ततो ज्यास्वनमाकर्ण्य कुजंभो दानवेश्वरः
तो आवाज ऐकून, दानवांचा राजा कुजंभ—
ततो युद्धमभूत्तस्य सह राज्ञा वरानने
मग त्याचं आणि राजाचं युद्ध झालं, सुंदर मुखवाली.
ततः कोपपरीतात्मा मुशलायाभ्यधावत
मग तो रागाने भरून गदेकडे धावला.
यावद्गृह्णाति मुशलं तावत्सा च मुदावती
तो गदा उचलणार इतक्यात, तिथे मुदावती होती.
ततः स गत्वा युयुधे मुसलेनासुरेश्वरः
मग असुरांचा राजा गदा घेऊन लढायला गेला.
धनुर्ज्याघातशब्देन पतिते भूतले तदा
त्या वेळी धनुष्याच्या दोरीच्या आवाजाने ते खाली पडले.
ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिस्तस्योपरि महीपतेः 5.2.63.
मग त्या राजावर फुलांची वृष्टी झाली.
स चापि राजा तं हत्वा पुत्रौ लब्ध्वा सुतां तदा
आणि त्या राजाने त्याला मारून आपले दोन पुत्र आणि कन्या परत मिळवले.
पुत्राभ्यां सहितो देवि सुसंपूर्णमनोरथः
पुत्रांसह, हे देवी, त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण झाल्या.
महाकालवने रम्ये यत्र तल्लिंगमुत्तमम्
त्या रम्य महाकाळ वनात, जिथे ते श्रेष्ठ लिंग आहे.
कुजंभोऽपि हतो दैत्यो देवविद्वेषकारकः
कुजंभ नावाचा दैत्य, जो देवांशी वैर निर्माण करणारा होता, तोही मारला गेला.
भक्त्या ये पूजयिष्यंति धनुःसाहस्रमीश्वरम्
जे भक्तिभावाने हजार धनुष्यांचे ईश्वराची पूजा करतात,
अर्चिते देवदेवेशे धनुःसाहस्रिके शिवे
देवतांचे देव, हजार धनुष्यांचा शिव, याची जेव्हा भक्तिपूर्वक पूजा केली जाते,
प्रातर्मध्येऽपराह्णे च धनुःसाहस्रकं शिवम्
प्रात:काळी, मध्यान्ही आणि अपरान्ही, हजार धनुष्यांचा शिव याची पूजा केली जाते—
तीर्थानां च यथा गंगा रक्षिता योधसत्तमैः
जशी तीर्थांमध्ये गंगा श्रेष्ठ योद्ध्यांनी राखली जाते,
तत्र गंगादितीर्थानि विद्यन्ते विविधानि च 5.2.63.
तेथे गंगा आणि इतर अनेक तीर्थस्थाने विविध स्वरूपात आढळतात.
तेषां फलं विनिर्दिष्टं ये पश्यन्ति तु भक्तितः
जे भक्तिभावाने तीर्थस्थाने पाहतात, त्यांना त्याचे फळ निश्चित सांगितले आहे.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापना शनः
हे देवी, पापांचा नाश करणाऱ्याचे सामर्थ्य मी तुला सांगितले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीति लिङ्गमाहात्म्ये धनुःसाहस्रमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेत, पाचव्या अवंतीखंडात, चौर्याऐंशी लिंगांच्या माहात्म्यात, 'धनुःसहस्र माहात्म्याचे वर्णन' नावाचा त्रिसष्टावा अध्याय येथे संपला.
यस्य दर्शनमात्रेण पशुयोनिर्न लभ्यते
ज्याच्या केवळ दर्शनाने पशूयोनी मिळत नाही,
पशुपालो महादेवि बभूव भुवि विश्रुतः
तो प्राण्यांचा रक्षक, हे महादेवी, पृथ्वीवर प्रसिद्ध झाला.
दिदृक्षुः स कदाचिच्च गतस्तोयनिधिं प्रति एका स्त्री मुक्तकेशा सा भ्रमन्ती च पुनःपुनः
एकदा तो पाहण्याच्या इच्छेने समुद्राकडे गेला; तिथे एक मोकळ्या केसांची स्त्री वारंवार भटकताना दिसली.
अथ राजा भयाविष्टो विसंज्ञः समपद्यत
तेव्हा राजा भीतीने ग्रासला गेला आणि शुद्ध हरपला.
ततोन्ये समपातं च आगत्य नृपसत्तमम्
मग इतरही त्या श्रेष्ठ राजाजवळ आले आणि तेही खाली पडले.
रुद्धे राजनि ते सर्वे एकीभूतास्तु दस्यवः
राजा अडकल्यावर, ते सर्व दस्यू एकत्र झाले.
तस्य तां धृष्टतां ज्ञात्वा स्थैर्यं च नृपतेर्मृधे
त्याची धाडस आणि राजाचा युद्धातील स्थैर्य जाणून,
अमूर्ता इव ते सर्वे एकीभूतास्ततोऽभवन्
ते सर्व जण जणू निराकार झाले आणि एकत्रित झाले.
अथापश्यत्तदाऽऽयांतं नारदं मुनिपुंगवम्
त्याक्षणी त्याने येणारा श्रेष्ठ मुनी नारद पाहिला.
अकस्मात्पुरुषाः पंच समायाता भयावहाः ।। 5.2.64.
अचानक पाच भयंकर पुरुष समोर आले.
तैरहं वेष्टितो दुष्टैर्व्याकुलश्च कृतस्तदा
त्या दुष्टांनी मला वेढून घेतलं आणि मी घाबरून गेलो.