सर्वबाधाविनिर्मुक्तो धनधान्यसमन्वितः संपूज्यः सर्वलोकेषु सौभाग्येकनिधिर्भवेत्
सर्व त्रासांपासून मुक्त, धनधान्याने समृद्ध, सर्वत्र सन्मानित, तो एकमेव सौभाग्याचा खजिना होतो.
|| जायते भूपतिर्लोके सार्वभौमो वरानने जायते दुर्भगा नैव सौभाग्येश्वरदर्शनात्
सुंदर मुखी, जगात असा सार्वभौम राजा जन्माला येतो; सौभाग्येश्वराचं दर्शन घेतल्याने कधीही दुर्दैव येत नाही.
न वैधव्यं न च व्याधिर्नाकालमरणं श्रिये
ज्यांना लक्ष्मीची कृपा असते त्यांना न विधवा होण्याचं दुःख, न रोग, न अकाली मृत्यू येतो.
यथा लक्ष्मीर्हरेर्नित्यं सावित्री ब्रह्मणः स्मृता तथा सा जायते नारी सौभाग्येश्वरदर्शनात्
जसं लक्ष्मी नेहमी हरिची म्हणून ओळखली जाते आणि सावित्री ब्रह्माची, तसंच सौभाग्येश्वराचं दर्शन घेतल्याने स्त्रीही तशीच होते.
एष ते कथितो देवि प्रभावः पापनाशनः 5.2.61.
हे देवी, तुला मी हा पापांचा नाश करणारा प्रभाव सांगितला.
इति श्रीस्कांदे महापुराण एकाशीतिसाहस्र्यां संहितायां पञ्चम आवंत्यखण्डे चतुरशीति लिंगमाहात्म्ये सौभाग्येश्वरमाहात्म्यवर्णनंनामैकषष्टितमोऽध्यायः
श्रीस्कांद महापुराणाच्या पंचम अवंतीखंडातील चौर्याशी लिंगमाहात्म्य विभागातील 'सौभाग्येश्वर माहात्म्याचे वर्णन' नावाचा एकसष्ठा अध्याय येथे संपला.
यस्य दर्शनमात्रेण रूपवाञ्जायते नरः
ज्याचं फक्त दर्शन घेतल्याने माणूस देखणा होतो.
पाद्मकल्पे महादेवि पद्मोनाम महीपतिः पृथिव्याश्चतुरंताया जातो धर्मरतो बली
पद्मकल्पात, हे महादेवी, पृथ्वीच्या चारही टोकांवर जन्मलेला, धर्मनिष्ठ आणि बलवान असा पद्म नावाचा राजा होता.
स कदाचिन्महाबाहुः प्रभूतबलवाहनः
एकदा तो महाबाहू राजा, ज्याच्याकडे प्रचंड बळ आणि सैन्य होतं,
बिल्वार्कखदिराकीर्णं कपित्थधवसंकुलम्
बिल्व, अर्क, खदिर याने भरलेलं आणि कपित्थ, धव यांच्या गर्दीने गजबजलेलं असं ठिकाणी गेला,
तत्र वन्यसहस्राणि हत्वा सबलवाहनः
तिथे त्याने हजारो वन्य प्राणी मारले आणि आपल्या सैन्यासह व वाहनांसह पुढे गेला.
एक एवोत्तमबलः क्षुत्पिपासासमन्वितः। स वनस्यांतमासाद्य महदारण्यमासदत्
तो एकटाच, अत्यंत बलवान असून, भूक आणि तहान याने त्रस्त झाला होता. तो जंगलाच्या कडेला पोहोचला आणि मोठ्या अरण्यात शिरला.
तच्चाप्यतीत्य नृपतिर्ददर्शाश्रममुत्तमम्
ते अरण्य पार केल्यावर, त्या राजाने एक सुंदर आश्रम पाहिला.
पुष्पितैः पादपैः कीर्णमतीव सुखशाद्वलम्
तो आश्रम फुलांनी बहरलेल्या झाडांनी वेढलेला होता आणि तिथे मऊ हिरवळ फार सुखद वाटत होती.
श्रुत्वाथ तं तथा शब्दं कन्या श्रीरिव रूपिणी 5.2.62.
तेव्हा त्या आवाजाचा गजर ऐकून, लक्ष्मीप्रमाणे तेजस्वी एक कन्या तिथे आली.
सा तं दृष्ट्वैव राजानं पद्मगर्भसमुद्भवम्
तिने त्या राजाला, जो कमळाच्या गर्भातून जन्मलेला होता, पाहिले.
उवाच स्मयमानाथ किं कार्यं क्रियतामिति
ती हसत म्हणाली, 'काय करावं ते सांगा.'
दृष्ट्वा चैवानवद्यांगीं यथावत्प्रतिपूजितः
तिचं निर्दोष रूप पाहून आणि योग्य आदर मिळाल्यावर,
क्व गतो भगवान्भद्रे तन्ममाचक्ष्व शोभने हसंती प्रत्युवाचेदं वाक्यं समधुराक्षरम्
तो म्हणाला, 'भगवंत कुठे गेले, सुभगे? मला सांगा, सुंदरिनी.' ती हसून मधुर शब्दांत उत्तर दिलं.
कन्याहं पृथिवीपाल कौमारब्रह्मचारिणः
ती म्हणाली, 'मी कुमारवयातली, पृथ्वीचे रक्षण करणाऱ्या राजन, आणि ब्रह्मचर्य पाळणारी कन्या आहे.'
सुता कण्वस्य मामेवं विद्धि त्वं मनुजाधिप
'मी कण्वाची मुलगी आहे, हे मानवाधिपती, असं जाण.'
तस्यास्तद्वचनं श्रुत्वा नृपेणोक्तं वरानने
तिचं बोलणं ऐकून, त्या सुंदर चेहऱ्याच्या कन्येला राजा म्हणाला,
भार्या मे भव सुश्रोणि ब्रूहि किं करवाणि ते
'सुंदर कंबरेच्या कन्ये, तू माझी पत्नी हो. मला सांग, तुझ्यासाठी मी काय करू?'
आहरामि तवाद्याहं भार्या मे भव शोभने विवाहानां च रंभोरु गांधर्वः श्रेष्ठ उच्यते
'आज मी तुला घेऊन जाईन; तू माझी पत्नी हो, सुंदरिनी. विवाहांमध्ये, रम्य उराच्या कन्ये, गंधर्वविवाह श्रेष्ठ मानला जातो.'
नृपस्य वचनं श्रुत्वा कन्या वचनमब्रवीत् 5.2.62.
राजाचे शब्द ऐकून, त्या कन्येने उत्तर दिले:
तदर्थं मां स्थितं विद्धि त्वया मेऽपहृतं मनः
'त्याचसाठी मी इथे आहे; माझं मन तू जिंकलंस.'
आत्मनो बंधुरात्मैव गतिरात्मैव चात्मनः
'स्वतःच आपला खरा आप्त आहे, स्वतःच आपली मदत आहे, आणि स्वतःच आपलं अंतिम ठिकाण आहे.'
सत्यं मे प्रतिजानीहि दत्तमात्मानमद्य मे
'माझ्या शब्दावर विश्वास ठेव, आज तू स्वतःला मला अर्पण कर.'
इति तस्या वचः श्रुत्वा परिणीता नृपेण हि
तिची वचने ऐकून, त्या राजाने तिच्याशी विवाह केला.
कामिता सा नृपेणेव ततो गंतुं समुद्यतः
राजाने तिला इच्छिले होते, म्हणून ती निघायची तयारी करू लागली.