देवदारुवनं त्यक्त्वा महाकालवनं गतः पूजयामास विधिवत्परमेण समाधिना
त्याने देवदारूवन सोडून महाकाळवन गाठले आणि योग्य विधीने, एकाग्रतेने पूजा केली.
तत्र वाणी समुत्पन्ना लिंगमध्याद्वरानने पुत्राणां नृपविप्राणामदृष्टं तत्र कारणम्
तेथे त्या लिंगाच्या मध्यातून एक वाणी उमटली, सुंदर मुखवाली, आणि तिथेच राजाच्या पुत्रांचा व ब्राह्मणांचा अदृश्य होण्याचे कारण उघड झाले.
विपाकेन स्वकीयेन गता वैवस्वतं पुरम् 5.2.66.
त्यांच्या स्वतःच्या कर्माच्या फळामुळे ते वैवस्वताच्या नगरीत गेले आहेत.
अनेन शुद्धभावेन तुष्टोऽहं नृपसत्तम
या तुझ्या शुद्ध भावनेमुळे, राजश्रेष्ठ, मी तुझ्यावर प्रसन्न आहे.
संसारसागरे घोरे मा भवेन्मम जन्म च
या भयंकर संसारसागरात मला पुन्हा जन्म होऊ नये.
अक्षयां देहि मे कीर्त्तिं नाम्ना मे विश्रुतो भुवि
माझी कीर्ती कधीही न संपणारी कर, आणि माझे नाव पृथ्वीवर प्रसिद्ध होऊ दे.
वदंतु त्रिदशाः सर्वे एष मे दुर्लभो वरः तेषां वियोगो मा भूयात्पुत्रतो धनतोऽपि वा
सर्व देवांनी हे जाहीर करावे—हा माझा दुर्मिळ वर आहे: पुत्र किंवा संपत्ती यांच्या वियोगाने कधीही त्यांच्यापासून दुरावा होऊ नये.
न संसारभयं तेषां दस्युतो नैव राजतः
त्यांना संसाराचे भय, चोरांचे किंवा राजांचेही भय कधीच राहणार नाही.
शिवमस्तु सदा तेषां येषां त्वं दर्शनं गतः
ज्यांना तुझे दर्शन झाले, त्यांच्यासाठी सदैव कल्याण असो.
सर्वतीर्थाभिषेकैस्तु यत्पुण्यं प्राप्यते नरैः
सर्व तीर्थांमध्ये स्नान केल्याने जे पुण्य मिळते,
तावत्पतंति संसारे घोरे दुःखशताकुले
तोपर्यंत माणसे या भयंकर, दुःखांनी भरलेल्या संसारात पडत राहतात.
यदा पापक्षयः पुंसां तदा ते दर्शनं भवेत्
जेव्हा माणसांची पापे नष्ट होतात, तेव्हा त्यांना तुझे दर्शन मिळते.
एवं भविष्यतीत्युक्त्वा तेन लिंगेन पार्वति 5.2.66.
असेच होईल असे म्हणून पार्वतीने त्या लिंगासह सांगितले.
तस्मिँल्लिंगे लयं प्राप्ते नृपे जल्पे वरानने भुक्तिदो मुक्तिदश्चैव सदाभीष्टकरः स्मृतः
राजा जल्प त्या लिंगात विलीन झाल्यावर, हे लिंग नेहमीच भोग, मोक्ष आणि सर्व इच्छांची पूर्ती करणारे म्हणून ओळखले जाते.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः
हे देवी, मी तुला या शक्तीबद्दल सांगितलं, जी पापांचा नाश करणारी आहे.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवन्त्यखण्डे चतुरशीतिलिङ्गमाहात्म्ये जल्पेश्वरमाहात्म्यवर्णनंनाम षदषष्टितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंत्यखंडातील चौर्याऐंशी लिंगांच्या महात्म्यात, जल्पेश्वराच्या महिमेचं वर्णन असलेला हा साठाव्या अध्यायाचा शेवट.
सप्तषष्टिकसंख्याकं केदारेश्वरसंज्ञकम्
सप्त्याहत्तरी क्रमांक असलेलं एक केदारेश्वर नावाचं आहे.
सृष्टिकाले पुरा देवि देवा व्याप्ता हिमेन हि
सृष्टीच्या वेळी, हे देवी, देवता हिमाने वेढल्या गेल्या होत्या.
हिमाद्रिणार्दिताः सर्वे वयं देव जगत्पते
हे जगाच्या अधिपती, आम्हा सर्वांना हिमालयामुळे त्रास झाला.
देवानां वचनं श्रुत्वा प्रोक्तं वै ब्रह्मणा प्रिये
देवतांचं बोलणं ऐकून ब्रह्मदेवाने, हे प्रिये, सांगितलं.
नाहं यातुं समर्थोऽस्मि सत्यमेतन्मयोदितम् महादेव मृते देवा गतिरन्या न विद्यते
मी जाऊ शकत नाही—हे मी खरं सांगतो. महादेवांशिवाय, हे देवांनो, दुसरी कुठलीही आश्रय नाही.
स एव शरणं देवः सर्वेषां नो भविष्यति
तोच देव आपणा सर्वांचा खरा आधार होईल.
कृता बुद्धिर्विचित्रा च हिमाद्रिश्च मया कृतः
माझ्या मनात एक अद्भुत संकल्प आला आणि मी हिमालय निर्माण केला.
हिमाचलस्य तस्यैव शास्ता देवो महेश्वरः
त्या हिमालयाचा स्वामी स्वतः महेश्वर आहे.
यत्र तिष्ठति विश्वात्मा देवदेवो महेश्वरः दृष्टोहं पूजितस्तैस्तु स्तुतोऽहं विविधैः स्तवैः
जिथे विश्वाचा आत्मा, देवांचा देव महेश्वर वास करतो—तिथे मी त्यांना दिसलो, त्यांनी माझी पूजा केली आणि विविध स्तोत्रांनी माझं गुणगान केलं.
मया संमानिता देवाश्चतुवक्त्रः प्रपूजितः 5.2.67.१
मी देवतांचा सन्मान केला आणि चतुर्मुख ब्रह्मदेवाची योग्य प्रकारे पूजा केली.
किं कार्यं त्रिदशैः सार्द्धमागतोऽसि पितामह
पितामह, तुम्ही देवतांसह इथे कशासाठी आला आहात?
हिमाचलं समाहूय मर्यादा च कृता मया
मी हिमालयाला बोलावलं आणि त्याच्या सीमा ठरवल्या.
देवानां विषयाश्चैव गंधर्वाणां तथैव च
देवतांचे आणि तसंच गंधर्वांचे प्रदेश निश्चित केले आहेत.
विद्याधराणां क्रीडार्थं पृथक्पृथङ्निवेशिताः
विद्याधरांच्या क्रीडेकरता वेगवेगळ्या जागा ठेवल्या आहेत.