घंटाटंकारसुभगैर्वेदध्वनिविमिश्रितैः
घंटांचा गोड आवाज आणि वेदपठणाचा गजर यांचे सुंदर मिश्रण तिथे घुमत होते.
अलंचकार भगवन्भक्तानुग्रहकाम्यया
भगवानाने भक्तांवर कृपा करण्याच्या इच्छेने हे सर्व सुंदरपणे सजवले.
अंबिकासहितः श्रीमान्विजहार दयानिधिः
दयाळू प्रभू, अंबिकेसह, आनंदाने तिथे विहरत होते.
गणानां विकटैर्नृत्यै रमयामास पार्वतीम्
गणांच्या वेड्या नृत्यांनी त्यांनी पार्वतीला आनंद दिला.
वरान्प्रदाय विविधान्भक्तलोकाय वाञ्छितान्
भक्तांना हवीहवीशी विविध वरं देऊन,
विजहारोमया सार्द्धं रत्नप्रासादपंक्तिषु 1.3.1.3.
मी तिच्यासोबत रत्नांनी सजलेल्या महालांच्या रांगा ओलांडून निघून गेलो.
केलिपर्वतशृंगेषु हेमरंभावनांतरे
खेळकर डोंगरांच्या शिखरांवर, सोन्याच्या केळीच्या बागांमध्ये,
वातेन मंदगतिना विहारविहतश्रमः
हळूहळू वाहणाऱ्या वाऱ्यामुळे आमचा फिरण्याचा थकवा दूर झाला.
रतिरूपां शिवां देवीं सर्वसौभाग्यसुन्दरीम्
ती देवी सर्व सौभाग्यांनी सुंदर, आनंदाचा मूर्तरूप म्हणून प्रकट झाली.
रमणं जानती मुग्धा पश्चादभ्येत्य सादरम्
ती निरागसपणे, आनंद जाणून, आदराने पुढे आली.
पिदधे लीलया शंभोः किमेतदिति कौतुकात्
कौतुकाने, खेळत-खेळत तिने 'हे काय?' असे म्हणत शंभूला झाकले.
अन्धकारोऽभवत्तत्र चिरकालं भयंकरः
तेथे दीर्घ काळ भयंकर अंधार पसरला.
देवीलीलासमुत्थेन तमसाभूज्जगत्क्षयः
देवीच्या लीलामधून निर्माण झालेल्या त्या अंधारामुळे जगाचा नाश झाला.
शून्यं ज्योतिः प्रचारेण विनाशं प्रत्यपद्यत
प्रकाशाची गती थांबल्याने सर्वत्र रिकामेपण आले आणि नाश झाला.
नापि जीवाः समभवन्नव्यक्तं केवलं स्थितम्
कोणतेही जीव राहिले नाहीत; फक्त अव्यक्तच उरले.
तपसा लब्धस्फूर्तीनां विचारः समपद्यत 1.3.1.3.
तपस्येने ज्यांना पुन्हा चेतना मिळाली, त्यांच्यात विचार सुरू झाला.
भगवानपि सर्वात्मा न नूनं कालमाक्षिपत्
सर्वांचा आत्मा असलेला भगवानही काळ पुढे ओढत नाही.
तेनेदमखिलं जातं निस्तेजो भुवनत्रयम्
म्हणूनच हे संपूर्ण त्रैलोक्य तेजरहित झाले.
का गतिर्लब्धराज्यानां तपसो देवजन्मनाम्
तपस्येने जन्मलेल्या देवांना मिळालेल्या राज्याचे पुढे काय होते?
इति निश्चित्य मनसा वीक्ष्य ते ज्ञानचक्षुषा
असे मनाशी ठरवून, त्यांनी ज्ञानदृष्टीने सर्व पाहिले.
नमः सर्वजगत्कर्त्रे शिवाय परमात्मने
सर्व जगाचा कर्ता, परमात्मा शिव यांना नमस्कार.
अविनाभाविनी शक्तिराद्यैका शिवरूपिणी
ती एकच आदिशक्ती, शिवरूप धारण करणारी, कधीही न वेगळी होणारी.
अर्धांगी सा तव देव शिवशक्त्यात्मकं वपुः
देवा, ती तुझ्या अर्धांग आहे, शिव आणि शक्ती यांच्या स्वरूपात तुझं रूप आहे.
लीलया तव लोकोयमकाले प्रलयं गतः
तुझ्या लीलेंमुळे, या सृष्टीचा प्रलयाच्या वेळी संहार होतो.
भवतो निमिषार्द्धेन तेजसामुपसंहृतेः
फक्त तुझ्या डोळ्याच्या अर्ध्या पापणीने, सर्व तेजस्वी शक्ती तू मागे घेतोस.
ततः प्रसीद करुणामूर्त्ते काल सदाशिव 1.3.1.3.
म्हणून, करुणेच्या मूर्ती, नेहमीचे सदाशिवा, कृपा कर.
इति तेषां वचः श्रुत्वा भक्तानां सिद्धिशालिनाम्
त्या भक्त आणि सिद्ध लोकांचे हे शब्द ऐकून,
विससर्ज च सा देवी पिधानं हरचक्षुषाम्
त्या देवीने हराच्या डोळ्यांवरील आडपडदा काढून टाकला.
कियान्कालो गतश्चेति पृष्टैः सिद्धैश्च वै नतैः
मग वाकलेल्या सिद्धांनी विचारले, 'किती वेळ गेला आहे?'
अथ देवः कृपामूर्त्तिरालोक्य विहसन्प्रियाम्
मग दयाळू देवाने, आपल्या प्रियेवर पाहून हसत उत्तर दिलं.