मा शुचस्त्वं महीपाल क्षत्त्रियोऽसि दृढव्रतः
राजा, दुःख करू नकोस; तू क्षत्रिय आहेस आणि आपल्या व्रताला खंबीर आहेस.
शोकं कुपुरुषाचीर्णं त्यज त्वं राजसत्तम
राजसत्तम, वाईट माणसाच्या कृत्यांमुळे आलेले दुःख सोडून दे.
नात्युच्चं मेरुशिखरं नातिनीचं रसातलम्
मेरूचे शिखर फार उंच नाही, आणि पाताळ फार खोल नाही.
महाकालवने लिंगमाराधय समाहितः
महाकाळ वनात, एकाग्र मनाने त्या लिंगाची पूजा कर.
धनुःसाहस्रतुल्यं तु मुशलस्य निवारणम्
हजार धनुष्यांच्या बळाइतकी गदा थांबवण्याची शक्ती असते.
धनुःसाहस्रहस्तैस्तु रक्षितं योधसत्तमैः इंद्रेण च धनुर्लब्धं जंभो वै येन पातितः
हजार धनुष्यांच्या बळाने युक्त असे उत्तम योद्धे आणि इंद्र यांनी ते धनुष्य राखले होते, ज्याने जंभाचा पराभव केला.
तस्य तद्वचनं श्रुत्वा स राजाथ विदूरथः 5.2.63.
ती वचने ऐकून राजा विदूरथ पुढे—
ददर्श तत्र तल्लिंगं पूजयामास भक्तितः
तेथे त्याने ते लिंग पाहिले आणि भक्तीने त्याची पूजा केली.
धनुःसाहस्रतुल्यं च मुशलस्य निवारणम् जगाम धीरः पातालं तेन गर्तेन सत्वरम्
हजार धनुष्यांच्या बळाइतकी गदा थांबवून, तो धीराने त्या खड्ड्यातून पटकन पाताळात गेला.
ततो ज्यास्वनमत्युग्रं स चक्रे पार्थिवस्तदा
मग त्या राजाने धनुष्याच्या दोरीचा अतिशय भयंकर आवाज केला.
ततो ज्यास्वनमाकर्ण्य कुजंभो दानवेश्वरः
तो आवाज ऐकून, दानवांचा राजा कुजंभ—
ततो युद्धमभूत्तस्य सह राज्ञा वरानने
मग त्याचं आणि राजाचं युद्ध झालं, सुंदर मुखवाली.
ततः कोपपरीतात्मा मुशलायाभ्यधावत
मग तो रागाने भरून गदेकडे धावला.
यावद्गृह्णाति मुशलं तावत्सा च मुदावती
तो गदा उचलणार इतक्यात, तिथे मुदावती होती.
ततः स गत्वा युयुधे मुसलेनासुरेश्वरः
मग असुरांचा राजा गदा घेऊन लढायला गेला.
धनुर्ज्याघातशब्देन पतिते भूतले तदा
त्या वेळी धनुष्याच्या दोरीच्या आवाजाने ते खाली पडले.
ततोऽपतत्पुष्पवृष्टिस्तस्योपरि महीपतेः 5.2.63.
मग त्या राजावर फुलांची वृष्टी झाली.
स चापि राजा तं हत्वा पुत्रौ लब्ध्वा सुतां तदा
आणि त्या राजाने त्याला मारून आपले दोन पुत्र आणि कन्या परत मिळवले.
पुत्राभ्यां सहितो देवि सुसंपूर्णमनोरथः
पुत्रांसह, हे देवी, त्याच्या सर्व इच्छा पूर्ण झाल्या.
महाकालवने रम्ये यत्र तल्लिंगमुत्तमम्
त्या रम्य महाकाळ वनात, जिथे ते श्रेष्ठ लिंग आहे.
कुजंभोऽपि हतो दैत्यो देवविद्वेषकारकः
कुजंभ नावाचा दैत्य, जो देवांशी वैर निर्माण करणारा होता, तोही मारला गेला.
भक्त्या ये पूजयिष्यंति धनुःसाहस्रमीश्वरम्
जे भक्तिभावाने हजार धनुष्यांचे ईश्वराची पूजा करतात,
अर्चिते देवदेवेशे धनुःसाहस्रिके शिवे
देवतांचे देव, हजार धनुष्यांचा शिव, याची जेव्हा भक्तिपूर्वक पूजा केली जाते,
प्रातर्मध्येऽपराह्णे च धनुःसाहस्रकं शिवम्
प्रात:काळी, मध्यान्ही आणि अपरान्ही, हजार धनुष्यांचा शिव याची पूजा केली जाते—
तीर्थानां च यथा गंगा रक्षिता योधसत्तमैः
जशी तीर्थांमध्ये गंगा श्रेष्ठ योद्ध्यांनी राखली जाते,
तत्र गंगादितीर्थानि विद्यन्ते विविधानि च 5.2.63.
तेथे गंगा आणि इतर अनेक तीर्थस्थाने विविध स्वरूपात आढळतात.
तेषां फलं विनिर्दिष्टं ये पश्यन्ति तु भक्तितः
जे भक्तिभावाने तीर्थस्थाने पाहतात, त्यांना त्याचे फळ निश्चित सांगितले आहे.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापना शनः
हे देवी, पापांचा नाश करणाऱ्याचे सामर्थ्य मी तुला सांगितले.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीति लिङ्गमाहात्म्ये धनुःसाहस्रमाहात्म्यवर्णनंनाम त्रिषष्टितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या एक्याऐंशी हजार श्लोकांच्या संहितेत, पाचव्या अवंतीखंडात, चौर्याऐंशी लिंगांच्या माहात्म्यात, 'धनुःसहस्र माहात्म्याचे वर्णन' नावाचा त्रिसष्टावा अध्याय येथे संपला.
यस्य दर्शनमात्रेण पशुयोनिर्न लभ्यते
ज्याच्या केवळ दर्शनाने पशूयोनी मिळत नाही,