतानां दत्ता ह्यभयदक्षिणा
जर तू खरंच सर्व जीवांना निर्भयता दिली असेल—
पृच्छामि त्वां महाभाग संशयो हृदये स्थितः
मग मी तुला विचारतो, हे भाग्यवान, माझ्या मनात एक शंका आहे.
केन कर्मविपाकेन पैशाचं याति मानवः
कोणत्या कर्मामुळे आणि त्याच्या फळामुळे माणूस पिशाच्च योनीला जातो?
इति तस्य वचः श्रुत्वा पिशाचस्य वरानने
पिशाच्चाने हे शब्द उच्चारल्यावर, हे सुंदर मुखी—
अपहृत्य च विप्रस्वं देवस्वं च विशेषतः
जो ब्राह्मणाचं किंवा विशेषतः देवांचं धन चोरतो—
पितरं मातरं चैव स्त्रियं बालं द्विजं तथा
जो वडील, आई, स्त्री, मुलं किंवा द्विज यांना त्रास देतो—
राजद्रव्यं गृहीत्वा तु न यजेन्न ददाति यः
जो राजाचं धन घेऊनही यज्ञ करत नाही किंवा दान देत नाही—