पिदधे लीलया शंभोः किमेतदिति कौतुकात्
कौतुकाने, खेळत-खेळत तिने 'हे काय?' असे म्हणत शंभूला झाकले.
अन्धकारोऽभवत्तत्र चिरकालं भयंकरः
तेथे दीर्घ काळ भयंकर अंधार पसरला.
देवीलीलासमुत्थेन तमसाभूज्जगत्क्षयः
देवीच्या लीलामधून निर्माण झालेल्या त्या अंधारामुळे जगाचा नाश झाला.
शून्यं ज्योतिः प्रचारेण विनाशं प्रत्यपद्यत
प्रकाशाची गती थांबल्याने सर्वत्र रिकामेपण आले आणि नाश झाला.
नापि जीवाः समभवन्नव्यक्तं केवलं स्थितम्
कोणतेही जीव राहिले नाहीत; फक्त अव्यक्तच उरले.
तपसा लब्धस्फूर्तीनां विचारः समपद्यत 1.3.1.3.
तपस्येने ज्यांना पुन्हा चेतना मिळाली, त्यांच्यात विचार सुरू झाला.
भगवानपि सर्वात्मा न नूनं कालमाक्षिपत्
सर्वांचा आत्मा असलेला भगवानही काळ पुढे ओढत नाही.
तेनेदमखिलं जातं निस्तेजो भुवनत्रयम्
म्हणूनच हे संपूर्ण त्रैलोक्य तेजरहित झाले.
का गतिर्लब्धराज्यानां तपसो देवजन्मनाम्
तपस्येने जन्मलेल्या देवांना मिळालेल्या राज्याचे पुढे काय होते?
इति निश्चित्य मनसा वीक्ष्य ते ज्ञानचक्षुषा
असे मनाशी ठरवून, त्यांनी ज्ञानदृष्टीने सर्व पाहिले.
नमः सर्वजगत्कर्त्रे शिवाय परमात्मने
सर्व जगाचा कर्ता, परमात्मा शिव यांना नमस्कार.
अविनाभाविनी शक्तिराद्यैका शिवरूपिणी
ती एकच आदिशक्ती, शिवरूप धारण करणारी, कधीही न वेगळी होणारी.
अर्धांगी सा तव देव शिवशक्त्यात्मकं वपुः
देवा, ती तुझ्या अर्धांग आहे, शिव आणि शक्ती यांच्या स्वरूपात तुझं रूप आहे.
लीलया तव लोकोयमकाले प्रलयं गतः
तुझ्या लीलेंमुळे, या सृष्टीचा प्रलयाच्या वेळी संहार होतो.
भवतो निमिषार्द्धेन तेजसामुपसंहृतेः
फक्त तुझ्या डोळ्याच्या अर्ध्या पापणीने, सर्व तेजस्वी शक्ती तू मागे घेतोस.
ततः प्रसीद करुणामूर्त्ते काल सदाशिव 1.3.1.3.
म्हणून, करुणेच्या मूर्ती, नेहमीचे सदाशिवा, कृपा कर.
इति तेषां वचः श्रुत्वा भक्तानां सिद्धिशालिनाम्
त्या भक्त आणि सिद्ध लोकांचे हे शब्द ऐकून,
विससर्ज च सा देवी पिधानं हरचक्षुषाम्
त्या देवीने हराच्या डोळ्यांवरील आडपडदा काढून टाकला.
कियान्कालो गतश्चेति पृष्टैः सिद्धैश्च वै नतैः
मग वाकलेल्या सिद्धांनी विचारले, 'किती वेळ गेला आहे?'
अथ देवः कृपामूर्त्तिरालोक्य विहसन्प्रियाम्
मग दयाळू देवाने, आपल्या प्रियेवर पाहून हसत उत्तर दिलं.
अविचार्य कृतं मुग्धे भुवनक्षयकारणात्
गोंधळलेल्या एकाकी, विचार न करता तू जगांचा विनाश घडवून आणलास.
अहमप्यखिलाँल्लोकान्संहरिष्यामि संक्षये
मी देखील संहाराच्या वेळी सर्व लोकांना मागे घेईन.
केयं वा त्वादृशी कुर्यादीदृशं सद्विगर्हितम्
तुझ्यासारखीच दुसरी कोण अशी निंदनीय कृती करू शकेल?
इति शम्भोर्वचः श्रुत्वा धर्मलोपभयाकुला
शंभूंचे हे शब्द ऐकून, ती धर्म नष्ट होईल या भीतीने घाबरली.
अथ देवः प्रसन्नात्मा व्याजहार दयानिधिः
मग प्रसन्न मनाने, दयाचा खजिना असलेल्या देवाने बोलायला सुरुवात केली.
मन्मूर्तेस्तव केयं वा प्रायश्चित्तिरिहोच्यते 1.3.1.3.
तूच माझ्या रूपात असताना, तुझ्यासाठी कोणते प्रायश्चित्त सांगावे?
श्रुतिस्मृतिक्रियाकल्पा विद्याश्च विबुधादयः
वेद, स्मृती, कर्मकांड, विद्या आणि ज्ञानी लोक—
मान्ययाभिन्नया देव्या भाव्यं लोकसिसृक्षया
सृष्टीची इच्छा असलेल्या पूज्य देवीपासून हे सर्व वेगळे नाहीत असं मानावं.
तस्माल्लोकानुरूपं ते प्रायश्चित्तं विधीयते
म्हणून, लोकांच्या स्वरूपानुसार तुझं प्रायश्चित्त ठरवले जाईल.
स्वामिना नानुपाल्येत यदि त्याज्योऽनुजीविभिः
मालकाचं ऐकलं नाही, तर त्याला त्याच्या आश्रितांनी सोडून द्यावं.